Vorige week zei ik dat we zouden laten zien dat we het zelf echt wel konden. We zouden punten pakken en ons niet op onze kop laten zitten. Hiervoor hadden we ons sterke team nodig en de support aan de kant. Die support was er, volgens mij heb ik heel ‘groep Zeum’ aan de kant zien zitten, maar ons sterke team heeft weer verlies geleden, nadat Iris afgelopen donderdag door haar knie ging en waarschijnlijk een ernstige blessure heeft opgelopen. Iris, beterschap!

Het zit ons echt niet mee dit seizoen. Dit is de zoveelste blessure die ook nog eens langdurig is waarschijnlijk. We zitten wel eens te grappen tijdens trainingen dat we het tweede maar moeten fuseren met het eerste en dat het gehele derde dan voor ons tweede kan spelen, zodat we weer wat marge hebben. Maar dat moet eigenlijk niet zo zijn. Het lot is ons gewoon niet gunstig gestemd en in de wedstrijden komt dat ook wel weer terug.

We krijgen nogmaals te horen in de voorbereiding dat we moeten. De omstandigheden zijn verre van gunstig, maar we kunnen hier punten pakken. We beginnen weer met achter verdedigen van de eerste kans, aangezien AVO de vorige keer heel gemakkelijk schoot en heel zuiver was, dus laten we de kansen bij hen uitstellen. Weer is het goede begin daar. AVO heeft moeite met score en wij pakken rebound na rebound in de verdediging. Dat zijn Marloes, Esther, Twan en ik. De aanvallers zijn Meike, Lisa, Frank en Timon en pikken snel een doelpuntje mee. En zo blijft het spel een lange tijd doorgaan. Mijn vak heeft moeite met de ballen door het korfje gooien en het vak van Timon doet zijn uiterste best in het verdedigen. Maar het vertrouwen in elkaar mist weer. Iets wat we ook naar elkaar uitspreken onderling na de wedstrijd en dat daar de crux ook wel zit. We spelen redelijk goed, maar maken de doelpunten niet en komen zo tot een 9-7 ruststand.

Vanaf de ruststand wordt het alleen maar erger. We blijven de korf niet vinden, maken geen vrije ballen, strafworpen missen we en schoten ketsen van de korf af. AVO daarentegen staat steeds rechter overeind en maakt doelpunt na doelpunt. Met nog 10 minuten te spelen staan we 8 doelpunten achter en hoewel je in 10 minuten veel klaar kan spelen, hangen onze koppies naar beneden. Ik ben wel een positief ingesteld iemand, maar ook bij mij hangt het kopje naar beneden. We spelen het verder en komen op een eindstand van 24-14.

Nadat het is gespeeld zitten en liggen we verspreid over de zaal. We balen ontzettend, want we moeten nog maar 3 wedstrijden spelen hierna, waarvan we twee wedstrijden tegen de nummer 1 en 2 in onze poule moeten, terwijl wij onderaan staan. Het kan dus nog steeds dat wij in de overgangsklasse blijven. Maar er moet nu wel iets in onszelf gebeuren om dat klaar te spelen. Er moet niet meer gezegd worden dat we geen vertrouwen hebben in ons eigen kunnen. We moeten met elkaar praten en dat vertrouwen elkaar geven. Iedere bal moeten we nu gaan denken dat hij er in gaat. En dan zitten en liggen we niet meer verspreid over de zaal, maar staan we samen te juichen dat we het hebben klaar gespeeld om in die overgangsklasse te blijven, ook al hebben we zoveel pech en tegenslag gehad dit seizoen.

Dit kunnen we pas laten zien over 2 weken. Aangezien de competitie nu even stil ligt vanwege vakanties en dergelijke. Ik denk dat dit ook even goed voor ons is. Na 5 opeenvolgende weken dat we op een of andere manier een blessure hebben bij iemand, mag dat wel. Ik hoop jullie dan allemaal weer te zien. Dat wij laten zien dat we vertrouwen in elkaar hebben en uitstralen hoe goed we zijn. Want dat zijn we gewoon. Iedere speler. Stuk voor stuk.

Één team, één taak! Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Het mocht even duren, maar de nieuwe shirts zijn deze week geleverd bij Side-Out. Daarom volgt hier een korte samenvatting over de uitrol van het kledingfonds in de komende weken.

Afgelopen week zijn zowel voor de senioren (uitgezonderd de selectie) en de jeugd de nieuwe shirts geleverd. Leuk nieuws natuurlijk, maar voordat iedereen kan schitteren in de nieuwe shirts moeten er nog een paar kleine dingen gebeuren. We schetsen een globaal beeld van hoe de uitrol van het kledingfonds er de komende week uit komt te zien en wat je er verder van mag verwachten.

Wat is het kledingfonds?

