Het is gelukt! Sparta speelt volgend jaar weer in de Overgangsklasse! Het waren spannende weken en we hebben precies genoeg gedaan om volgend jaar op hetzelfde niveau te acteren. De schoonheidsprijs verdiende het niet, maar het is wel gelukt.

Bij de wedstrijd hoeven we niet lang stil te staan. Een dramatische eerste helft werd ongeveer halverwege onderbroken door een time-out. Normaal gesproken wordt er heel goed geluisterd naar Jan, in dit geval kreeg ik er weinig van mee. We speelden niet goed, het stond inmiddels 4-0, de spanning nam de overhand. Na de time-out ging het niet veel beter. Wel vonden we inmiddels de korf, maar verdedigend lieten we ook meer steken vallen en zo gingen we rusten met 11-5.

In de rust werd nogmaals stevig verteld dat we ons niveau niet haalden en dat we ons in groten getale aanwezige publiek (waarvoor dank!) wel wat moeten teruggeven. Jeroen vond het tegen het einde van de bespreking wel genoeg geweest en zei: “Jongens, we hebben ons doel al gehaald. We gaan nog een helft volle bak vrij korfballen want een afslachting daar heeft niemand zin in.” Ik zat met enige verbazing te luisteren en vroeg fluisterend aan Kaj of Heerenveen dus verloren had. Ze zeggen dat domme vragen niet bestaan, maar door Kaj z’n blik kreeg ik een gevoel van wel. Wat blijkt, je moet ALTIJD naar je trainer luisteren. Zeker als hij vertelt dat ODIK de belofte is nagekomen en gewonnen heeft. Van een mogelijke degradatie was daarmee geen sprake meer. Die boodschap had ik dus even gemist… In de tweede helft werd de rug gerecht en aan de hand van Matthias en Rick werd het vlak voor tijd gelijk, 19-19.

Deze wedstrijd betekende ook het einde van Jildau als vaste waarde in 1. Zij gaat weer lekker aansluiten bij het 3e. Daarnaast gaat ook Jeroen zijn rol invullen zoals hij dat een aantal weken geleden voor ogen had: lekker 1x trainen, veel hardlopen en op zaterdag aansluiten waar nodig.

Dan rest mij nog een laatste woord. BEDANKT!

Iedereen die het afgelopen zaalseizoen betrokken is geweest rondom wedstrijden van de selectie, bedankt! De laatste weken bekroop mij weer het echte Sparta-gevoel. Korfballen in een sfeervolle hal met volle tribunes, spandoeken, trommels en de HKS. Laten we dit volgend jaar vanaf de eerste speelronde doen!

Ik zie jullie graag allemaal 6 april weer op ons eigen veld. Tot dan!

Jesper

Het zijn de weken van de waarheid voor Sparta 1. Drie weken om precies te zijn. Inmiddels zijn er twee voorbij. Vorige week een zwaarbevochten punt tegen de kampioen AVO en dan afgelopen zaterdag tegen hekkensluiter ODIK een overwinning!

Een korte terugblik op de afgelopen week. Dinsdag werd er goed getraind en benadrukte Jan dat we de ingezette lijn door moesten zetten. Dus geduldiger aanvallen en af en toe de keuze durven maken om de snelheid uit het spel te halen. Donderdag keken we kort vooruit naar ODIK en bleven we wat langer stilstaan bij de wedstrijd tegen AVO. Daarmee werd duidelijk dat we naar onszelf moeten kijken, wij moeten het doen. Twee punten binnenslepen en dan zien we wel hoe we ervoor staan.

Zaterdag was weer zo’n gekke dag waarbij het 2e voor het 3e speelde. Na een heel tam potje kwam er in de laatste minuten toch ineens het geloof in de ploeg en werd, in de korte tijd die er nog was, de achterstand weggepoetst 14-14. Daarna behaalde het 3e een zakelijke overwinning en was het tijd voor het vlaggenschip. De zaal was al vroeg versierd en tegen de tijd dat het startsignaal werd gegeven was het Victorium ook goed gevuld. We startten goed, verdedigend dwongen we ODIK tot moeilijke kansen en we pakten veel rebounds. Aanvallend was het stroef, maar we vonden uiteindelijk wel de korf. Na een kwartier spelen is de stand dan ook 8-3. ODIK schakelde vanaf dat moment naar achterverdedigen en begon wat beter te gaan afronden. Wij hadden daar zoveel moeite mee dat het met rust 9-7 stond. Het wordt vlak na rust zelfs gelijk en de spanning zit er dan vol op. Gelukkig houden we het hoofd koel en pakken we halverwege de 2e helft weer een wat ruimere voorsprong. Uiteindelijk blijft die voorsprong intact en eindigt deze zeer matige wedstrijd in 19-15. Waardoor we nu een puntje boven de streep staan!

