Omdat Thomas niet in de positie was om het wedstrijdverslag van 2 te schrijven deze week, is de eer deze week aan mij.

Na de overwinning van vorige week op KV Heerenveen en een blik op de stand heerste toch stiekem het gevoel van: het kan nog. Het onderling resultaat tegen Heerenveen en tegen Unitas is in ons voordeel, en beide ploegen zijn nog binnen handbereik. Daarvoor moeten we wel eerst punten pakken, beginnend dus bij de Meervogels.

De thuiswedstrijd tegen de Meervogels was van onze kant alles behalve sterk geweest. Een hoop plaats fouten en te weinig doelpunten en dus gingen we er toen redelijk hard af. Met een goede wedstrijd zou er dan misschien toch wat te halen zijn in Zoetermeer.

Dit bleek al snel een illusie te zijn. Lisa wist ons nog wel op 0-1 te schieten, waarna een gigantische rush van de Meervogels volgde. Na een klein kwartier stond een 10-1 tussenstand op het scorebord. Ruim 10 minuten gespeeld, 10 goals tegen. Daar hoeft geen berekening meer bij… Net zoals in de heenwedstrijd strooide we met foutieve passes, waardoor we ook niet aan afronden toekomen. Uiteindelijk weten we de draad wel weer wat op te pakken, maar het verschil zou nooit meer kleiner worden dan 10 punten. Eindstand: 28-16.

Waar brengt ons dit? Unitas was afgelopen weekend vrij, en Heerenveen liep tegen een nederlaag aan. Hierdoor is het in principe nog mogelijk. Als beide ploegen hun resterende wedstrijden verliezen, hebben wij genoeg aan één puntje. Dit zal dan echter tegen de koploper in de allerlaatste wedstrijd moeten gaan gebeuren. Sparta 2 is immer vrij aankomend weekend.

Wat resteert zijn 2 ongelofelijk belangrijke weken voor de hele selectie. Zowel 1 als 2, vechtend tegen degradatie, hebben jullie steun harder nodig dan ooit. Niet alleen aankomende wedstrijd (van het 1^e dan) in het eigen Victorium. Maar ook die laatste wedstrijden de week daarop in Friesland. We hopen jullie ook dan allemaal weer te zien in echt de allerlaatste kans voor het 2^e !

Tot dan! WijSpartaZwolle!

Twan

Nadat we 2 weken rust hebben gehad en mensen met wat kleine pijntjes tijd hadden om zich te herstellen begonnen we in het Victorium als Sparta 2 aan onze laatste zaalwedstrijd die we thuis speelden.

In de kleedkamer werd ons verteld dat we het in eigen handen hadden willen we er nog wat van maken. We hebben deze ploeg als eens eerder gepakt buitenshuis en dat betekent dat we dat nu nog een keer kunnen doen. De aanval die dit mogelijk moest maken waren: Marscha, Lisa, Timon en Matthias en de verdediging die de doelpunten moesten tegenhouden waren: Esther, Marloes, Jos en Twan. Het was een wedstrijd die beide kanten op kon gaan. Wanneer Heerenveen scoorde kwamen wij snel weer bij en als wij wilden uitlopen, duurde het niet lang voordat Heerenveen het balletje door het korfje gooiden. Ons eerste probeerde ons ook goed te coachen en te helpen door aan te moedigen en commentaar te geven, maar na 5 minuten werd dit in de grond geboord door de scheidsrechter die dreigde alles voor de tegenpartij te fluiten als er nog wat werd geroepen.

In de verdediging heeft Matthias hier veel moeite mee. Hij mag niet werken voor de rebound, goed bij zijn heer blijven of hem ook maar per ongeluk aanraken, want dan wordt hij afgefloten. Dit ontaardt bij Matthias de aardige frustratie wat zich uit in wat vloekwoorden die zijn mond zo nu en dan ontsnappen. Het vak probeert hem hier doorheen te helpen door met hem te blijven praten wat in de tweede helft zijn vruchten afwerpt en Matthias meer mag doen in de verdediging en er geen vloekwoorden meer te horen zijn. Hiervoor staat het met rust 10-11.

