Hoe makkelijk de woorden vorige week op papier kwamen zo moeilijk vind ik het nu om te beginnen met schrijven. Want wat schrijf je na een wedstrijd waarin je met 15 goals verschil verliest…

Nic. had voorafgaand aan deze wedstrijd 1 punt minder dan Sparta 1, je zou dus een spannende wedstrijd verwachten waarbij de vorm van de dag bepalend zou kunnen zijn. Al snel werd duidelijk dat daarvan niet zoveel terecht zou komen. Wij begonnen slap en lieten ons volledig afbluffen. We hadden afgesproken te gaan achterverdedigen, maar de echte overtuiging miste daarbij. De spelers van Nic. maakten daar gretig gebruik van en schoten in de beginfase een hoog percentage, waardoor er bij ons nog meer vertwijfeling ontstond. Aanvallend hielpen we onszelf ook niet in de wedstrijd, de doorbraken van Kaj en Jeroen werden niet of nauwelijks afgeschoten door hun vakgenoten. Hierdoor liepen we al snel tegen een grote achterstand aan. We herstelden ons nog enigszins mede door de omzetting van achter- naar voorverdedigen, maar met rust stond er toch 17-11 op het bord.

Na rust werd er flink gewisseld in de hoop dat dit ons dat extra vuur zou geven. Helaas was dit niet het geval, de achterstand liep alleen maar op en Nic. was ons nog steeds op alle fronten de baas. Vanuit alle hoeken en standen werden er goals gemaakt en wij leken op een gegeven moment meer op toeschouwers dan tegenstanders. Eindstand 35-20. Dan zet ik nu graag een punt achter deze wedstrijd.

Vanaf nu kijken we weer vooruit. Allereerst naar de komende wedstrijd tegen koploper Mid-Fryslan. Na deze wedstrijd zijn we op de helft van de competitie en kunnen we de balans eens opmaken. Mid-Fryslan komt met zowel hun eerste als tweede team naar Zwolle. Om 16:30 begint 2 en om 18:30 is het tijd voor het vlaggenschip om te laten zien dat we de rug weer gerecht hebben. Laten we er weer net zo’n spektakel van maken als tegen de Meervogels. Wij zien jullie graag in het Victorium!

Jesper

Inmiddels 24 uur na de 24-20 overwinning zit ik nog steeds te genieten van wat voor ambiance we gisteren hebben neergezet. Het aanzicht van volle tribunes, het geluid van de Harde Kern Sparta en de strijd die op het veld geleverd werd zorgden voor een prachtige wedstrijd. Ik wil iedereen bedanken dat de eerste wedstrijd van 2023 zo goed en luidkeels bezocht werd, laten we er elke thuiswedstrijd zo’n feestje van maken!

De selectie van De Meervogels ging al vroeg op pad vanuit Zoetermeer, want zowel het eerste als tweede team speelden tegen elkaar. Ons tweede was niet helemaal fit en compleet en moest zich helaas gewonnen geven. Grote smet op deze wedstrijd was de onfortuinlijke knieblessure van Luca, sterkte en een voorspoedig herstel gewenst Luca!

Om 17:20 floten de heren scheidsrechters in en binnen 30 seconden hadden beide teams al het eerste doelpunt gemaakt. De wedstrijd ging vanaf het begin tot 10 minuten voor tijd gelijk op met een maximaal verschil van 2 doelpunten. Daartussen gebeurde er natuurlijk genoeg, zo kreeg Jeroen te maken met een Meervogel die de afstand tot zijn prooi helemaal verkeerd had ingeschat. Jeroen moest even van deze klap bekomen, Dion benutte zijn strafworp en Rick nam Jeroen zijn verdedigende taken waar. Doordat de wedstrijd hierdoor even stil lag waren we toch wat van slag en keken we tot vlak voor rust tegen een achterstand aan. Deze werd via een wederom goed schietende Kaj en een weer in het veld gekomen Jeroen omgezet in een voorsprong, 11-10 met rust.

In voorgaande wedstrijden wilden we nog wel eens vergeten scherp uit de kleedkamer te komen. Ik wil niet zeggen dat we uit de startblokken schoten, maar we behielden in ieder geval het initiatief en hielden het gaatje telkens op twee doelpunten. Zoals gezegd werd het gaatje ongeveer 10 minuten voor tijd voor het eerst drie doelpunten, waarna het niet veel later 19-15 stond. Daarna leken we nog even in ons oude patroon te vallen en het weer spannend te maken. Gelukkig wisten we de aanval van de Meervogels op 22-20 weer te pareren. Via onze koelbloedige aanvoerder Dion en ontketende Jeroen werd de eindstand 24-20 op het bord gezet. Een collectieve prestatie waarin we nogmaals lieten zien dat Sparta 1 een echte vechtmachine is.

Volgende week in Groningen gaan we om 20:00 uur tegen Nic. weer volop de strijd aan voor de volgende punten in deze Hoofdklasse. Wij zien en horen jullie graag daar!

De eerstvolgende thuiswedstrijd is 28 januari, we hopen weer op zo’n vol Victorium en dan gaan we er nog zo’n korfbalfeest van maken!

Jesper

Ps. HKS bedankt voor de inspiratie voor de titel van dit verslag

Het is het nieuwe jaar, Sparta heeft het nieuwjaarsgala vorige week gehad en we willen weer met frisse moed beginnen. Voor de kerstvakantie hebben we voor het eerst 2 punten gepakt en die lijn willen we graag doorzetten.

