De eerste punten van het seizoen zijn binnen. In een spannend thuisduel versloeg Sparta zaterdag nipt Apeldoorn met 16-15. Een belangrijke overwinning in de strijd om handhaving in de hoofdklasse.

Het tweede van Sparta gaf zaterdagmiddag het goede voorbeeld, met de eerste overwinning van het seizoen. In de stromende regen versloegen zij Apeldoorn 2 met ruime cijfers. Het duel was tot tweemaal toe onderbroken vanwege onweer en daarom startte het vlaggenschip iets later.

Het lange wachten deerde Sparta amper, want het kwam goed uit de startblokken. De bezoekers haakten snel aan en zo ontspon zich een boeiend gevecht in de eerste helft. Sparta kreeg ontzettend veel kansen, maar had het vizier niet op scherp. Apeldoorn had juist maar weinig schoten nodig om te scoren. De effectiviteit van de bezoekers bleek doorslaggevend. Bij rust stond het 8-9 in het nadeel van de Zwollenaren.

De thuisploeg kwam met een heel ander gemoed uit de kleedkamer. Sparta verdedigde fel en was scherp in de afronding. De achterstand werd snel omgezet in een 11-9 voorsprong. Apeldoorn was lang niet zo scherp als in de eerste helft, maar Sparta kon moeilijk een groter gaatje slaan met de bezoekers.

Met nog 13 minuten te spelen, bracht Esther het verschil weer op twee. In de volgende aanval zette Kaj (die uiteindelijk in de dubbele cijfers zou belanden) de stand op 14-11. Apeldoorn bleef op het vinkentouw en bracht het verschil weer op twee. De slotfase was hectisch: de bezoekers drongen aan en kwamen op één punt. In de laatste, zenuwslopende minuten, kwam Apeldoorn nog heel dichtbij de gelijkmaker maar Sparta wist de aanval af te slaan: 16-15.

Volgende week speelt Sparta een uitwedstrijd tegen KIOS in Ruinerwold.

Het vlaggenschip van Sparta heeft de veldcompetitie afgesloten met een ruime overwinning op NKC ’51 uit Nijverdal. Na een lastige eerste helft, werden de bezoekers op een ruime nederlaag getrakteerd: 21-12.

Sparta vloog uit de startblokken. Binnen enkele minuten stond de thuisploeg al op een 4-1 voorsprong. Nadat NKC ’51 die eerste tik te boven was, ontspon zich een spannende helft. De bezoekers kwamen op gelijke hoogte en daarna was het stuivertje wisselen in de score. Vlak voor rust kon Sparta een belangrijke slag slaan, maar een strafworp op 8-7 werd gemist. Aan de andere kant scoorde NKC ’51 wél en met een gelijke stand werden de kleedkamers opgezocht.

Het publiek moest na de pauze lang wachten op het eerste doelpunt. Pas na vijf minuten werd de eerste goal gemaakt door Sparta. De ploeg uit Nijverdal egaliseerde, maar dat was de laatste keer dat NKC ’51 nog aan een overwinning mocht denken. Invaller Rick scoorde direct van afstand en Barbara maakte snel daarna de 11-9. Kaj deed ook zijn duit in het zakje en scoorde tweemaal van afstand.

NKC ’51 deed nog iets terug, maar dat bleek een laatste stuiptrekking. De Spartanen liepen, mede dankzij sterk verdedigend werk, uit naar een 16-10 voorsprong. In het laatste kwartier van de wedstrijd was Sparta heer en meester. Coach Henco zag zijn ploeg eenvoudig uitlopen tegen het machteloze Nijverdal. De laatste goal van de Zwollenaren was een bijzondere: met een strafworp sloot Barbara haar korfbalcarrière af bij Sparta. Onder luid applaus kreeg zij een welverdiende publiekswissel. Eindstand: 21-12.

Iedereen die wel eens bij onze wedstrijden is geweest is bekend met de Spartadip. Het fenomeen waarbij wij 10-15 minuten niet scoren en al regelmatig dit jaar wedstrijden weer onnodig spannend hebben gemaakt. Afgelopen zaterdag werd in Hardenberg de Spartadip in optima forma uitgevoerd…

De wedstrijd begon flitsend, na twee korte aanvallen stond het al 1-1. Daarna werd het minder flitsend, maar werd het niveauverschil wel duidelijk. Wij onderschepten veel ballen en speelden aanvallend goed, maar het ontbrak nog een beetje aan de afronding. Puntje voor puntje liepen we uit op Juventa om met een stand van 5-10 te gaan rusten.

De tweede helft startte met 5 goals van Juventa en dus stond het binnen no-time 10-10. We waren geen schim van het team dat voor rust in het veld stond. Makkelijke kansen werden zomaar weggegeven, aanvallend maakten we keer op keer de verkeerde keuze. Uiteindelijk kwam bij een stand van 13-11 Rick in het veld en hij schoot 2x en ook gelijk 2x raak, 13-13. Uiteindelijk mocht dit niet baten en maakte Juventa koeltjes de kansen af en werd het uiteindelijk 16-14. 30 minuten lang hebben we de ondergrens opgezocht en dan ga je natuurlijk geen wedstrijden winnen. Rick z’n invalbeurt was het lichtpuntje van de wedstrijd, hopelijk kan hij volgend jaar weer vaker zijn kunsten vertonen.