Na de rust is in het vak van Jos het duidelijk dat er maar 1 dame van Heerenveen het werk doet en dat we dat moeten uitschakelen. Esther doet dus alles op alles om het haar moeilijk te maken met het schot en geen doorloopballen tegen te krijgen. We pakken dit echt op als vak en proberen op allerlei manieren Esther te helpen. Aan de andere kant wordt er in dat vak in de aanval gretig gebruikt gemaakt van Twan die zijn vertrouwen weer heeft gevonden in zijn schot (en belooft dat ook in de volgende wedstrijden zo te houden!) en het ene balletje na het andere balletje raak schiet. Zo blijven we stuivertje wisselen en komt de spanning duidelijk omhoog. We doen het in beide vakken goed en echt wisselen voor een specialisme in de vakken hoeft niet. We scoren mee op belangrijke momenten en lopen niet achter de feiten aan. Tevens rebounden we goed in de verdediging en aanval, bewegen we veel en steken we energie in ons spel en roepen we vertrouwen uit naar elkaar. Toch is de energie richting het einde van de wedstrijd een beetje op bij Timon en word ik er nog voor hem ingebracht. We staan op 2 doelpunten verschil en het is een spannende wedstrijd. Toch hebben we in de verdediging na 1 schot telkens de bal en blijven we in de aanval schot na schot lossen. Dit leidt ertoe dat we onze voorsprong blijven behouden en zelfs nog op 3 doelpunten verschil komen met nog maar 1 minuut te spelen. Deze hebben we binnen en de eindstand is 19-16 in ons voordeel.

Nog steeds kunnen we in de overgangsklasse blijven, maar echt in eigen hand hebben is er niet meer bij. Volgende week moeten we tegen de Meervogels die op 9 punten staan en wij op 7 punten. Winnen we met meer dan 7 doelpunten verschil, dan komen we gelijk boven hen te staan en zijn we van de laatste plek af, maar dan ligt het er wel nog aan of andere teams ook verliezen of winnen om met zekerheid te zeggen dat we niet meer kunnen degraderen! Het is dus belangrijk dat we genoeg support krijgen om ons met vertrouwen er doorheen te loodsen! We moeten het uiteindelijk zelf doen natuurlijk, maar als we winnen dan beloof ik dat het tripje naar Zoetermeer het waard is.

We hopen jullie dus volgende week 18 maart te zien om 17:45 tegen de Meervogels in Zoetermeer.

Één team, één taak! Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Vorige week zei ik dat we zouden laten zien dat we het zelf echt wel konden. We zouden punten pakken en ons niet op onze kop laten zitten. Hiervoor hadden we ons sterke team nodig en de support aan de kant. Die support was er, volgens mij heb ik heel ‘groep Zeum’ aan de kant zien zitten, maar ons sterke team heeft weer verlies geleden, nadat Iris afgelopen donderdag door haar knie ging en waarschijnlijk een ernstige blessure heeft opgelopen. Iris, beterschap!

Het zit ons echt niet mee dit seizoen. Dit is de zoveelste blessure die ook nog eens langdurig is waarschijnlijk. We zitten wel eens te grappen tijdens trainingen dat we het tweede maar moeten fuseren met het eerste en dat het gehele derde dan voor ons tweede kan spelen, zodat we weer wat marge hebben. Maar dat moet eigenlijk niet zo zijn. Het lot is ons gewoon niet gunstig gestemd en in de wedstrijden komt dat ook wel weer terug.

We krijgen nogmaals te horen in de voorbereiding dat we moeten. De omstandigheden zijn verre van gunstig, maar we kunnen hier punten pakken. We beginnen weer met achter verdedigen van de eerste kans, aangezien AVO de vorige keer heel gemakkelijk schoot en heel zuiver was, dus laten we de kansen bij hen uitstellen. Weer is het goede begin daar. AVO heeft moeite met score en wij pakken rebound na rebound in de verdediging. Dat zijn Marloes, Esther, Twan en ik. De aanvallers zijn Meike, Lisa, Frank en Timon en pikken snel een doelpuntje mee. En zo blijft het spel een lange tijd doorgaan. Mijn vak heeft moeite met de ballen door het korfje gooien en het vak van Timon doet zijn uiterste best in het verdedigen. Maar het vertrouwen in elkaar mist weer. Iets wat we ook naar elkaar uitspreken onderling na de wedstrijd en dat daar de crux ook wel zit. We spelen redelijk goed, maar maken de doelpunten niet en komen zo tot een 9-7 ruststand.