We beginnen alleen deze week niet zo lekker. We hebben tijdens de trainingen op dinsdag en donderdag meerdere zieken en we zijn dus niet met een volledig team aanwezig op de zaterdag. Marscha heeft last van haar rug en kan niet spelen, Marloes is ziek op donderdag en Myrthe is zaterdag op vakantie. Het zit ons allemaal niet mee. Gelukkig zijn er goedhartige spartanen in het 3^de die op de bank willen blijven zitten na hun ruime overwinning en wilt Karin van 3 zelfs wel starten in de basis bij de wedstrijd. Op dat soort momenten ben ik altijd blij dat we bij Sparta zoveel voor elkaar over hebben, sportief zijn en met elkaar meeleven. We zitten dan wel in verschillende teams, maar staan wel voor elkaar op en ik koester en waardeer dat van iedere individu die dit doet. De vakken die beginnen zijn dus: Timon, Jos, Karin en Marloes in de aanval en Luca, Twan, Iris en Meike in de verdediging.

We beginnen scherp en stellen een duidelijk doel. Als we winnen staan we bovenaan met een gedeelde eerste plek en als we verliezen staan we onderaan te bungelen. Dit vertelt ook iets over onze poule en hoezeer we aan elkaar gewaagd zijn. Jos schiet zijn eerste paar ballen raak en het lijkt erop dat we weer verder gaan waar we gebleven waren voor de vakantie. Alleen zijn de Meervogels ook erg gretig en is onze passing heel erg slordig gedurende de hele wedstrijd. Wel 5 keer bij het uitbrengen van de verdediging naar de aanval kunnen de Meervogels de bal onderscheppen voordat de rust er is en dat gaat niet in de koude kleren zitten. Het lijkt na die 5 keer alsof we er al geen zin meer in hebben. De koppies hangen omlaag en in de zaal is er weinig tot geen beleving bij de spelers. De energie ontbreekt en misschien komt dat door ziekte, de grijze buitenlucht of de koude januari maand, maar het moet echt beter. We blijven desondanks aardig bij en laten het gat niet groter worden dan 2 doelpunten. Mede door doelpunten van Iris, die 100% heeft geschoten deze wedstrijd, en de goede rebound kunsten van Marloes waardoor we kunnen blijven herhalen. Dan slaat het noodlot toe. Na een rebound duel onder de korf tussen Luca en zijn heer, komt Luca verkeerd neer en moet er uit. Het lukt hem niet om er op te staan, zijn knie te buigen of te strekken en heeft krukken nodig om zichzelf mobiel te maken. Ik hoop dat het meevalt Luca en dat we je snel weer zien. Voor wie het niet weet moet Jos ook een operatie ondergaan aan zijn oor waardoor dit voorlopig zijn laatste wedstrijd is geweest en we dus voorlopig met 4 heren nu verder moeten in het tweede. Een tipje van de ijsberg waarom ik voor deze titel heb gekozen, maar we zijn er nog niet. Ik moet op de plek van Luca spelen en de wedstrijd gaat door. We staan 8-11 met rust en we bespreken in de rust dat alles nog mogelijk is. We moeten er meer voor vechten en de passing moet beter. Woorden die moeten leiden tot daden, maar dat is helaas niet het geval. We gaan namelijk verder met de weinige energie en slordige passing. Dit doet het aanvalsspel niet ten goede en hoewel we veel herhalen in de tweede helft lijkt het alsof er een deksel op de korf zit en de bal er niet doorheen wilt. We proberen het door Matthias op de plek van Twan neer te zetten, maar dat heeft niet het gewenste effect, dus proberen we het daarna nog een keer door Matthias op de plek van Timon neer te zetten, maar ook dit lukt niet genoeg om in de buurt te komen van een voorsprong. Het staat ondertussen 11-15 met nog zo’n 12 minuten speeltijd en Minke komt er in op de plek van Meike. We kunnen dit echt nog wel winnen en dat proberen we ook echt goed in de aanval door te herhalen, de goede mensen onder te zetten en er bij te blijven in de verdediging. Maar zoals de wijze Cruijf ooit heeft gezegd: ‘zonder doelpunten kun je niet winnen’ en wij blijven tot 4 minuten voor het einde van de speeltijd nog op 12 doelpunten staan, terwijl de Meervogels echt moeite hebben met aanvallen, maar het wel afmaken. Er wordt dan aan het einde nog door beide vakken een paar keer gescoord, maar het mag niet meer baten en de uiteindelijke stand is dan ook verlies voor Sparta 2 met 15-21.

Maar we moeten weer vooruit kijken en met opgeheven hoofd verder gaan. Het zaalseizoen is nog erg lang en de poule waar we in spelen staat zo dicht op elkaar dat alles nog mogelijk is. Onze volgende wedstrijd is op 28 januari tegen Mid-Fryslan 2 om 16:30 thuis. Wie goed kan rekenen merkt dat dat pas over 2 weken is en dat betekent dat we aanstaande zaterdag met zijn allen kunnen genieten van de wedstrijd van 1, die wel spelen! Ik hoop jullie dan allemaal weer te zien!

Ik hoop ook dat Luca en Jos snel weer er bij zijn en dat we weer 2 punten gaan pakken.

Één team, één taak! Wij Sparta Zwolle!

Thomas

De allerlaatste wedstrijd van het jaar 2022 werd gespeeld in en tegen Wageningen. Beide ploegen hadden 4 punten na 3 wedstrijden en dus stond deze wedstrijd vooral in het teken van het jaar goed afsluiten en een voorlopig geruststellende positie op de ranglijst innemen. Helaas kon Jildau wegens ziekte niet mee naar Wageningen en moest Lotte snel haar spullen pakken om ons van een reserve te voorzien voordat de winnaars van 2 vanuit Heerenveen aansloten.

