Het was een rare trainingsweek. We hadden 2 wedstrijden op rij dik verloren, we raakten daarbij Rowie langdurig kwijt, Marit genoot deze week van een heerlijke week wintersport en Kaj raakte donderdag ook nog eens geblesseerd. Niet de ideale voorbereiding dus.

Gelukkig had iedereen de knop zaterdag omgezet en hadden we allemaal hetzelfde doel voor ogen, punten. De wedstrijd van het 2e was een uitstekende opwarmer en een hele belangrijke overwinning! Om 19:30 was het de beurt aan ons vlaggenschip, de tegenstander KVS uit Scheveningen. Een ploeg in vorm die ons inmiddels tot op 1 punt genaderd was. Een bepalende wedstrijd voor het verloop van de competitie.

Vanaf het begin ging de wedstrijd redelijk gelijk op. Het verschil werd niet groter dan 2 in het eerste kwartier. Myrthe liet zich gelijk gelden met mooie acties en goals en Rick schoot een heerlijke buzzerbeater binnen. Aan de andere kant was het Jeroen die zijn vak op sleeptouw nam met belangrijke goals. Tegen het eind van de eerste helft zaten we steeds aan de goede kant van de score en werd Matthias even gebracht om te doen wat hij bij 2 ook al had gedaan, scoren. En ja hoor 1 poging, 1 doelpunt. Ruststand 13-10.

Na rust schoten we uit de startblokken en stond het al snel 16-11. Hierna gebeurde wat ons ook overkwam in Scheveningen zij gaan makkelijker scoren en wij hebben grootse moeite met de korf vinden. Korte kansjes gaan er niet in en de juiste keuzes worden niet altijd gemaakt. Ineens was de hele wedstrijd gekanteld en stonden we 18-20 achter. Typerend Sparta 1 is dan ook wel weer dat de motor dan ineens wel begint te draaien en aan de hand van Myrthe en Lisa staan we weer gelijk, 23-23. Nog iets meer dan 3 minuten op de klok. Alles is nog mogelijk. Al heel snel volgt 23-24 en naderen we het einde van de wedstrijd. Matthias is inmiddels weer in de ploeg gekomen en ja hoor je raadt het al 1 poging, 1 doelpunt, 24-24. 58 seconden nog op de klok, de aanval van KVS wordt onderschept en met nog 30 seconden te gaan komt de bal ons aanvalsvak in. Achteraf zeg je klok uitspelen, 1 schot nemen en in ieder geval dat zwaarbevochten punt binnenslepen. Helaas speelde ons enthousiasme ons hier parten en maakten we eigenlijk fouten die we de hele wedstrijd nog niet gemaakt houden. Heel snel, half voorkomen en de bal zacht inspelen. De bal wordt onderschept, maar nog 25 seconden dicht houden en het punt is ook binnen. Helaas valt de bal aan de verkeerde kant en hebben we geen tijd meer om de schade te repareren. Eindstand 24-25.

De punten waren zo dichtbij, maar helaas gaan ze naar heel ver weg…

In tegenstelling tot vorige weken hebben we nu weer laten zien dat we echt wel weten hoe we moeten korfballen. De realiteit is alleen wel dat we nu aan de verkeerde kant van de streep staan en nu echt weer punten moeten gaan pakken. Aan de inzet van het publiek gaat dat zeker niet liggen, jullie waren ook gisteren weer fantastisch! De eerste kans op punten? Volgende week met de hele selectie, uit om 20:00 bij SDO in Kamerik. Wij zullen er weer staan, jullie ook?!

Wij Sparta Zwolle!

Jesper

8 jaar geleden heb ik Matthias van Pijkeren al zien schitteren in de D1. Dat was dezelfde Matthias als ik zaterdagmiddag heb zien schitteren, alleen dan ouder, groter en met meer gezichtsbeharing. Nu heeft mijn coaching en training er vast niet toe geleid dat hij zo goed kan schieten, maar man, man, man wat kan deze schitterende superspits schieten!