Vanaf de ruststand wordt het alleen maar erger. We blijven de korf niet vinden, maken geen vrije ballen, strafworpen missen we en schoten ketsen van de korf af. AVO daarentegen staat steeds rechter overeind en maakt doelpunt na doelpunt. Met nog 10 minuten te spelen staan we 8 doelpunten achter en hoewel je in 10 minuten veel klaar kan spelen, hangen onze koppies naar beneden. Ik ben wel een positief ingesteld iemand, maar ook bij mij hangt het kopje naar beneden. We spelen het verder en komen op een eindstand van 24-14.

Nadat het is gespeeld zitten en liggen we verspreid over de zaal. We balen ontzettend, want we moeten nog maar 3 wedstrijden spelen hierna, waarvan we twee wedstrijden tegen de nummer 1 en 2 in onze poule moeten, terwijl wij onderaan staan. Het kan dus nog steeds dat wij in de overgangsklasse blijven. Maar er moet nu wel iets in onszelf gebeuren om dat klaar te spelen. Er moet niet meer gezegd worden dat we geen vertrouwen hebben in ons eigen kunnen. We moeten met elkaar praten en dat vertrouwen elkaar geven. Iedere bal moeten we nu gaan denken dat hij er in gaat. En dan zitten en liggen we niet meer verspreid over de zaal, maar staan we samen te juichen dat we het hebben klaar gespeeld om in die overgangsklasse te blijven, ook al hebben we zoveel pech en tegenslag gehad dit seizoen.

Dit kunnen we pas laten zien over 2 weken. Aangezien de competitie nu even stil ligt vanwege vakanties en dergelijke. Ik denk dat dit ook even goed voor ons is. Na 5 opeenvolgende weken dat we op een of andere manier een blessure hebben bij iemand, mag dat wel. Ik hoop jullie dan allemaal weer te zien. Dat wij laten zien dat we vertrouwen in elkaar hebben en uitstralen hoe goed we zijn. Want dat zijn we gewoon. Iedere speler. Stuk voor stuk.

Één team, één taak! Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Het mocht even duren, maar de nieuwe shirts zijn deze week geleverd bij Side-Out. Daarom volgt hier een korte samenvatting over de uitrol van het kledingfonds in de komende weken.

Afgelopen week zijn zowel voor de senioren (uitgezonderd de selectie) en de jeugd de nieuwe shirts geleverd. Leuk nieuws natuurlijk, maar voordat iedereen kan schitteren in de nieuwe shirts moeten er nog een paar kleine dingen gebeuren. We schetsen een globaal beeld van hoe de uitrol van het kledingfonds er de komende week uit komt te zien en wat je er verder van mag verwachten.

Wat is het kledingfonds?

Wellicht heb je het even gemist, maar afgelopen zomer is er op de ALV besloten om de aanschaf van kleding anders in te richten. De belangrijkste gedachte hierachter is geweest om een duurzamere structuur onder de aanschaf van kleding te krijgen. We gaan meer kleding vanuit Sparta aanschaffen, maar hebben daarover verbeterde afspraken gemaakt met Craft en Side-Out. Ook begroten we de komende jaren scherp op de afschrijving van de kleding zodat er over 4 jaar genoeg geld is om alles te vervangen. In plaats van dat je nu naar Side-Out gaat om een broekje / rokje of reserve shirt te kopen lease je die nu als het ware van de club. Dat betekent ook dat als er iets niet goed is met kleding of het past niet meer dat je je kleding vrijblijvend kan ruilen. Voor alle informatie over het kledingfonds en de bijbehorende kledingbijdrage verwijzen we je door naar www.spartazwolle.nl/kledingfonds. 

Puntjes op de i

Hoewel de shirts geleverd zijn staat de komende week nog in het teken van de laatste afspraken afronden. Met Craft moeten we nog een paar dingetjes kort sluiten over de financiering en ook wordt er nog gepraat met een drukker. Met name dat laatste heeft wat impact, omdat we alle kleding persoonlijk willen uitreiken en goed willen registreren. Alle broekjes / rokjes en shirts worden daarom genummerd. Nanda en Celina houden precies bij aan wie wat wordt uitgeleverd zodat we niks kwijtraken. Kleding onderling ruilen zonder overleg is dus absoluut niet toegestaan.