Bijna een half uur later dan gepland werd er gefloten voor de start van de wedstrijd. Jeroen was zichzelf ondertussen al een paar keer tegengekomen, letterlijk. De zaal was namelijk versierd met een heleboel foto’s van Jeroen, een warm welkom dus. Wageningen begon een stuk scherper en al snel stond het 2-0. Onze aanvoerder Dion gaf vervolgens het goede voorbeeld door de 2-1 binnen te schieten. Vanaf dit moment pakten we de scherpte op en bij een vakwissel was Rowie alert, door ver voor haar dame uit te lopen kon ze met één pass de bal simpel binnen schieten. Na een goede fase voelde Wageningen zich genoodzaakt een time-out te nemen, onze flow werd hierdoor verstoord en van een 6-8 voorsprong stond het met rust ineens 15-9 in het voordeel van Wageningen.

Ondanks de ruime achterstand hadden we in de rust allemaal het gevoel dat er nog wat te halen viel. Dat straalde er niet direct vanaf want we kregen eerst 2 goals tegen waardoor het verschil 8 doelpunten werd, 17-9. Na bijna 5 minuten scoorden we eindelijk en werd de achtervolging ingezet. Intussen was Jan flink aan het wisselen geslagen door Kaj in het veld te zetten, Jeroen naar het andere vak te brengen en Marloes en Marit telkens af te wisselen. En met effect, doelpunt voor doelpunt kwamen we dichterbij, via Jeroen kwamen we met nog minder dan 10 minuten te gaan op gelijke hoogte 19-19. Helaas stokte de productie aan onze kant en had Wageningen de korf ineens weer gevonden, 21-19. Een goal van Marit betekende weer de aansluiting en we kregen uiteindelijk zelfs nog meerdere kansen op de gelijkmaker. Daarna scoort Wageningen een onmogelijke buzzerbeater met één hand vanaf een meter of 8 waardoor ons verzet gebroken was. Eindstand 23-20, een wedstrijd waarin we weer een enorme veerkracht en vechtlust hebben laten zien. Echt een wedstrijd die veel perspectief biedt voor het nieuwe jaar.

Ik wens jullie allemaal, namens de gehele selectie, fijne feestdagen en gelukkig nieuwjaar! We zien elkaar op 7 januari in het clubhuis tijdens het nieuwjaarsgala of bij Dindoa voor onze oefenwedstrijden (16:00) en 14 januari weer in het Victorium voor een wedstrijd tegen de Meervogels (17:40).

Jesper

Voordat er een wedstrijdverslag volgt, wil ik graag eerst iedereen die er de afgelopen week en zaterdag alles aan gedaan hebben om er een feestje van te maken ontzettend bedanken namens de hele selectie. Opzwepende muziek, het voorstellen van de spelers, een verdubbeling van het aantal toeschouwers en een verbaal aanwezige HKS geeft je echt wat extra in de wedstrijd.

De wedstrijd van 2 was een mooie opwarmer met veel doelpunten, wat helaas niet het gewenste resultaat opleverde. Na zo’n duel hoop je op een aantrekkelijke wedstrijd met veel doelpunten en aan het eind natuurlijk punten. De wedstrijd startte om 17:00 en al snel werd duidelijk dat de korven met deksel geleverd waren. AVO opende na 6 minuten de score en Rick reageerde direct door zijn zelf versierde stip te verzilveren. Maar om nou te zeggen dat wedstrijd daarmee los was gebroken… nee, met nog 10 minuten in de eerste helft was de stand pas 5-3. De wedstrijd kabbelde een beetje voort tot aan de rust waarvoor we nog wel het verschil naar drie hadden getild, een magere ruststand van 9-6.

Na rust was het weer AVO dat de score opende, maar nu volgde er een echte reactie van ons vlaggenschip. Het verschil werd in no-time vier doelpunten en dit bleef de marge tot met nog iets meer dan 12 minuten te gaan via Marit en Dion de score opliep tot 15-9. Hierna kwamen we via twee strafworpen, met nog minder dan tien minuten te gaan, op 17-10. Voor de trouwe supporters die ook de veldwedstrijd tegen AVO hebben gezien, moet dit bekend voorkomen. Destijds speelden we een zelfde soort wedstrijd en was de “simpele” opdracht om de wedstrijd rustig uit te spelen een hele kluif. Ook nu hadden we een grote voorsprong met geringe speeltijd nog op de klok, maar ineens viel de productie stil en wist AVO de korf wel weer te vinden. Ons aanvalsspel werd voorspelbaar waardoor we veel ballen kwijt raakten of onder de druk van de schotklok noodschoten moesten nemen. De spanning kwam langzaamaan terug in de wedstrijd en met nog iets meer dan 2 minuten op de klok was het verschil ineens weer één. Gelukkig eindigde onze doelpunten droogte van 8 minuten hier en is er geen kans gekomen op de gelijkmaker. Eindstand 18-16. Net als de veldwedstrijd is het resultaat positief, maar is er genoeg om te bespreken en verbeteren.

Ik zeg op naar volgende week! Er staan uitwedstrijden op het programma voor onze selectie, 2 gaat op zoek naar de eerste overwinning in Heerenveen en 1 gaat om 20:30 uur op bezoek bij Wageningen. Het zullen de laatste wedstrijden van dit jaar zijn, laten we deze mooi met elkaar afsluiten! We zien jullie graag daar, WIJ SPARTA ZWOLLE!

Jesper

Ik ben erg blij met kritische blikken op mijn verslagen. Ik vind het heel leuk om te schrijven, maar weet ook dat ik fouten maak en ben vol vreugde als mensen naar mij toe komen om het te hebben over mijn schrijfstijl. Daar leer ik ontzettend van en ben ik hartstikke dankbaar voor, dus schroom niet om mij aan te spreken met opbouwende, kritische feedback!
Dinsdag en donderdag was er een beetje chaos bij de selectie. Waar we het anders goed voor elkaar hebben, hadden we nu wat problemen met de wissels voor zaterdag, voornamelijk bij het eerste. Er moest namelijk iemand vanuit het tweede bij de dames anderhalf uur naar Wageningen toe rijden na de eigen wedstrijd om daar reserve te zitten. Alleen hebben wij erg leuke, gezellige, sociale dames in het tweede, dus hadden zij allemaal al plannen staan. Marloes heeft zich uiteindelijk opgeofferd en kreeg hiervoor alle lof en waardering van de andere dames en de trainers. Zaterdag kregen we ook nog te horen dat Jildau ziek was, dus is Lotte van de A1 ook nog naar Wageningen afgereisd. Het vermelden waard, dacht ik zo, maar Jesper zal zich verder over de wedstrijd van 1 ontfermen.