Het aanwezige publiek, onze dank is groot! Door jullie steun zijn wij de afgelopen twee wedstrijden broodnodige punten gaan pakken. Graag zien wij jullie aankomende zaterdag ook in Drachten. Daar staat alles op het spel, bij een overwinning spelen we volgend jaar nog een jaar in de Overgangsklasse. Bij een gelijkspel of verlies moet Heerenveen uit bij ODIK verliezen, ook dan speelt Sparta volgend jaar in de Overgangsklasse. We hebben het in eigen hand en moeten laten zien dat we hier thuishoren.

Wij gaan dus nog een week knallen om zaterdag die laatste horde vol aan te vallen! En hoe kan je dat beter doen dan onder luid gejuich van je eigen supporters. Be there! Bijzijn is meemaken! WIJSPARTAZWOLLE!

Jesper

Afgelopen zaterdag begonnen de do-or-die weken voor Sparta 1. 3 wedstrijden die minimaal vier en het liefst zes punten moeten opleveren, maar zelfs dat kan bij hele ongunstige uitslagen in andere wedstrijden nog niet genoeg zijn. Een hoop druk en spanning dus op de wedstrijd tegen AVO, de koploper. AVO kan zelfs kampioen worden in onze hal en dat willen we niet laten gebeuren. Hoe mooi is het dan om te zien dat de hele hal vol zit met supporters van beide verenigingen. Precies de sfeer die past bij een wedstrijd waar het om de knikkers gaat.

Het begin was duidelijk voor AVO. Niet dat zij zoveel beter waren, maar wij hielpen ze met 3 stippen en een doorloopbal aan een gemakkelijke 0-4 voorsprong. Gelegenheidscoach Henk Jan was genoodzaakt een time-out te nemen, achteraf was dit voor ons pas het startsignaal. Eerst geleidelijk aan, 1-5, 2-6 en 3-7, maar later via 2x Rick naar 5-7. Door een stip van Jildau werd het zelfs 6-7, maar AVO counterde direct, 6-9. Het laatste woord een seconde voor rust was van Kaj, 8-10.

Fouten er uit houden nu en zelf stoïcijns door blijven gaan. Dat was het devies van Henk Jan tijdens de rustbespreking. Rick scoorde in de eerste aanval na rust en zo was het gat ineens nog maar één. Daarna ging de score weer redelijk om-en-om totdat Rick voor de 12-12 aantekende. Matthias werd intussen in het andere vak gebracht voor aanvallende impulsen. Na een paar moeizame eerste aanvallen, kwam ook dit vak los. Of eigenlijk beter gezegd, Kaj kwam los. Persoonlijk trok hij het gat van 13-15 weer naar 15-15. Jeroen maakte 16-16, waarna Kaj weer aan de beurt was, 17-17. Er is op dat moment nog iets meer dan 5 minuten te spelen en de druk zit er vol op bij beide teams. Aan beide kanten sluipen er wat foutjes in en weer komen we een doelpunt achter, 17-18. Barbara vond het gelukkig inmiddels tijd om haar doorloopbal door de korf te gooien en met nog 3 minuten te gaan is de stand 18-18.

Deze 3 minuten waren eindeloos, niet alleen door de spanning maar ook omdat Rick een knock-out probeerde uit te delen aan Deanne. In de ring had deze zeker geteld, maar gelukkig voor ons kon Deanne na verzorging van Jeanette de laatste minuten volmaken, weliswaar met bult. Na deze onderbreking was het toch weer even zoeken, onze aanval werd onschadelijk gemaakt en AVO wist te scoren, 18-19. Nog 44 seconden op de klok en de opdracht is duidelijk: Kaj moet de schoten nemen. Eerste schot raakt geen korf, de tijd tikt weg. De schotklok staat inmiddels op vijf seconden en gelukkig komt de bal nog een keer bij Kaj en weet hij te scoren! 19-19! AVO krijgt nog twee schoten op de overwinning maar deze vallen gelukkig niet, een verdiend gelijkspel.