Uitrol kledingfonds

De kledingcoördinatoren zullen in de komende weken langzaam iedereen zijn kledingpakket uitreiken. We proberen dit in één keer zo compleet mogelijk te doen, maar helaas loopt dat nooit zoals gepland. Heel veel mensen spelen al in de nieuwe broekjes en rokjes, maar die zijn nog niet altijd goed genummerd en worden waarschijnlijk nog voorzien van een sponsoruiting. We vliegen het stapsgewijs aan om het overzicht te behouden. Eerst wordt dus zoveel mogelijk de nieuw geleverde kleding compleet uitgeleverd en goed geregistreerd. Daarna zullen we kijken hoe we praktisch kleding die nog niet goed geregistreerd is langzaam innemen, labelen en weer uitreiken. Ook hierbij vragen we dus even geduld van iedereen. Er zal een bericht in de nieuwsbrief komen wanneer alles is afgerond zodat mensen zich kunnen melden mocht er nog iets niet kloppen.

Kledingbijdrage en boetes

Deze maand zal ook de kledingbijdrage voor dit jaar worden geïnd. Op de website kan je vinden hoeveel dit is per lid. De bijdrage is gebaseerd op de inkoopprijs van de kleding die wordt uitgereikt waarbij we rekenen met een afschrijftermijn van 4 jaar. Sparta verdiend dus alleen aan de sponsoring van de kleding en niet aan de kledingbijdrage die we vragen van leden. Net als bij de teamtassen met materialen stellen we nu bewust geen harde boetes in als er kleding door ‘normaal’ gebruik stuk gaat. We verwachten daarbij wel dat iedereen zich aan de voorschriften op de website houdt. Alleen als je kleding kapotgaat omdat je je hier niet aan hebt gehouden, of als je weigert de verstrekte kleding in te leveren nadat je stopt als spelend lid zijn we genoodzaakt om de kostprijs van een nieuw kledingstuk aan jou te factureren. We gaan er natuurlijk vanuit dat dit zelden voorkomt.

Hopelijk zien we jullie binnenkort allemaal schitteren in onze prachtige nieuwe kledinglijn! En mocht er toch voor jou nog iets ontbreken kan je altijd eens bij Side-Out binnen lopen om te kijken welke Craft teamwear daar nog meer wordt aangeboden!

Na het misgelopen punt tegen KVS, met als resultaat plek 7 in de Hoofdklasse A, is duidelijk geworden dat vanaf nu elke wedstrijd een finale is. Lijfsbehoud is onze missie en we hebben nog wel wat punten nodig om dat te behalen. SDO uit was de eerste mogelijkheid en ik kan er kort over zijn; we hebben van deze mogelijkheid geen gebruik gemaakt. In de eerste helft spelen we met veel beleving en helpen we SDO eigenlijk met onnodige fouten aan een 13-10 voorsprong. Myrthe en Jeroen zijn al lekker op dreef met samen 7 van die 10 doelpunten.

Na rust schiet Dion zijn eerste bal binnen en lijkt de wedstrijd weer helemaal opengebroken, maar dan zet SDO de motor even echt aan en staan we binnen de kortste keren met 6 á 7 doelpunten achter. Die 5 minuten hebben ons genekt, want daarna blijft het verschil weer gelijk en scoren we om en om. Eindstand 27-20.

Verder lijkt de gifbeker qua blessures helemaal leeg te moeten, na deze wedstrijd werden er weer 3 spelers (kortstondig) aan het lijstje toegevoegd. De ernst van deze blessures is gelukkig niet zo groot als de voorgaande, maar het is nog de vraag hoe de opstelling er komend weekend uit gaat zien.

Komend weekend gaan we met de selectie richting Assen. Thuis was dit een uiterst moeizame wedstrijd met veel pieken en dalen. Uiteindelijk werd deze wedstrijd wel met 18-16 over de streep getrokken! Dat zullen we komende zaterdag moeten herhalen als we nog iets willen betekenen in deze competitie. Ik nodig jullie allemaal van harte uit om ons te komen aanmoedigen in de Marsdijkhal in Assen, 18:40 start de wedstrijd van 1. We zullen jullie support nodig hebben! Wij Sparta Zwolle!