Bij het tweede in Heerenveen kregen we niet zo’n warm onthaal. Niet van de harde kern van Heerenveen of iets dergelijks, maar ik zal er niet ver van af zitten als ik zeg dat het 5 graden was binnen in de zaal van Heerenveen. Misschien denkt u nu dat ik overdrijf, maar Heerenveen is zich er van bewust dat de energieprijzen torenhoog zijn en lost dit op met een paar dekentjes neerleggen aan de kant. Dat samen met het feit dat de wedstrijden voor die van ons uitliepen zorgde ervoor dat we met klappertanden gingen warmlopen. Na het warmlopen kregen we de vermelding dat we 5 minuten konden schieten, doorloopballen en korte kansjes konden nemen en toen moest Iris al samen met de trainers het handje geven om elkaar een goede wedstrijd te wensen.
In het verdedigingsvak stonden Iris, Marloes, Timon en Matthias en in het aanvalsvak stonden Meike, Marscha, Jos en ik. We begonnen ontzettend scherp en flitsend. We verdedigden er bovenop, konden reboundend veel pakken en aanvallend scoorden we over alle schijven. Na 10 minuten stonden we 5-0 voor en voelden we ons de overheersende ploeg. We gingen hier punten pakken, tenminste, dat was hoe ik mij op dat moment voelde. Alsof ik het lot getart had, stokten wij daarna volledig in de aanval. Waar we eerst elkaar goed zochten, wachten met passen op de goede kans en met veel overtuiging schoten, was er nu opeens van alles mis. Passen werden over de zijlijn gegooid, schoten misten de korf volledig en nu ga ik ook heel eerlijk zijn, de scheidsrechter had er niet veel kaas van gegeten. Alles wat er tegen hem gezegd werd, floot hij af en dat van beide kanten. Een handje tegen de schouder onder de korf als er een schot werd gelost, was al voldoende voor een strafworp. Ik kan hier nu weer overdrijven, maar mijn tegenstander zei uit zichzelf tegen mij en ik citeer: ‘Ik heb nog nooit zo’n slechte scheids gezien en ik korfbal nu toch al aardig wat jaren.’ Desalniettemin moet je het dan zelf als team oppakken en de scheidsrechter laten zijn voor wat het is. Heerenveen was ondertussen langszij gekropen en dus stond het 7-7 met rust. Dit is een heel vertekend beeld, want als de statistieken er bij worden gepakt konden we in de eerste helft zien dat Heerenveen 64 keer had geschoten en wij 31 keer. Het had er dus ook heel anders uit kunnen zien. In de kleedkamer in de rust stelden we met zijn allen dat we zo moesten blijven vechten. Mijn gevoel werd bevestigd door de rest van het team dat we hier echt punten konden pakken. We konden de scheids met ons mee gebruiken en vaker naar binnen gaan om die strafworpen af te dwingen. Zo gezegd, zo gedaan en weer begonnen we flitsend en scherp. We kropen steeds verder weg en Heerenveen leek moe te worden van ons constante lopen en spel vanuit de ruimte. Meike maakte veel doelpunten in ons vak met een overtuigend percentage van 50% raak en toen mijn heer moe begon te worden en mij maar liet aanleggen van 5 meter, had Heerenveen er genoeg van en bracht verandering in de vakken. Er werd een heer in gebracht die bij ons naam had als een schutter waar je echt bij moet zijn. Zijn eerste actie was naar de zijlijn lopen met nog een halve meter afstand van de lijn, daar de bal ontvangen en gelijk de eerste er in schieten van 11 of 12 meter. Die moeten we dus uitschakelen. De dames bij ons in het vak gaan vol voorverdedigen, Jos staat onder om goed waar te nemen wat de schutter gaat doen, reboundend alles op alles te zetten om niet vaker hem te laten schieten en ik plak alleen maar aan hem vast. We staan ondertussen 4 punten voor en we willen dit niet meer loslaten. Timon heeft echter al de hele wedstrijd een heer die gemaakt is van beton en je voor geen meter uit de weg kan krijgen onder de korf. Heerenveen kan dus veel aanleggen en Marloes, Myrthe (die er in is gekomen voor Iris) en Matthias doen alles om dat te verstoren of mee te vangen waar het kan. Gelukkig heeft Heerenveen een aanzienlijk laag schotpercentage, misschien door de kou in de zaal, en zo blijven wij die 4 punten verschil behouden. Dit komt door telkens rust te pakken wanneer we hebben geschoten in beide vakken, het opnieuw op te zetten na elk schot en doelpunten te blijven maken. Aan het einde is het 13-17 en hebben we de eerste 2 punten te pakken. Iedereen is blij en we voelen allemaal dat dit verdiend is. Na het net gemist te hebben bij Unitas en onverdiend gelijk te spelen tegen SDO, voelt het wel heel lekker om zo de kerstvakantie in te gaan. We spelen pas weer 14 januari en we gaan een tijd in die draait om familie, vrienden, blijheid, warmte, eten en cadeautjes. Wij benutten die kersttijd ook goed en in plaats van te trainen dinsdag 20 december hebben we afgesproken om de verbinding binnen de selectie weer op een hoog pitje te zetten en met elkaar sinterkerst en nieuw te vieren. Als jullie dan dus het Victorium binnen lopen en ons zien genieten en we zijn vervuld met vreugde, in plaats van dat jullie ons zien zwoegen. Weet dan dat ontspanning, verbinding en kameraadschap ook bij ons een hoog goed is en we dat ook graag uitdragen naar de rest van de vereniging. Fijne kerstvakantie, een gezond en sportief 2023 gewenst en ik zie jullie allemaal graag weer terug in het nieuwe jaar! Één team, één taak! Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Laat ik beginnen met voorop stellen dat ik volgens mij nog nooit zoveel doelpunten tegen heb gehad in mijn korfbal carrière. Leren kan ik er zeker van, maar zo’n percentage van AVO van 1 bepaalde heer is bizar.