En dan de vraag, wat heb je aan dit punt? Ten eerste, het is een punt! Ten tweede, een heerlijk gevoel! Belangrijk voor de komende twee wedstrijden. Ten derde, een publiek dat weer achter je staat! Maar op de ranglijst maakt het op dit moment geen verschil, wij gaan ervan uit dat we nog twee keer moeten winnen. Eerst maar eens volgende week, en dan eens zien hoe de wereld er dan uitziet. Wij zien jullie heel graag in het Victorium! Hopelijk weer net zo’n mooie ambiance als zaterdag.

Sparta-ODIK 17:30.  #WIJSPARTAZWOLLE

Jesper

Wie wel eens bij de wedstrijd van Sparta 5 komt kijken weet dat de 1e helft niet de kracht is van dit team. De doelpunten zijn vaak schaars en is de ruststand blijft meestal ver onder de dubbele cijfers. Maar afgelopen zaterdag leek het wel alsof Sparta 5 iets goed te maken had van vorige week (wat ze eigenlijk wel een beetje hadden) en schoten ze uit de startblokken.

Even terug naar het begin van vorige week. Op maandagochtend stuurde ik Carla (trainster van S5) een apje; dat het mij leuk lijkt om haar te helpen met het trainen geven en coachen van haar team. De volgende dag kon ik direct aan de bak met het geven van de training, naja het 5e kon eigenlijk aan de bak. Ook de donderdag training mocht ik verzorgen en zaterdag stond ik om 15.15 klaar bij het Victorium om te vertrekken.

Dat het voor de meeste teams een korfbalvrij weekend was bleek ook in Vaassen. Bij Regio ’72 was de zaal nog leeg. Daarom besloten een aantal dat stand in de mand en de bal is voor… een goed idee was om de tijd de doden (wees niet bang Rik, Rianna, Kim en Evy, het filmpje zal ik niet delen). Gelukkig kwamen al snel de palen tevoorschijn en kon de echte wedstrijd voorbereiding beginnen.

De tegenstanders hadden net op tijd het scorebord uitgevogeld en de scheids wisselde toch zijn blauwe shirt in voor iets neutralers. 

Tot de 2-2 leek het een spannend potje te gaan worden, maar toen werd de sprint ingezet. Sparta speelde veel langere aanvallen, had veel meer schoten en dat betaalde zich uit in een 6–12 ruststand. Nog nooit eerder dit seizoen werden er door S5 al zoveel doelpunten gemaakt voor de rust. 

Met een veilige marge werden in de rust de mandarijntjes opgepeuzeld. Het enige dat het 5e meekreeg is dat ze de 2e helft gewoon weer hetzelfde moeten doen, alleen een stapje harder. Al knikkend stemde iedereen in.

Lopende rebounds in de aanval, steals bij het voorverdedigen en doelpunt na doelpunt werd de voorsprong steeds verder uitgebreid. Even een korte samenvatting:

De slimme balletjes van Evy onder de korf waar haar tegenstander meer dan 1x intrapte. 

Rob die lekker nonchalant 2x achter elkaar van afstand raak schiet. 

De tegenstander van Esther die haar helemaal niet meer kon volgen omdat ze maar bleef lopen om alle ballen te stofzuigen.

Kim die lekker fanatiek aan het voorverdedigen was en haar dame geen ruimte gunde.

Ruben die zelfs compleet uit balans weer balans kan vinden en ook nog kon scoren.

Marius die zelfs tegen tegenstanders die een kop groter zijn de rebound wint.

De kansen die Floor lekker meepakt en de hele wedstrijd volgens mij geen foutje heeft gemaakt.

Rik die de ene rebound na de andere wegplukte.