Jesper

Na de belangrijke overwinning van vorige week was ik er echt van overtuigd dat we een soort van flow ingingen. Met overtuiging en sfeer om iedere wedstrijd te willen winnen. Iets dat mijn medespelers ook laten zien. Elkaar positief benaderen en zeggen dat we het goed doen met zijn allen. We werken samen, spreken elkaar moed in en willen in die overgangsklasse blijven. Maar een Cruijffiaanse uitspraak luidt: ‘Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort als de tegenstander.’ En dat scoren ontbrak, helaas, alweer.

We moesten afreizen naar Kamerik. Een eind rijden, maar gelukkig had ik goed gezelschap van Jeanette, Meike en Lisa. Daar aangekomen in een klein boeren dorpje kregen we het bordje te lezen dat de douches het niet deden. Goed begin is het halve werk. Gelukkig bracht de bardienst ons op de hoogte dat ze voor ons een uitzondering zouden maken.

Tijdens de voorbereiding merkten we dat de zaal glad was, benauwd en klein. Je had maar een halve meter naast de lijnen om warm te lopen en als je reserve zat stonden er 9 stoelen in een hokje van 5 bij 5, waar je de helft van het veld niet kon zien als je op de achterste rij zat. In de voorbereiding werd er tegen ons gezegd dat we wel weer moesten en dat het ook mogelijk was om te winnen. Vorige keer werd het 22-22 en we kregen toen vooral wat doelpunten tegen omdat zij een keer opzij gooiden, die gelijk schoten met een lopende rebound en daarna de tweede kans schoten. We zouden dus beginnen met de eerste poging achter verdedigen. De verdediging die hiermee begon waren Marloes, Iris, Matthias en ik en de aanval die het daarna moest overnemen waren Meike, Marscha, Twan en Timon. In de verdediging wierp dit echt zijn vruchten af. SDO had moeite met scoren omdat we hun normale spelletje zo vast zette. Alleen in de aanval schoten wij geen deuk in een pakje boter. Het vak van Meike deed het beter dan wij en schoot 16% en wij schoten een belabberde 5%… Gecombineerd in de hele eerste helft met alle aanvallen maar 10%… Hierdoor stond het 7-4 met rust. Ik heb deze percentages eerder gezien en volgens mij had ik het toen ook al gezegd, maar gemiddeld schieten wij 20-25% ongeveer. In de rust werd Jordi gewisseld voor Twan en moesten we voor meer pit zorgen en de ballen door het mandje gaan gooien. We speelden zeker niet slecht en het waren maar 3 doelpunten verschil! Dus begonnen we weer met volle moed. Door deze moed kwamen we meer en meer dichterbij en kwamen we tot een stand van 9-8. Maar toen ging het knopje bij SDO om en begonnen zij opeens raak te schieten zonder vang en van 10 meter ook nog eens. We raakten steeds verder van elkaar verwijderd en de moed zakten in onze schoenen. Hierdoor komen we bij een eindstand van 18-12 verlies met een schotpercentage van 14%…

Wie oh wie heeft de gouden tip voor ons als tweede om ons hiervan af te helpen? In de voorbereiding zijn we zo gefocust bezig, peppen we elkaar op en in de wedstrijd nog meer. Verdedigend zijn we echt heer en meester en we hebben zo’n geweldig, spontaan, sociaal team met sprankelende en unieke persoonlijkheden die het zo goed met elkaar kunnen vinden.

MAAR ALS WE NIET SCOREN KUNNEN WE NIET WINNEN!

Misschien kan Maarten Schelling zijn befaamde basketbal techniek bij ons er in branden of kunnen we van de heren Compayen hun atletische en scorende vermogens even lenen of misschien kan Natascha ons even leren hoe je de dames met een doorloopbal helemaal zoek speelt of kan Dewi ons leren hoe we die sneaky omdraaiballetjes er in gooien… of… of… of…

We moeten het zelf doen. We willen in die overgangsklasse blijven. Dat kunnen we echt. Ik heb nog steeds het vertrouwen er in. Volgende week laten we dat zien. Dan moeten we tegen AVO die met 2 punten boven ons staat. Om 16:45 spelen we dan uit in Assen. Ik hoop jullie daar allemaal te zien en dat jullie ons komen aanmoedigen om te vechten voor dat plekje in de overgangsklasse.