Wellicht heb je het even gemist, maar afgelopen zomer is er op de ALV besloten om de aanschaf van kleding anders in te richten. De belangrijkste gedachte hierachter is geweest om een duurzamere structuur onder de aanschaf van kleding te krijgen. We gaan meer kleding vanuit Sparta aanschaffen, maar hebben daarover verbeterde afspraken gemaakt met Craft en Side-Out. Ook begroten we de komende jaren scherp op de afschrijving van de kleding zodat er over 4 jaar genoeg geld is om alles te vervangen. In plaats van dat je nu naar Side-Out gaat om een broekje / rokje of reserve shirt te kopen lease je die nu als het ware van de club. Dat betekent ook dat als er iets niet goed is met kleding of het past niet meer dat je je kleding vrijblijvend kan ruilen. Voor alle informatie over het kledingfonds en de bijbehorende kledingbijdrage verwijzen we je door naar www.spartazwolle.nl/kledingfonds. 

Puntjes op de i

Hoewel de shirts geleverd zijn staat de komende week nog in het teken van de laatste afspraken afronden. Met Craft moeten we nog een paar dingetjes kort sluiten over de financiering en ook wordt er nog gepraat met een drukker. Met name dat laatste heeft wat impact, omdat we alle kleding persoonlijk willen uitreiken en goed willen registreren. Alle broekjes / rokjes en shirts worden daarom genummerd. Nanda en Celina houden precies bij aan wie wat wordt uitgeleverd zodat we niks kwijtraken. Kleding onderling ruilen zonder overleg is dus absoluut niet toegestaan.

Uitrol kledingfonds

De kledingcoördinatoren zullen in de komende weken langzaam iedereen zijn kledingpakket uitreiken. We proberen dit in één keer zo compleet mogelijk te doen, maar helaas loopt dat nooit zoals gepland. Heel veel mensen spelen al in de nieuwe broekjes en rokjes, maar die zijn nog niet altijd goed genummerd en worden waarschijnlijk nog voorzien van een sponsoruiting. We vliegen het stapsgewijs aan om het overzicht te behouden. Eerst wordt dus zoveel mogelijk de nieuw geleverde kleding compleet uitgeleverd en goed geregistreerd. Daarna zullen we kijken hoe we praktisch kleding die nog niet goed geregistreerd is langzaam innemen, labelen en weer uitreiken. Ook hierbij vragen we dus even geduld van iedereen. Er zal een bericht in de nieuwsbrief komen wanneer alles is afgerond zodat mensen zich kunnen melden mocht er nog iets niet kloppen.

Kledingbijdrage en boetes

Deze maand zal ook de kledingbijdrage voor dit jaar worden geïnd. Op de website kan je vinden hoeveel dit is per lid. De bijdrage is gebaseerd op de inkoopprijs van de kleding die wordt uitgereikt waarbij we rekenen met een afschrijftermijn van 4 jaar. Sparta verdiend dus alleen aan de sponsoring van de kleding en niet aan de kledingbijdrage die we vragen van leden. Net als bij de teamtassen met materialen stellen we nu bewust geen harde boetes in als er kleding door ‘normaal’ gebruik stuk gaat. We verwachten daarbij wel dat iedereen zich aan de voorschriften op de website houdt. Alleen als je kleding kapotgaat omdat je je hier niet aan hebt gehouden, of als je weigert de verstrekte kleding in te leveren nadat je stopt als spelend lid zijn we genoodzaakt om de kostprijs van een nieuw kledingstuk aan jou te factureren. We gaan er natuurlijk vanuit dat dit zelden voorkomt.

Hopelijk zien we jullie binnenkort allemaal schitteren in onze prachtige nieuwe kledinglijn! En mocht er toch voor jou nog iets ontbreken kan je altijd eens bij Side-Out binnen lopen om te kijken welke Craft teamwear daar nog meer wordt aangeboden!

Na het misgelopen punt tegen KVS, met als resultaat plek 7 in de Hoofdklasse A, is duidelijk geworden dat vanaf nu elke wedstrijd een finale is. Lijfsbehoud is onze missie en we hebben nog wel wat punten nodig om dat te behalen. SDO uit was de eerste mogelijkheid en ik kan er kort over zijn; we hebben van deze mogelijkheid geen gebruik gemaakt. In de eerste helft spelen we met veel beleving en helpen we SDO eigenlijk met onnodige fouten aan een 13-10 voorsprong. Myrthe en Jeroen zijn al lekker op dreef met samen 7 van die 10 doelpunten.

Na rust schiet Dion zijn eerste bal binnen en lijkt de wedstrijd weer helemaal opengebroken, maar dan zet SDO de motor even echt aan en staan we binnen de kortste keren met 6 á 7 doelpunten achter. Die 5 minuten hebben ons genekt, want daarna blijft het verschil weer gelijk en scoren we om en om. Eindstand 27-20.

Verder lijkt de gifbeker qua blessures helemaal leeg te moeten, na deze wedstrijd werden er weer 3 spelers (kortstondig) aan het lijstje toegevoegd. De ernst van deze blessures is gelukkig niet zo groot als de voorgaande, maar het is nog de vraag hoe de opstelling er komend weekend uit gaat zien.