Rianna die op 6 meter vrij stond en dacht; rebound heb ik niet nodig (en uiteraard scoorde)

Rolf die mocht invallen en het laatste doelpunt van de wedstrijd maakt.

Wat vooral erg mooi was om terug te zien, was dat waar we donderdag op hebben getraind (bewegen na je schot voor de lopende rebound) direct veel werd toepast. En op momenten dat het niet gebeurde en ik riep: bewegen na je sch…. de bal weer door het mandje viel. En de bal ging vaak door de mand kan ik vertellen, eindstand: 8–25.

Ook komende zaterdag gaat de competitie voor het 5e gewoon door. Hopelijk kan ik na afloop weer net zo trots op ze zijn als afgelopen zaterdag.

Trotse assistent coach van Sparta 5, 

Rowie 

Het is inmiddels al februari, maar de Sparta-selectie pakte eindelijk de eerste punten van 2024. Allereerst pakte het 2e in een wedstrijd vol strijd de punten, 18-17. Er werd keihard gewerkt, goed gespeeld, gejuicht en uiteindelijk ook slim omgegaan met de zichzelf inwisselende coach van Ritola. Het was een bevrijdende overwinning, want zoveel had er nog niet meegezeten dit zaalseizoen. Die blijdschap en euforie zullen de komende weken weer meegenomen worden en gaan we zien waar Sparta 2 nog tot in staat is.

Die piek van het 2e werd keurig overgenomen door het 3e, 27-23 winst. Speciale vermelding voor het hele jonge super enthousiaste publiek dat hard klapte voor papa en/of mama. Voor wie een zakcentje wil verdienen als oppas, ik zou zeggen ga eens lobbyen rondom wedstrijden van het 3e. 😉

Daarna was het onze beurt. Op voorhand een lastige wedstrijd, in Zuidlaren pakten we een ruime voorsprong die we in de eindfase dan toch ook nog weer bijna verspeelden. Na die overwinning dachten we dat er snel meerdere zouden volgen, maar niets bleek minder waar. Van de 6 potjes daarna pakten we maar één keer punten… Voorafgaand was het belang duidelijk, winst is in punten gelijkkomen en onderling resultaat in ons voordeel, verlies betekent een wezenlijk gat naar de veilige haven.

Ten opzichte van vorige week was de opstelling op één plek gewijzigd. Jeroen maakte een comeback van zijn korfbalpensioen vanwege afwezigheid en ziekte binnen de selectie. Hij liet zich direct gelden met vele rebounds en een goal uit een chaos-actie van Rick, 3-1. Hiermee was de wedstrijd definitief los en volgde een fase van om-en-om scoren met als ruststand 11-8. We konden na lange tijd weer eens met een echt goed gevoel de kleedkamer in.

Na rust moest de wedstrijd echt weer op gang komen, na meer dan vijf minuten viel pas het eerste doelpunt, 12-8. Hierna volgde een zeer dominante fase waarin we naar 18-9 uitliepen en de wedstrijd eigenlijk al vroegtijdig gespeeld was. Ware het niet, dat we daarna meer dan 10 minuten niet scoren totdat Rick 30 seconden voor tijd de 19-13 binnen gooit, tevens de eindstand. WINST! Eindelijk weer, een welverdiende overwinning. Het zal spannend blijven, we moeten nog punten pakken, maar het goede gevoel is er weer. Publiek bedankt voor jullie steun! De resterende twee thuiswedstrijden zien en horen we jullie graag weer!

Op naar volgende week. Voor de gehele selectie Dindoa uit, 18:50 en 20:30. WIJSPARTAZWOLLE!

Jesper

Het laatste wedstrijd weekend van 2023 voor de selectie was wat gek. De wedstrijd van het 2e werd naar de zaterdag verplaatst en zo konden we met een volle bank op zaterdag afreizen naar Barneveld voor een belangrijke wedstrijd voor ons vlaggenschip.