Één team, één taak. Wij Sparta Zwolle.

Thomas

Het was een rare trainingsweek. We hadden 2 wedstrijden op rij dik verloren, we raakten daarbij Rowie langdurig kwijt, Marit genoot deze week van een heerlijke week wintersport en Kaj raakte donderdag ook nog eens geblesseerd. Niet de ideale voorbereiding dus.

Gelukkig had iedereen de knop zaterdag omgezet en hadden we allemaal hetzelfde doel voor ogen, punten. De wedstrijd van het 2e was een uitstekende opwarmer en een hele belangrijke overwinning! Om 19:30 was het de beurt aan ons vlaggenschip, de tegenstander KVS uit Scheveningen. Een ploeg in vorm die ons inmiddels tot op 1 punt genaderd was. Een bepalende wedstrijd voor het verloop van de competitie.

Vanaf het begin ging de wedstrijd redelijk gelijk op. Het verschil werd niet groter dan 2 in het eerste kwartier. Myrthe liet zich gelijk gelden met mooie acties en goals en Rick schoot een heerlijke buzzerbeater binnen. Aan de andere kant was het Jeroen die zijn vak op sleeptouw nam met belangrijke goals. Tegen het eind van de eerste helft zaten we steeds aan de goede kant van de score en werd Matthias even gebracht om te doen wat hij bij 2 ook al had gedaan, scoren. En ja hoor 1 poging, 1 doelpunt. Ruststand 13-10.

Na rust schoten we uit de startblokken en stond het al snel 16-11. Hierna gebeurde wat ons ook overkwam in Scheveningen zij gaan makkelijker scoren en wij hebben grootse moeite met de korf vinden. Korte kansjes gaan er niet in en de juiste keuzes worden niet altijd gemaakt. Ineens was de hele wedstrijd gekanteld en stonden we 18-20 achter. Typerend Sparta 1 is dan ook wel weer dat de motor dan ineens wel begint te draaien en aan de hand van Myrthe en Lisa staan we weer gelijk, 23-23. Nog iets meer dan 3 minuten op de klok. Alles is nog mogelijk. Al heel snel volgt 23-24 en naderen we het einde van de wedstrijd. Matthias is inmiddels weer in de ploeg gekomen en ja hoor je raadt het al 1 poging, 1 doelpunt, 24-24. 58 seconden nog op de klok, de aanval van KVS wordt onderschept en met nog 30 seconden te gaan komt de bal ons aanvalsvak in. Achteraf zeg je klok uitspelen, 1 schot nemen en in ieder geval dat zwaarbevochten punt binnenslepen. Helaas speelde ons enthousiasme ons hier parten en maakten we eigenlijk fouten die we de hele wedstrijd nog niet gemaakt houden. Heel snel, half voorkomen en de bal zacht inspelen. De bal wordt onderschept, maar nog 25 seconden dicht houden en het punt is ook binnen. Helaas valt de bal aan de verkeerde kant en hebben we geen tijd meer om de schade te repareren. Eindstand 24-25.

De punten waren zo dichtbij, maar helaas gaan ze naar heel ver weg…

In tegenstelling tot vorige weken hebben we nu weer laten zien dat we echt wel weten hoe we moeten korfballen. De realiteit is alleen wel dat we nu aan de verkeerde kant van de streep staan en nu echt weer punten moeten gaan pakken. Aan de inzet van het publiek gaat dat zeker niet liggen, jullie waren ook gisteren weer fantastisch! De eerste kans op punten? Volgende week met de hele selectie, uit om 20:00 bij SDO in Kamerik. Wij zullen er weer staan, jullie ook?!

Wij Sparta Zwolle!

Jesper

8 jaar geleden heb ik Matthias van Pijkeren al zien schitteren in de D1. Dat was dezelfde Matthias als ik zaterdagmiddag heb zien schitteren, alleen dan ouder, groter en met meer gezichtsbeharing. Nu heeft mijn coaching en training er vast niet toe geleid dat hij zo goed kan schieten, maar man, man, man wat kan deze schitterende superspits schieten!