Komend weekend gaan we met de selectie richting Assen. Thuis was dit een uiterst moeizame wedstrijd met veel pieken en dalen. Uiteindelijk werd deze wedstrijd wel met 18-16 over de streep getrokken! Dat zullen we komende zaterdag moeten herhalen als we nog iets willen betekenen in deze competitie. Ik nodig jullie allemaal van harte uit om ons te komen aanmoedigen in de Marsdijkhal in Assen, 18:40 start de wedstrijd van 1. We zullen jullie support nodig hebben! Wij Sparta Zwolle!

Jesper

Na de belangrijke overwinning van vorige week was ik er echt van overtuigd dat we een soort van flow ingingen. Met overtuiging en sfeer om iedere wedstrijd te willen winnen. Iets dat mijn medespelers ook laten zien. Elkaar positief benaderen en zeggen dat we het goed doen met zijn allen. We werken samen, spreken elkaar moed in en willen in die overgangsklasse blijven. Maar een Cruijffiaanse uitspraak luidt: ‘Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort als de tegenstander.’ En dat scoren ontbrak, helaas, alweer.

We moesten afreizen naar Kamerik. Een eind rijden, maar gelukkig had ik goed gezelschap van Jeanette, Meike en Lisa. Daar aangekomen in een klein boeren dorpje kregen we het bordje te lezen dat de douches het niet deden. Goed begin is het halve werk. Gelukkig bracht de bardienst ons op de hoogte dat ze voor ons een uitzondering zouden maken.

Tijdens de voorbereiding merkten we dat de zaal glad was, benauwd en klein. Je had maar een halve meter naast de lijnen om warm te lopen en als je reserve zat stonden er 9 stoelen in een hokje van 5 bij 5, waar je de helft van het veld niet kon zien als je op de achterste rij zat. In de voorbereiding werd er tegen ons gezegd dat we wel weer moesten en dat het ook mogelijk was om te winnen. Vorige keer werd het 22-22 en we kregen toen vooral wat doelpunten tegen omdat zij een keer opzij gooiden, die gelijk schoten met een lopende rebound en daarna de tweede kans schoten. We zouden dus beginnen met de eerste poging achter verdedigen. De verdediging die hiermee begon waren Marloes, Iris, Matthias en ik en de aanval die het daarna moest overnemen waren Meike, Marscha, Twan en Timon. In de verdediging wierp dit echt zijn vruchten af. SDO had moeite met scoren omdat we hun normale spelletje zo vast zette. Alleen in de aanval schoten wij geen deuk in een pakje boter. Het vak van Meike deed het beter dan wij en schoot 16% en wij schoten een belabberde 5%… Gecombineerd in de hele eerste helft met alle aanvallen maar 10%… Hierdoor stond het 7-4 met rust. Ik heb deze percentages eerder gezien en volgens mij had ik het toen ook al gezegd, maar gemiddeld schieten wij 20-25% ongeveer. In de rust werd Jordi gewisseld voor Twan en moesten we voor meer pit zorgen en de ballen door het mandje gaan gooien. We speelden zeker niet slecht en het waren maar 3 doelpunten verschil! Dus begonnen we weer met volle moed. Door deze moed kwamen we meer en meer dichterbij en kwamen we tot een stand van 9-8. Maar toen ging het knopje bij SDO om en begonnen zij opeens raak te schieten zonder vang en van 10 meter ook nog eens. We raakten steeds verder van elkaar verwijderd en de moed zakten in onze schoenen. Hierdoor komen we bij een eindstand van 18-12 verlies met een schotpercentage van 14%…

Wie oh wie heeft de gouden tip voor ons als tweede om ons hiervan af te helpen? In de voorbereiding zijn we zo gefocust bezig, peppen we elkaar op en in de wedstrijd nog meer. Verdedigend zijn we echt heer en meester en we hebben zo’n geweldig, spontaan, sociaal team met sprankelende en unieke persoonlijkheden die het zo goed met elkaar kunnen vinden.

MAAR ALS WE NIET SCOREN KUNNEN WE NIET WINNEN!

Misschien kan Maarten Schelling zijn befaamde basketbal techniek bij ons er in branden of kunnen we van de heren Compayen hun atletische en scorende vermogens even lenen of misschien kan Natascha ons even leren hoe je de dames met een doorloopbal helemaal zoek speelt of kan Dewi ons leren hoe we die sneaky omdraaiballetjes er in gooien… of… of… of…

We moeten het zelf doen. We willen in die overgangsklasse blijven. Dat kunnen we echt. Ik heb nog steeds het vertrouwen er in. Volgende week laten we dat zien. Dan moeten we tegen AVO die met 2 punten boven ons staat. Om 16:45 spelen we dan uit in Assen. Ik hoop jullie daar allemaal te zien en dat jullie ons komen aanmoedigen om te vechten voor dat plekje in de overgangsklasse.

Één team, één taak. Wij Sparta Zwolle.

Thomas