Bij Odik, dat nog op 0 punten stond, moest er gewonnen worden. Na vorige week tegen AVO zou er beter gespeeld moeten worden, en dit gebeurde dan ook vanaf de eerste minuut. Continu aan de goede kant van de score, en dat deed ook wat met de beleving. Odik dat vooral in de eerste 20 minuten maar moeilijk tot scoren kwam, mede door goed verdedigend werk bleef nog wel aan het elastiek bungelen. Het gaatje zou echter altijd intact blijven. Sparta liep verder en verder uit en dus ging ons vlaggenschip naar een dikverdiende overwinning om zo met 2 punten het nieuwe jaar in te gaan. met 6 punten uit 6 wedstrijden op de 6e plek. In een competitie waarin de nummer 2 pas op 8 punten staat is er dus nog van alles mogelijk.

Voor het 2e volgde op maandag een belangrijke wedstrijd onderin de reserve overgangsklasse. Ook SCO 2 stond nog op 0 punten, een degradatiekraker dus. Waar we tegen AVO de week ervoor onze doelstelling hadden gehaald door minstens 15 keer te scoren, zou het tegen SCO toch nog een stapje beter moeten. Na een prachtige minuut stilte gingen we van start. De openingsfase was nog wat aftasten maar al snel zou blijken dat er een spannende wedstrijd zou volgen. waar we in de eerste helft op een gaatje van 2 punten kwamen, werd dit ook al snel weer teniet gedaan. ruststand 11-9. In de rust werd afgesproken om de foutjen eruit te halen, de scheids floot immers alles op de stip. In totaal zijn er wel 10 stippen uitgedeeld. Door de stippen koelbloedig af te ronden bleven we in de race. met nog 3 minuten op de klok stond het 17-17. SCO had 2 ervaren heren ingebracht en ja hoor, één ervan schoot met nog anderhalve minuut de 18-17 erin. Gelukkig dat Danique ons met een afstandsschot langszij wist te brengen. We mochten nog heel even ruiken aan de overwinning maar zover zou het niet komen. eindstand: 18-18 en dus gaat ook het tweede met een punt en dus een goed gevoel de winterstop in.

Hopelijk zien we jullie allemaal op 13 januari weer in het eigen victorium bij onze volgende thuiswedstrijden
#WijSpartaZwolle

Twan

Afgelopen zaterdag was het alweer tijd voor de laatste thuiswedstrijd van dit kalenderjaar. Dindoa uit Ermelo kwam met de gehele selectie op bezoek in het Victorium. Het tweede speelde vroeg op de middag al en kwam helaas te kort om er een echte wedstrijd van te maken, 16-23. Hierna volgde de wedstrijd van het derde, al is wedstrijd misschien niet het juiste woord. Het derde gaf een ware korfballes, achterverdedigen werd tenietgedaan met dodelijke effectiviteit.

Toen was het tijd voor ons vlaggenschip, tenminste dat dachten wij allemaal. Het scorebord dacht daar anders over en pakte voor een goede 15 minuten de volle aandacht. De wedstrijdtafel en scheidsrechters vonden een alternatief en zo kon de eerste helft wel gewoon beginnen. Beide ploegen trokken zich niets aan van het oponthoud. De eerste vier aanvallen waren allemaal raak en zo leek het aanwezige publiek zich op te kunnen maken voor een waar doelpuntenfestijn. Al snel bleek dat niet het geval en stokte de doelpuntenproductie aan beide kanten. Mede door het vele stilliggen van de wedstrijd was er weinig sprake van flow en momentum. De productie aan onze kant kwam uiteindelijk zelfs bijna helemaal stil te liggen en Dindoa pakte hierdoor een kleine voorsprong, rust 9-11.

Wat direct na rust gebeurde was eigenlijk tekenend voor de wedstrijd. De allereerste aanval van Dindoa wordt direct onderschept, maar aan de andere kant gooien wij ook onmiddellijk de bal over de achterlijn. Wij zijn eigenlijk op geen enkel moment in beide vakken tegelijkertijd goed geweest. De marge van twee werd langzaamaan groter, maar aan de hand van Kaj werd het verschil weer twee. Helaas stond het binnen no-time weer 16-20 door twee goals van Kaj zijn tegenstander. Hierna werd er nog een aantal keer snel gescoord wat de stand uiteindelijk op 18-23 bracht. Een bittere pil, voorlopig zullen we even pas op de plaats moeten maken.