We begonnen de voorbereiding met de overtuigende woorden van onze coaches dat we vandaag MOETEN. Willen we niet degraderen, dan moeten we alles op alles zetten om vandaag te winnen. Vol en clean verdedigen, aanvallen met samenwerking en overtuiging in het schot. In de aanval begonnen Timon, Twan, Meike en Marscha en in de verdediging Iris, Marloes, Matthias en ik. Het was een spelletje dat over en weer ging. Maakten wij 1 doelpunt, dan maakte Unitas ook een doelpunt. We waren elkaar goed aan het coachen en een positieve sfeer had de boventoon. We hadden energie en lef en durf en we vochten voor alles. Deze sfeer moeten we er in houden, want dan ben ik er van overtuigd en geloof ik dat we iedere wedstrijd nog kunnen winnen die er aan komt. Het vak van Timon had Meike in de aanval die erg op schot was en ons vak had Matthias die bijna alles raak schoot. Timon zijn energie kwam helaas in het gedrang en Jordi moest aantreden om de energie op orde te blijven houden. Zo bleven we stuivertje wisselen en kwamen we op een ruststand van 12-11 in ons voordeel. In de rust blijven we die positieve sfeer benoemen, we kunnen hier echt winnen!

We gingen ook weer verder waar we gebleven waren. Vechten, durven, lef tonen, we hadden het allemaal! Helaas ontbrak er bij Unitas ook weinig energie en bleven zij ook scoren. Zo ver dat we 3 doelpunten achter stonden. Mijn tegenstander was tevens mijn naamgenoot en ik had het erg moeilijk tegen hem. Ik kreeg gewoon geen vat op hem verdedigend en hij heeft er daardoor 4 in kunnen leggen. Gelukkig stond Frank klaar om wel vat op hem te krijgen en werd ik er uit gehaald. Een hele goede beslissing in mijn mening, want Frank pakt rebound na rebound, heeft hem verdedigend goed in de tang en maakt met nog 3 minuten te spelen de voorsprong van 18-17! Op dit moment beginnen mijn zintuigen te tintelen, mijn nekharen komen overeind te staan en ik voel dat we gaan winnen! Matthias heeft er al 9 doelpunten in liggen op dit moment en we weten allemaal naar wie die bal gaat om het spelletje te beslissen. Met nog 1,5 minuut op de klok maakt hij de 19-17 en voelen we allemaal dat het gespeeld is. Ik spring een gat in de lucht en blij en trots op iedereen loop ik langs de mensen die op de bank zitten en deel high-fives uit, want dit geven we niet meer weg. Het vak van Twan speelt de schotklok nog meerdere keren uit en Marscha maakt de eindstand van 20-17.

Wat een klasse pot, wat een sfeer, WAT FIJN OM WEER PUNTEN TE PAKKEN!

We hebben dit met zijn allen gedaan! De spelers, de bank, de coaches, de supporters, iedereen! Bedankt dat jullie er zijn en dat jullie ons zo opzwepen en zo’n goede sfeer neer zetten. Ieder individu die meedoet en meegaat is belangrijk om een prestatie neer te zetten en dat mag wel gezegd worden! Er komen belangrijke potjes aan voor ons als tweede en we moeten punten blijven pakken om in de overgangsklasse te blijven. Die positieve en opzwepende sfeer zouden we dus kunnen blijven gebruiken. Dus een oproep voor iedereen die dit leest, kom ons aanmoedigen zodat we kunnen blijven genieten van het mooie korfbal dat we op niveau spelen! We spelen om 18:15 op 11 februari uit tegen SDO. Ik hoop jullie dan te zien! Matthias heeft beloofd er dan nog meer te maken dan afgelopen zaterdag.

Één team, één taak!

Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Zo zit je voor de tweede week achter elkaar op zondag naar je scherm te staren en vraag je je af wat er over deze wedstrijd geschreven moet worden. We hebben de afgelopen week stevig met elkaar gepraat en scherp getraind, ook voor de wedstrijd leek iedereen scherp en vol energie om er een goede wedstrijd van te maken. Tijd om revanche op onszelf te nemen.