Donderdag had ik een afspraak staan met Jarah in Enschede die al wekenlang vast stond. Mooi om het studentenleven nog steeds te kunnen zien en te zien wat goede vrienden zoal mee maken. Mijn telefoon werd afgepakt, ik werd met water bekogeld en moest bepaalde alcoholische versnaperingen snel tot mij nemen. Ik was blij toen we gingen slapen die avond. Ik was hierdoor niet bij de training op donderdag en ik ging er eigenlijk wel vanuit dat ik er naast zou staan. Een keertje niet mee trainen moet in mijn ogen kunnen, maar dan draag je ook de consequenties die daar aan vast zitten. Tot mijn geluk kreeg ik te horen dat ik gewoon mocht beginnen op de zaterdag. Ik zou starten met Marloes, Meike en Matthias. Aan de andere kant begonnen Twan, Jos, Iris en Marscha. Het geluk bleek van korte duur. De mooie, luide supporters die we hebben, konden zien dat we veel vechtlust hadden en dat we er bovenop probeerden te verdedigen. Ik zeg hier probeerden en dan doel ik vooral op mijzelf. Ik weet van mijzelf dat ik niet ergens goed in uitblink. Ik ben niet de beste aanvaller, verdediger of rebounder. Ik kan van alles wel een beetje wat en als het moet kan ik ook 100% in iets geven. Na 2 minuten gespeeld te hebben had ik al door dat ik 100% moest geven in het verdedigen. Plakken en vooral niet loslaten, met de vingers in de neus. Ik heb ook meerdere keren op armlengte afstand van mijn heer gestaan, met de vingertoppen kon ik zijn schouders echt aanraken, maar mijn heer van AVO heeft denk ik wonderbonen gegeten, want in de eerste helft schoot hij van de 8 kansen maar liefst 6 raak. Hiervan was 1 vrije bal, ook nog eens mijn schuld, maar 5 uit 7 is ook erg knap en dat allemaal op afstand buiten de 5 meter. Ik zei tegen hem dat het een krankzinnig percentage is wat hij schoot en hij zei tegen mij dat dit ook de eerste keer is in weken. Goed om te horen, lekker strelend voor mijn ego als korfbal atleet. Ik vroeg nog aan Karin wat we er nu aan moesten doen om hem uit te schakelen, maar na de wedstrijd kreeg ik te horen dat er ook niet veel aan te doen was. Hij schoot gewoon heel erg goed. Toch voelt het persoonlijk dan niet heel erg lekker en had ik wel verwacht dat als iemand 9 tegen krijgt in een wedstrijd dat hij dan gewisseld wordt. Afijn, gelukkig heb ik hele goede teamgenoten die positief blijven, blijven vechten en scores blijven maken. Jesper komt er nog in voor Matthias, Myrthe voor Marloes en Lisa voor Meike. We gaan op de dames spelen en dat werpt vruchten af. Stonden we 10 minuten voor tijd nog 17-27, brachten wij en het andere vak samen dat mooi terug naar 23-27 aan het einde. Ik heb echt diepe respect voor mijn teamgenoten en dat zij door bleven vechten en door bleven aanvallen en iedereen bleven oppeppen. Dat getuigt echt van kracht en samenwerking om er wat van te maken. Ik kijk vooral daar naar op, van de positieve overtuiging die we hebben als team. Ik ben er van overtuigd dat dit ons niet nog een keer gebeurd en geloof in iedereen uit Sparta 2 stuk voor stuk. We halen nog niet de resultaten die we willen behalen, maar dat komt zeker wel. Jullie zijn toppers en ik ben dankbaar dat jullie zo’n ondersteunende, fijne, sportieve groep zijn. Ik beloof dat ik dit zaalseizoen niet weer 9 tegen krijg goed?

Ik was blij om te zien dat na de wedstrijd van het eerste er weer wat meer mensen bleven hangen. Ik heb weer bekende gezichten van het 4^de, het 5^de en het 6^de gezien, die ik vorige week wel gemist heb. Bedankt dat jullie nog even blijven hangen in onze derde helft.

Volgende week spelen we uit tegen Heerenveen en ik heb van de zusjes De Jong gehoord dat we dan moeten winnen. Iets met een persoonlijke vendetta, omdat ze daar vroeger gespeeld hebben. Het beloofd dan vast een interessante wedstrijd te worden. Ik hoop dus op wat supporters die mee reizen. Al speelt Sparta 1 volgende week tegen Wageningen 1 en daar heeft Jeroen nog een appeltje mee te schillen. Ook iets met dat hij daar eerder heeft gespeeld en een persoonlijke vendetta, want hij zat daar vaker op de bank dan bij ons. Tot volgende week! Één team, één taak! Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Afgelopen zaterdag was het tijd voor de eerste speelronde in eigen huis. Na een mooie start met als beloning twee punten tegen KVS kwam de selectie van SDO uit Kamerik op bezoek in Zwolle. De wedstrijden startten onverhoopt eerder om op tijd plaats te kunnen maken voor de basketbal. In de kantine van het Victorium bleek dat het een ware tweestrijd was voor onze supporters. Of het Nederlands elftal supporten of de selectie aanmoedigen. Gelukkig werd er met 2-0 in Nederlands voordeel gerust en werd de kantine geleegd en de zaal gevuld.