Volgende week wacht de koploper, AVO, uit Assen. Een ploeg die net als wij van een niveau hoger komt. We reizen met de gehele selectie af naar Assen, het eerste zal om 18:15 starten. Wij zien graag supporters (!) bij beide wedstrijden. Nog twee wedstrijden om het jaar goed af te sluiten! WIJSPARTAZWOLLE!

Jesper

sup·por·ter (de; m/v/x; meervoud: supporters)

1 iem. die een sportclub aanmoedigt; = aanhanger

De gehele selectie reisde zaterdag af naar Zuidlaren voor het tweeluik met Ritola. Bij 2 een concurrent die na 2 wedstrijden ook nog puntloos was. Waar de afspraak vooraf was om scherp te beginnen en de duels goed aan te gaan, ging in het veld eigenlijk direct alles mis. Het fysiek sterke Ritola heerste onder de paal, en schoot met name in de openingsfase met scherp. na 5 minuten stond het 6-0. Na een time-out kwam er wat meer pit en beleving in het spel. Een fase waarin we lieten zien enigzins mee te kunnen komen met het Zuidlarense geweld, maar dat viel na rust weg. Uiteindelijk speelden we een verloren tweede helft en maken we als collectief maar 10 doelpunten, veel te weinig. In een competitie waarin het niveau hoog is, moet iedere wedstrijd een finale voor ons zijn om op zoek te gaan naar punten, startend met volgende week Dindoa in eigen hal. Jullie support hebben we hard nodig!

Afgelopen zaterdag speelde ook ons vlaggenschip uit bij Ritola, maar voordat we het over die wedstrijd gaan hebben moeten we even terug naar vorige week. Een collectieve off-day bezorgde ons een kansloze nederlaag in Heerenveen. Waar dit vandaan kwam? Daar kan ik de vinger niet op leggen. Wat ik wel weet is dat we tegen Ritola wilden laten zien dat het een eenmalige gebeurtenis was. En dat is gelukt!

De wedstrijd startte heel gelijkopgaand waarbij Ritola de eerste voorsprong pakte en wij in de achtervolging gingen. Jildau was vanuit de wedstrijd van 3 gelijk doorgegaan om vervolgens bij ons in de basis te starten. Ze liet gelijk zien waarom Jan haar had meegevraagd, één schot, één goal. De gehele eerste helft bleef het verschil miniem tot we aan de hand van Kaj en Lisa het verschil naar drie tilden. Rust 8-11.

Tijdens de rust wilden we vooral allemaal snel aan de tweede helft beginnen omdat we het gevoel hadden dat wij het momentum hadden. Dat gevoel bleek juist, want binnen no-time stond het 10-16. Ritola nam een time-out en dat resulteerde in een lange fase waarbij het initiatief bij Ritola lag. Ze kropen langzaam dichterbij en wij scoorden nauwelijks meer. Deanne heerste onder de korf en besloot op het juiste moment ook nog even een balletje door de korf te gooien. Het verschil bleef daardoor op twee steken. Ritola scoorde daarna heel snel twee keer en ineens was het gelijk, 18-18. Op zo’n moment moeten de “grote” spelers opstaan en dat gebeurde. Kaj schoot de hele wedstrijd al met scherp en scoorde ook nu van grote afstand. Het andere vak pakte een verdedigende rebound en gaf daarmee de kans om weer op twee verschil te komen. Die aanval leek nergens op uit te draaien, totdat Kaj met een fenomenale actie in de buzzer een stip versierde. Deze werd uiteraard verzilverd en zo konden we de laatste minuut rustig uitspelen en de overwinning veilig stellen!

Komende zaterdag wacht Dindoa in onze eigen hal, om 17:40 fluiten de scheidsrechters in voor de start van de wedstrijd. Wij zien en horen jullie graag allemaal langs de kant!

Twan & Jesper

Ps. Dit is ook het laatste moment om onze snorren in actie te zien. Steun ons via de onderstaande link! Volg de Sparta Instagram voor een korte Mogress update.

https://movember.com/t/sparta-zwolle?mc=1

Afgelopen zaterdag was het eindelijk zover, Sint-Maarten! Langs de deuren, liedjes zingen en met een grote zak snoep huiswaarts keren. Maar het kon ook anders, langs de tegenstander, goaltunes horen en met twee punten huiswaarts keren!