Waar ik vorige week vond dat we ons plan niet met overtuiging hadden uitgevoerd, vind ik dat we deze keer wel met die overtuiging begonnen. Alleen scoren bleek deze avond niet aan ons besteed. Zeker het vak van Kaj had grootse moeite met het vinden van de korf, het andere vak verdedigde uitstekend en hield ons aan het begin nog enigszins in de wedstrijd door zelf wel snel te scoren. Uiteindelijk was het met rust al 4-12, 4 doelpunten in één helft…

Verder wil ik niet veel over deze wedstrijd kwijt. De score liep alleen maar verder op met een uiterst pijnlijke en vernederende 11-28 eindstand. Rick heeft zich als enige nog een beetje staande gehouden gedurende de wedstrijd en Mid-Fryslan liet zien waarom zij met afstand kampioenskandidaat nummer 1 zijn. Wat nog pijnlijker is dan deze nederlaag, is het feit dat we Rowie langdurig kwijt zijn met een ernstige achillespeesblessure. Heel veel sterkte en voorspoedig herstel gewenst!

Zoals gezegd zijn we nu op de helft van de competitie en kunnen we even kort de balans opmaken. Uitstekende wedstrijden worden afgewisseld met hele matige wedstrijden. Al met al staan we nu op een “veilige” zesde plek met slechts één puntje voorsprong op nummer zeven KVS. All to play for in het tweede deel van deze competitie. Om volgende week gelijk maar te beginnen met een echte kraker. 18:30 begint de wedstrijd tegen die nummer 7 uit Scheveningen. Een ploeg in vorm met al hun punten gehaald in de laatste 3 wedstrijden. Wij zullen er dan weer moeten staan om te laten zien dat we in deze klasse thuishoren. Ik zie jullie graag! WijSpartaZwolle!

Jesper

Aan het begin van het zaalseizoen zijn we gestart met 22 mensen in de gehele selectie.

Bij de dames zijn dat: Barbara, Esther, Iris, Jildau, Lisa, Marit, Marloes, Marscha, Meike, Rowie en Myrthe en bij de heren zijn dat: Dion, Jeroen, Jesper, Jos, Kaj, Luca, Matthias, Rick, Timon, Twan en ikzelf. Je zou zeggen dat dit erg ruim is en we dit makkelijk kunnen doen in een seizoen. Alleen wie goed kan tellen heeft gezien dat we lang niet met zoveel meer zijn. Dankzij hardnekkige blessures en nieuwe blessures, zijn we op dit moment erg schaars. Ik wens iedereen van ons dan ook beterschap en spoedig herstel bij de hardnekkige blessures, dat we op onszelf moeten passen voor diegenen die nog fit zijn en rust moeten nemen als het teveel is en heel veel sterkte gewenst naar de nieuwe (lange) blessures.

Dan de wedstrijd van afgelopen zaterdag. Ik ga er weinig woorden aan vuil maken, want het ging gewoon om 1 iets dat MOEST gebeuren, maar NIET gebeurde en dat was door het korfje gooien. In 1 helft maar 4 doelpunten maken geeft mij een herinnering aan de F-, E- en D-teams die ik vroeger trainen heb gegeven. Daar waren we uiterst enthousiast als de bal door het korfje ging en 4 punten in een helft maken was een gemiddelde. Zulk enthousiasme was afgelopen zaterdag nergens te bekennen. Als ik de statistieken er op nakijk hebben we een percentage geschoten van 13%. Voor de vergelijking schieten we als tweede rond de 22% als we gemiddeld schieten…

Maar goed, we moeten door. We hebben nog veel wedstrijden te gaan en als we nu in een dal zitten, kan er alleen maar een piek komen. Positiviteit en energie kunnen ons redden! Om daarmee te beginnen komt er een oud sterspeelster terug in de selectie die er een aantal jaar geleden voor heeft gezorgd dat het eerste in de hoofdklasse is beland, namelijk Lisa Timmerman-Kouwenberg. Met de schaarste in de selectie is dit ook wel nodig!

Dus kom volgende week kijken naar het eerste en tweede die (hopelijk) weer thuis gaan schitteren en nu wel doelpunten gaan maken. Aan jullie support heeft het zeker niet gelegen. Wij zijn super blij en dankbaar dat jullie je vrije zaterdag opofferen om naar ons te komen kijken. En om dan zo’n wedstrijd neer te zetten, moeten we onszelf in de spiegel aan kijken en het onszelf beloven om het beter te doen. Tot zaterdag 4 februari in het Victorium om 15:45 uur tegen Unitas 3.

Één team, één taak!

Wij Sparta Zwolle!

Thomas