Ondertussen had Sparta 2 gelijk gespeeld en zal het gevoel bekruipen dat er misschien wel meer in had gezeten, maar daarover zal Thomas zich verder uiten. De eerste thuiswedstrijd betekende ook de eerste teams van de week, E1&E2, en de eerste wedstrijdsponsor, Silk Zwolle. In dit stuk nog een keer extra benoemd omdat dit helaas om technische redenen niet mogelijk was voor de wedstrijd. Om 17:00 startte de wedstrijd en was het gelijk duidelijk dat SDO naar Zwolle was gekomen om te winnen, na 3 aanvallen hadden zij 3x gescoord. Wij begonnen daarentegen slap en moesten direct in de achtervolging. Deze achtervolging werd langzaam maar zeker in gezet, wat resulteerde in 11-12 ruststand in het voordeel van SDO.

Aan het begin van de tweede helft kregen we weer snel goals tegen, waarna we dit keer wel reageerden met twee goals waardoor het weer één verschil werd. Daarna volgde een fase waarin het verschil telkens één, twee of drie doelpunten was. Op een gegeven stokte de productie aan onze kant en ging SDO rustig aan verder met doelpunten maken, waardoor het verschil zes doelpunten werd. Hierna kwamen we nog eens terug tot vier doelpunten, maar in die fase werden ook aanvallen met vijf of zes kansen niet afgerond en toen SDO uiteindelijk weer scoorde was het verzet gebroken en stond er uiteindelijk 20-26 op het scorebord.

Volgende week komt de selectie van AVO uit Assen op bezoek, tegenstanders waar zowel 1 als 2 op het veld geen gemakkelijke wedstrijden tegen gespeeld heeft. Het zal dan ook aan alle kanten beter moeten. Wij zullen volgende week revanche nemen voor dit weekend, jullie ook? Komt dat zien, tot zaterdag allemaal!

15:00 Sparta 2 – AVO 2

17:00 Sparta 1 – AVO 1

Jesper

Na veel positieve berichten over mijn vorige verslag heb ik veel motivatie om door te zetten met de verslagen voor onze mooie, gezellige korfbalclub. Op de dinsdag waren de bouwvakkers in mijn flat vergeten te vermelden dat de voordeur verbouwd zou worden en moest ik een nieuwe sleutel hebben om mijn eigen huis in te kunnen. Die sleutel zou ik moeten ophalen, maar de bouwvakkers waren al lang en breed naar huis toen ik om 16:30 thuis kwam. Dus moest ik bellen en bellen en bellen. Rond 18:30 kreeg ik iemand aan de telefoon die mij vertelde dat hij wel even er aan kwam om in de kluis te zoeken naar de sleutel. Ik vroeg hoe laat hij er ongeveer zou zijn en meneer vertelde dat hij met een uurtje er wel zou zijn uit Dronten. Goed excuus om in de auto te zitten koukleumen en te genieten van mijn korte aandachtspanne op TikTok. Het zit niet mee. Op donderdag kreeg ik te horen dat mijn teamgenoten het zonder mij moesten doen aan het begin van de wedstrijd, want ik zou de stoelen warm houden met mijn zitvlak. Ook zouden de wedstrijden naar voren verplaatst moeten worden, omdat we de zaal maar hadden tot 7 uur en daarna was die verhuurd aan anderen. Het zit niet mee.