De zaterdag begon al vroeg voor de selectie, voor 15:30 was het tweede al begonnen aan zijn wedstrijd. Na een wisselvallige voorbereiding wachtte Nic. 2 uit Groningen, een lastige ploeg. Beide ploegen begonnen scherp en zo ontstond er een mooi en boeiend duel in de eerste 15 minuten. Tot 7-8 konden we enorm goed bijblijven, maar daarna bleek het ontzettend scherp schietende Nic toch een maatje te groot te zijn. Het snelle uitvallen van Rowie (lees: Dubbel Pech) hielp daar ook niet bij. Uiteindelijk zochten we met een 9-14 tussenstand de kleedkamers op.

Waar Nic. al een aantal keer had laten zien dodelijk te zijn in de laatste paar seconden van de schotklok, bleven Spartaanse doelpunten uit een groot deel van de tweede helft uit. Uitslag 13-26, misschien wat geflatteerd en juist daarom gaan we met goede moed richting de tweede wedstrijd. Als wij twee keer zo’n eerste helft kunnen spelen, dan gaan er nog mooie wedstrijden volgen.

Om 17:20 trapte ons vlaggenschip de competitie af tegen KIOS uit Ruinerwold. Voorafgaand hadden we een plan bedacht, maar bij het zien van de opstelling kon dat gelijk de prullenbak in. Misschien zette deze ‘change of plans’ ons juist wel extra op scherp, want we schoten uit de startblokken! Binnen korte tijd stonden we 6-1 voor en voelde KIOS zich genoodzaakt een time-out te nemen. De time-out bleek te werken want van het gigantische verschil was direct geen sprake meer. Het gat werd snel gedicht, maar ondanks deze rush bleven we rustig en constant aan de goede kant van de score. Rust 12-11.

Tijdens de rust verlegden we wat accenten en herhaalden we de afspraken die we vooraf gemaakt hadden. Gestaag breidden we de voorsprong onder leiding van de scorende snorren (Matthias en Rick, red.) uit. Myrthe begon haar zaalseizoen vanaf de kant, maar drukte met twee doelpunten uit idem pogingen direct haar stempel op de wedstrijd. Sparta zou Sparta niet zijn als we het op het einde niet toch nog spannend maken. Dus dichtte KIOS het gaatje van 5 in de slotminuten toch weer bijna, maar wederom bleken Matthias en Rick hun snor in goud waard, 23-21. Zij eindigden gezamenlijk op maar liefst 15! doelpunten.

De aanpassingen met tribunes in de zaal zijn een enorme aanwinst voor de wedstrijdbeleving, vooral als op 2 december iedereen van HardeKernSparta, alle lampionlopers en ouders weer aanwezig zijn. Komende zaterdag reist de selectie af naar Heerenveen en daar liggen goede herinneringen. Wie niet weet waar ik het over heb moet maar even in de archieven (februari 2019) van de Sparta-insta duiken.

Wij hopen jullie allemaal te zien in Heerenveen! 18:30 en 20:00 starten de wedstrijden.

WIJSPARTAZWOLLE!

Twan en Jesper

Het was een treurig zaalseizoen op zijn zachtst gezegd. Luca, Iris en Rowie liggen er nog steeds voor lange periode uit. Barbara, Esther, Jos, Kaj, Lisa Jansen, Marit, Marscha, Myrthe, Rick en Timon hebben allemaal ook er uit gelegen, pijntjes ondervonden of blessures opgelopen. Dat zijn 13 van de 23 spelers die we hebben in de selectie. Meer dan de helft dus. Het wordt dan ook heel moeilijk om met volle moed te blijven spelen en te winnen. Maar niks is onmogelijk en dat hebben we bewezen.

Met het tweede moesten we tegen de nummer 1 van de poule Mid-Fryslan 2. Zij waren al kampioen geworden en voor hen stond er niks meer op het spel. Zij hadden ook iemand die een erge blessure had en die staat bij ons bekend als de Frieske Ninja. Ik laat aan jullie eigen verbeelding over wie we dan bedoelen. Erg sterke rebounder, dus hoe vervelend zulke blessures ook zijn, voor ons was dit in het voordeel. Om dit voordeel nog beter te benutten hebben we een speler van ons eerste weg gepikt en bij ons opgesteld. Hierdoor kwamen we tot de volgende vakken: in de aanval Jeroen, Matthias, Marloes en Esther en in de verdediging Marscha, Lisa, Jos en ik. Dit was het. Onze allerlaatste kans om in de overgangsklasse te blijven.