We begonnen de voorbereiding met de overtuigende woorden van onze coaches dat we vandaag MOETEN. Willen we niet degraderen, dan moeten we alles op alles zetten om vandaag te winnen. Vol en clean verdedigen, aanvallen met samenwerking en overtuiging in het schot. In de aanval begonnen Timon, Twan, Meike en Marscha en in de verdediging Iris, Marloes, Matthias en ik. Het was een spelletje dat over en weer ging. Maakten wij 1 doelpunt, dan maakte Unitas ook een doelpunt. We waren elkaar goed aan het coachen en een positieve sfeer had de boventoon. We hadden energie en lef en durf en we vochten voor alles. Deze sfeer moeten we er in houden, want dan ben ik er van overtuigd en geloof ik dat we iedere wedstrijd nog kunnen winnen die er aan komt. Het vak van Timon had Meike in de aanval die erg op schot was en ons vak had Matthias die bijna alles raak schoot. Timon zijn energie kwam helaas in het gedrang en Jordi moest aantreden om de energie op orde te blijven houden. Zo bleven we stuivertje wisselen en kwamen we op een ruststand van 12-11 in ons voordeel. In de rust blijven we die positieve sfeer benoemen, we kunnen hier echt winnen!

We gingen ook weer verder waar we gebleven waren. Vechten, durven, lef tonen, we hadden het allemaal! Helaas ontbrak er bij Unitas ook weinig energie en bleven zij ook scoren. Zo ver dat we 3 doelpunten achter stonden. Mijn tegenstander was tevens mijn naamgenoot en ik had het erg moeilijk tegen hem. Ik kreeg gewoon geen vat op hem verdedigend en hij heeft er daardoor 4 in kunnen leggen. Gelukkig stond Frank klaar om wel vat op hem te krijgen en werd ik er uit gehaald. Een hele goede beslissing in mijn mening, want Frank pakt rebound na rebound, heeft hem verdedigend goed in de tang en maakt met nog 3 minuten te spelen de voorsprong van 18-17! Op dit moment beginnen mijn zintuigen te tintelen, mijn nekharen komen overeind te staan en ik voel dat we gaan winnen! Matthias heeft er al 9 doelpunten in liggen op dit moment en we weten allemaal naar wie die bal gaat om het spelletje te beslissen. Met nog 1,5 minuut op de klok maakt hij de 19-17 en voelen we allemaal dat het gespeeld is. Ik spring een gat in de lucht en blij en trots op iedereen loop ik langs de mensen die op de bank zitten en deel high-fives uit, want dit geven we niet meer weg. Het vak van Twan speelt de schotklok nog meerdere keren uit en Marscha maakt de eindstand van 20-17.

Wat een klasse pot, wat een sfeer, WAT FIJN OM WEER PUNTEN TE PAKKEN!

We hebben dit met zijn allen gedaan! De spelers, de bank, de coaches, de supporters, iedereen! Bedankt dat jullie er zijn en dat jullie ons zo opzwepen en zo’n goede sfeer neer zetten. Ieder individu die meedoet en meegaat is belangrijk om een prestatie neer te zetten en dat mag wel gezegd worden! Er komen belangrijke potjes aan voor ons als tweede en we moeten punten blijven pakken om in de overgangsklasse te blijven. Die positieve en opzwepende sfeer zouden we dus kunnen blijven gebruiken. Dus een oproep voor iedereen die dit leest, kom ons aanmoedigen zodat we kunnen blijven genieten van het mooie korfbal dat we op niveau spelen! We spelen om 18:15 op 11 februari uit tegen SDO. Ik hoop jullie dan te zien! Matthias heeft beloofd er dan nog meer te maken dan afgelopen zaterdag.

Één team, één taak!

Wij Sparta Zwolle!

Thomas