Dat brengt mij bij de tweede zaalwedstrijd op 3 december. In de ochtend kunnen wij genieten van de take-over op de Instagram van Matthias, Rick en Lisa. Mooi om een inkijkje te krijgen in het leven van onze topspelers uit de selectie. Ik geniet van wat ze hebben gepost en ben trots dat ik met zulke fanatiekelingen samen mag spelen. Nadat het derde zeer overtuigend wint met 27-18 en ons laten zien hoe we korfbal moeten spelen en hoe je moet winnen, mag ik genieten van drie kwartier rust tussen de wedstrijd van 3 en 2. Het zit niet mee. Je merkt op zo’n moment dat iedereen zijn eigen manier van opwarmen heeft. Jesper en Matthias doen een spelletje, wat ik alleen maar kan omschrijven als de bal overgooien met je vuist, Twan begint al zekerheid te kweken door te gaan schieten van 6 meter, Marloes is lekker aan de klets met iedereen, Deanne hangt de wedstrijdshirtjes alvast op en ga zo maar door. Ik neem het moment voor mijzelf en zonder mij af om te mediteren en goed de wedstrijdfocus te krijgen. 15 minuten voordat de wedstrijd begint gaan alle neuzen dezelfde kant op en nemen we doorloopballen, schoten, vrije ballen en doen we 2 tegen 2. We zijn er klaar voor en na een goede, duidelijke, vertrouwen-gevende peptalk van Iris vlak voor de wedstrijd beginnen we. In de aanval staan Luca, Twan, Iris en Marscha en in de verdediging staan Jos, Matthias, Esther en Marloes. We beginnen gelijk al met zogenoemde ‘gallery play’, want het eerste doelpunt is van onze super spits Twan met een heerlijke fade-away achter de korf met nog 2 seconden op de schotklok. 1-0. SDO laat het niet hierbij en maakt snel de 1-1. Die gelijke score zien we de hele wedstrijd terug. Wanneer wij een doelpunt maken, hijgt SDO in onze nek en blijft zich terug vechten. Het vak van Luca is erg goed in de aanval en maakt doelpunt na doelpunt over alle schijven. Echter in de verdediging krijgen ze ook veel strafworpen en vrije ballen tegen wat het hijgen en terug vechten mogelijk maakt. Het vak van Esther is erg dominant in de verdediging en laat meerdere keren de schotklok af gaan, maar in de aanval is de passing slordig en onduidelijk en is het moeilijk het balletje door het mandje te gooien. En dat is toch in essentie wel wat er bij korfbal moet gebeuren. Zo blijven we over en weer gaan en gaan we de rust in met 12-12. Het zit niet mee. De tweede helft beginnen we zonder wisselingen. We blijven door gaan met de succesformule en hebben er vertrouwen in dat het goed gaat komen. Het vak van Esther laat weer meerdere keren de schotklok afgaan en we behouden telkens een marge van 2 doelpunten. SDO wisselt een heer erin die goed kan schieten en bewegen en Luca heeft hier moeite mee. Echter in de aanval blinkt Luca uit en maakt nog steeds zijn doelpunten die hij moet maken. Het potje ping pong van doelpunten maken blijft lang bij 2 verschil, maar op een gegeven moment vinden we de flow. Door middel van goede passing in beide vakken, breiden we de score uit naar 17-13, eindelijk een verschil van 4. Myrthe komt er in op de plek van Esther en de coaches geven daarmee aan dat ze die marge verder willen uitbreiden met de aanvallende kwaliteiten van Myrthe. We verdienen het om hier te winnen. De heer van Luca heeft ook sterk aanvallende kwaliteiten en krijgt stippen mee en vrije ballen, hierdoor komen we weer tot een stand van 18-16. Ik moet de verdedigende taak op mij gaan nemen en kom er in de verdediging in en moet de heer van Luca gaan verdedigen. Nu begint de heer van Twan raak te schieten en komen we op een stand van 19-17. Twan blijft zijn aanvallende kwaliteiten tonen en het wordt 20-18. Mijn heer schiet ook op 10 meter nog raak en met een score van de dames van SDO raken we op gelijke hoogte. We hebben nog 8 minuten te spelen. Dion komt er in op de plek van Jos om het statisch goed neer te zetten en Matthias knalt de 22-21 binnen. We hebben nog 5 minuten te spelen. We hebben het verdedigd goed in de gaten en aanvallend blijven we het neerzetten en lang spelen. Alles om tijd te rekken. Matthias krijgt een bal tegen omdat hij zegt dat zijn heer telkens op hem doorslaat en met nog 40 seconden op de klok maakt de heer van Luca weer een schot van 10 meter. Het fluitsignaal van de scheidsrechter is het volgende dat klinkt en het is 22-22. Het zit niet mee.

Na de wedstrijd van 1, waar Jesper ons meer over verteld, merk ik dat het Victorium leeg is. De spelers en de supporters zijn naar huis en we moeten het alleen doen met de selectie. Ik ben dankbaar voor de mensen die komen kijken en ons support tonen, maar ik geniet stiekem ook wel van die derde helft en dat iedereen blijft plakken na de wedstrijd. Die hechtheid binnen de club miste ik een beetje afgelopen zaterdag na de wedstrijd, maar misschien ligt het er aan dat Nederland in Qatar laat zien dat we ver komen in het WK, want die speelden natuurlijk tijdens de wedstrijd van 1 en 2 of dat het Sinterklaas weekend was en dat de Goedheiligman zijn pakjes heeft afgeleverd bij iedereen. Het zit niet mee.

Toch hoop ik dat we volgende week weer dezelfde support hebben in het Victorium, dat jullie weer mogen genieten van ons spel en dat we voor de eerste keer in de zaal de volle 2 punten gaan pakken voor het tweede. En daarna natuurlijk ook de volle 2 punten voor het eerste. Ik hoop dat daarna iedereen ook even blijft hangen, dat we met elkaar een praatje maken, een drankje drinken en genieten van elkaars aanwezigheid. Laten we niet vergeten dat we dit bijna 2 volle jaren niet konden doen! Als selectie hebben we wel even met elkaar aan letterlijke teambuilding gedaan. Als je langer blijft na de wedstrijd kun je hier aan meedoen, misschien kunnen we dan wel een pyramide maken van 5 hoog (foto hieronder voor de context). Dus ik hoop jullie volgende week te zien, te spreken en dat het dan allemaal wel mee zit 

Één team, één taak. Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Ik zit al bij Sparta op de korfbal sinds dat ik naar de middelbare school ging. Velen weten niet dat wij eerst in Holtenbroek speelden en trainden, waar nu de hockey en de voetbal spelen. Sinds die tijd is er veel veranderd en zijn er vele hoogtepunten. Een paar hoogtepunten voor mijzelf: Voor het eerst in een eerste team spelen (A1) in 2013, voor het eerst kampioen worden met een team dat je trainen geeft in 2014 (Ik heb hiervan nog een foto die ik graag met jullie deel aan het einde), Promotie overgangsklasse zaal in 2015, Alle Sparta kampen waar ik leiding ben geweest, Alle feestjes die gehouden werden in de kantine, Reserve hoofdklasse spelen met Sparta 2 in 2016 en de hoofdklasse promotie met Sparta 1 in 2019.

Maar waar ik altijd vroeger naar uitkeek waren de verhalen over de wedstrijden de dag nadat we gespeeld hadden door Maarten Schelling. Dat stokje is tegenwoordig overgenomen door Jesper Walinga, waar ik evenveel van geniet en met veel vreugde altijd op wacht. Toch kan ik het niet helpen te voelen dat ons vlaggenschip daarin vooral naar voren komt, hoofdzakelijk bij de uitwedstrijden. Wij krijgen als Sparta 2 zeker aandacht en Jesper brengt ons altijd naar voren in zijn paragrafen, maar ik voel mijzelf geroepen om meer van ons te laten zien. Dat wij als selectie één team zijn die één taak hebben en elkaar ondersteunen, maar dat er twee kijkpunten zijn vanuit de selectie. Namelijk die van Sparta 1 en die van Sparta 2.