Vol overtuiging, beleving, vertrouwen, focus en kracht begonnen we. Iedereen was gedreven om deze wedstrijd tot een goed einde te brengen. We schoten met scherp, verdedigde heel goed voor en beloonde iedere onderschepping met een doelpunt. Dit is het tweede die kan schitteren en dat al heel lang kan schitteren, maar het te weinig tot uiting heeft laten komen dit seizoen. Ze zeggen ook wel dat je moet pieken op je hoogtepunt en we hebben hier gepiekt. Alleen was Mid-Fryslan wel gewoon een goede ploeg en bleven ze aanhaken. We zijn tot zeker 5 doelpunten verschil in ons voordeel gekomen, maar door meerdere fouten door onze gretigheid en wat doorloopballen tegen (vooral tegen mij) kwamen ze weer dichterbij. Frank kwam er hierdoor in voor mij en het spel ging verder. We bleven rennen, vechten en doorgaan in de winnende sfeer, maar door onze hoge inzet verloren we kwaliteit in de afronding. Mid-Fryslan zag dit als kans en kwam stapje voor stapje dichterbij. Hierdoor stond het 2 minuten voor het einde van de wedstrijd 16-16. Zenuwslopende seconden waren het gevolg. We hadden al geprobeerd Twan voor Matthias er in te brengen om te scoren, zonder resultaat. Ook Esther was er uit gewisseld voor Meike, maar dit bracht ook niet het gewenste resultaat. Beiden zijn dan ook weer terug er in gewisseld. En met nog 1 minuut en 37 seconden te gaan, maakt Esther een doorloopbal en is het 16-17. De verdediging onderschept binnen 20 seconden en gelijk daarna maakt Matthias een korte kans en is het beslist. 16-18. De 2 punten zijn voor ons en de ontlading is heel hoog bij iedereen. Maar we zijn er nog niet. Heerenveen 3 moet nog verliezen willen we niet degraderen. Gelukkig hebben Iris en Jildau daar nog wat connecties en krijgen we snel te horen dat ze verloren hebben. Dat betekent handhaving voor het tweede! Volgend jaar gewoon weer overgangsklasse! Volgend jaar gewoon weer schotklok! Een verdiende afsluiting voor een seizoen waarin er zo veel tegen zat. Heel erg jammer natuurlijk dat het eerste is gedegradeerd, maar dit is toch nog wel wat heling op de etterende wond.

Daarna moest het eerste spelen en omdat we alles op het tweede hadden gezet is daar niet veel over te zeggen. 29-9 verloren, maar wel wat leuke punten om te benoemen. Minke was mee vanuit het derde en mocht gelijk meedoen in het eerste in de basis en dit was haar eerste keer. Dat betekent oplopen en ik heb vernomen dat ze daar nog zenuwachtiger voor was dan de wedstrijd zelf spelen. Twan en Meike mochten hier ook voor het eerst van genieten en je kon zien aan hun hoofden dat ze dat ook vol trots deden. Aan het einde van de wedstrijd had Jan ook nog even over zijn goede hart gestreken en werd ook Timon ingebracht in het eerste. Ook zijn eerste keer dat hij in het eerste mocht spelen.

Dat was het dan. Het zaalseizoen is voorbij en we gaan weer het veld op. Hopelijk is het weer ons goed gezind en krijgen we alleen maar warme dagen. Ik wil iedereen bedanken die het zaalseizoen heeft geholpen, gespeeld, aangemoedigd of iets anders heeft betekend voor de club. We zijn jullie daarvoor ontzettend dankbaar en zonder jullie is het niet hetzelfde. We zien jullie graag weer op het veld om verder te schitteren. Want misschien zijn we het vergeten, maar het eerste staat daar in de poule gewoon op de tweede plek en kampioen worden is moeilijk, maar niks is onmogelijk!

Één team, één taak!

Wij Sparta Zwolle!

Thomas