Dinsdag 22 november krijgen we te horen dat ons vrolijke super talent Jeroen Hukema uit Sparta 1 akelig ziek is. Daarbij is onze uiterst stabiele flapuit Iris de Jong op vakantie in Curaçao, gaat onze zeer recente papa Jos Ketelaar op vakantie naar Texel en gaat onze terug-van-weg-geweest, onbeweeglijke rebounder Luca Emmer verhuizen. Als kers op de taart moet onze super spits Matthias van Pijkeren zaterdag ook nog mee met Sparta 1, omdat Jeroen nog steeds moeite heeft met eten naar binnen krijgen. Gelukkig hebben we fanatieke sporters bij Sparta Zwolle en laten Jordi, Koen, Karin en Minke hun blauwe hart kloppen voor Sparta 2 en komt Myrthe 20 minuten voor de wedstrijd vanuit haar werk aan.

Dat brengt mij dus bij de wedstrijd van afgelopen zaterdag voor Sparta 2 tegen Unitas 3. We beginnen met goede moed en vol positiviteit, maar Unitas is erg scherp en scoort al na 10 seconden. We laten ons niet van de wijs brengen en verdedigen erg goed. We krijgen stippen mee en vrije ballen, maar de scores laten op zich wachten. Vooral uit mijn eigen vak hebben wij moeite met scoren. Twan en Timon zijn hierin echter wel scherp en we worden vanuit een 7-4 achterstand de eerste helft gered door hun scores. We gaan met 10-9 de rust in. In de rust vertellen we tegen elkaar dat we goed bezig zijn, dicht er op verdedigen met zijn allen, maar dat ons vak het af laat weten in de aanval. Te weinig doelpunten, te veel airballen en te veel chaos. Dat moet beter in de tweede helft. Meike wordt gewisseld voor Karin in de rust en de tweede helft begint. En wat voor een helft. Met dezelfde energie in het verdedigen en hernieuwde energie in het aanvallen vindt zelfs de scheidsrechter het soms moeilijk bij te houden. Mensen mogen over de uitlijn stappen en doorgaan met aanvallen, Jordi mag onder de korf vrij worstelen in plaats van korfballen, de scheidsrechter maakt ergens een botsing en heeft telkens bloed aan zijn hoofd, Unitas moet jeugdspelers van de A1 laten aanrukken om ons bij te houden en de captain van Unitas blijft maar zeuren en bekoopt dat met een gele kaart. In het andere vak blijven Timon en Twan overeind staan (zij maken uiteindelijk samen 12 van de 20 doelpunten) en met nog 8 minuten te spelen staan we 16-18. Unitas blijft echter scherp schieten en herhalen en het staat 17-18. Myrthe komt in ons vak en we besluiten over de dames te gaan spelen. Met een handig balletje van Myrthe verzorgt ze een strafworp voor Jordi waarvan we allemaal weten dat hij die maakt en het wordt 17-19 met nog 6 minuten. Soms gaat tijd heel snel, maar deze 6 minuten waren voor ons veel te lang. Ik voel me strijdlustig, gedreven en vol energie en moet tegenover een snelle heer van de A1 staan. Met mijn atletische vermogen gaat dit 3 minuten lang goed en daarna krijg ik een kort kansje en een strafworp om mijn oren. 19-19. We blijven ons houden aan de afspraak. Myrthe en Karin uitspelen en vertrouwen er in hebben. Schot hier, doorloopbal daar, achterkant korf, voorkant korf, misschien zelfs wel deksel op de korf. Het lukt niet. Aan de andere kant staat een dame uit de A1 en die maakt onfortuinlijk een doorloopbal. 20-19. Nog steeds een kans. Helaas blijken de A1 mensen van Unitas de troefkaart en maakt een heertje van de A1 een doorloopbal. 21-19. Met nog 40 seconden op de klok maakt Twan de 21-20 (zijn 7^de treffer van de wedstrijd), forceer ik daarna nog een vrije bal om de rebound te pakken, maar helaas zit gelijkspel er niet meer in. Eindstand 21-20 in het voordeel van Unitas.

Als je zo nipt verliest zou je normaal gesproken heel erg balen, misschien wel verdrietig zijn of boos, maar we waren allemaal heel erg positief. We gingen er met zijn allen voor zowel verdedigend als aanvallend, hebben strijd geleverd, energie er in gestoken en ervoor gezorgd dat Unitas alles moest geven om te winnen. En dat met 4 spelers minder dan de standaard. Hartelijk dank voor het meegaan waardoor jullie helaas je eigen wedstrijd moesten missen Jordi, Koen, Minke en Karin. Ook een dankwoord aan het publiek dat mee was. We hopen dat jullie genoten hebben van de vermakelijke, zinderende wedstrijd.

Komende twee weken spelen we op het thuisnest genaamd Victorium en kunnen we gaan genieten van alle thuis wedstrijden die gespeeld gaan worden. Zaterdag 3 december om 15:40 Sparta 2 tegen SDO/Fiable 2 en Sparta 1 tegen SDO/Fiable 1 om 17:35. We verwachten iedereen die dit leest om te komen en ons als gehele selectie aan te moedigen om ons naar de overwinning te helpen. Vind je aanmoedigen en kijken naar je idolen in de selectie nou het leukste wat er is? Dan is er speciaal de Harde Kern Sparta, de HKS, waar ze heel enthousiast zingen, brullen, schreeuwen, steunen en juichen. Ik kijk uit naar de verschillende kijkpunten van de selectie wedstrijden en hoop dat jullie net zo kunnen genieten daarvan als ik. Één team, één taak. Wij Sparta Zwolle!

Thomas

P.S. Die foto kan ik jullie niet onthouden. Wie herkent Meike, Matthias en Twan?