Volgende week staat de laatste wedstrijd van het jaar op het programma, wij hopen jullie allemaal nog één keer langs de lijn te zien! Daarna is er Vorkie Vorkie 2.0, kom daar ook gezellig eten en drinken!

Tot volgende week!

Jesper

Afgelopen zaterdag kwam Oost Arnhem op bezoek voor de eerste returnwedstrijd van de korte veldcompetitie. Na drie veldwedstrijden stond de puntenteller van Sparta 1 op drie, een gelijkspel, overwinning en een verliespartij. De eerste wedstrijd tegen Oost Arnhem verspeelden we in de tweede helft onnodig de voorsprong. Dit verlies was de brandstof om deze week wel een goed resultaat neer te zetten.

De wedstrijd werd om 16:30 ingefloten en na ongeveer 10 seconden lag de eerste van Kaj er al in! Een goed begin en een voorbode voor nog heel veel meer goals van de grote kleine man. In de eerste helft ging de score gelijk op. Het vak van Jeroen, Kaj, Lisa en Lotte bezorgde ons, door hun tegenstanders volledig te overklassen, toch een voorsprong van twee punten met rust (10-8).

In de rust werd er op gehamerd dat we de energie moesten blijven leveren om Oost Arnhem voor te blijven. Een groot deel van de tweede helft lukte dit ook uitstekend, al liet Danique ook zien dat je zonder veel energie te leveren ook voorbij je dame kan gaan om een doorloopbal keurig af te ronden. Met andere woorden, de timing van haar actie was perfect 😉

Uiteindelijk kwamen we op goal nummer 16 en leek het alsof de wind ineens gedraaid was. De doelpuntendroogte brak aan en bleef ook tot het einde van de wedstrijd. We speelden niet zo zeer slechte aanvallen, maar we hadden weer eens grootse moeite met de bal door het mandje gooien. Gelukkig hadden we, in tegenstelling tot vorige week, een wat ruimere marge gepakt. Doelpuntje voor doelpuntje kwam Oost Arnhem dichterbij, de spanning kwam langzaam weer terug in de wedstrijd. Gelukkig stokte de Arnhemse motor ook voortijdig en bleef het bij 15 goals aan Arnhemse zijde. 16-15 uitslag dus! Een heerlijke overwinning en verdiende punten!

Het was sowieso een mooie zaterdag voor Sparta met al meerdere kampioenschappen. C1, S4 en S2 gefeliciteerd! Hopelijk volgen er de komende weken nog veel meer kampioensfeestjes!

Volgende week spelen we om 15:30 in Hardenberg tegen Juventa, komt dat zien!

Jesper

Dit seizoen is het vaker niet dan wel gelukt om een verslag van de wedstrijd te schrijven voor de nieuwsbrief. Wel kwam ik op de website van NRC’22 meerdere goed geschreven en zeer uitgebreide verslagen tegen. Vandaar dat ik op aanvraag speciaal het verslag van NRC in onze nieuwsbrief mag plaatsen. Veel leesplezier!

NRC’22 bestaat inmiddels zo’n 2,5 jaar. De meeste mensen hebben mij daarin leren kennen als een bescheiden, nederig, pretentieloos en voorzichtig persoon. Toch wil ik een uitspraak doen die normaal gesproken niet kenmerkend is. Ik wil jullie namelijk meenemen naar één van de beste sportverslagen die ooit geschreven is. Toevalligerwijs was dat eentje uit de pen van ene Tijs Middelburg. We gaan even terug naar clubblad 13. U kunt via de website van NRC’22 altijd even teruglezen… Ik vertelde jullie toen het verhaal van Frano Selak. De Kroatische man die maar liefst zeven keer de dood in de ogen keek en zeven keer Magere Hein wist te ontsnappen. De man won vervolgens 1 miljoen euro in de loterij en wordt nu gezien als werelds meest gelukkige man. Ik trok de vergelijking met NRC’22. De Enschedese club zat in de hoek waar de klappen vielen in november 2024, na een degradatie en een verlies met één punt verschil in de eerste competitiewedstrijd. NRC’22 wist haar eerste wedstrijd van het seizoen te winnen tegen Sparta Zwolle en het tij leek te keren. Toch kan niet alles rozengeur en maneschijn zijn, zo bleek ook voor onze Kroatische vriend. Zijn leven werd verfilmd in de tekenfilm ‘Deadly Misadventures’, maar Amerikaanse filmmaker David Ransom sloeg de plank volledig mis. Hij beeldde Frano af met snor, terwijl hij die niet had en alle ongelukken waren in de verkeerde chronologische volgorde gezet. Frano zag niks van de opbrengsten van de film en als klap op de vuurpijl schreef een Enschedese korfballer met iets teveel grootheidswaanzin ook nog een verslag over zijn verhaal waarbij hij zijn naam verkeerd schreef. Dus mocht Frane Selak (want zo heet hij dus echt) dit verhaal lezen, dan biedt ik hierbij mijn oprechte excuses aan. Moje skromne isprike Frane.
Toch wil ik het verhaal blijven aanhouden. Ook NRC’22 was namelijk nog niet zo gelukkig na de overwinning op Sparta Zwolle. In 6 daaropvolgende wedstrijden werd slechts 2 keer gewonnen en maar liefst 4 keer verloren, waaronder een pijnlijk verlies bij DOT. Het betekent dat de Enschedese ploeg op een onzekere 6e plaats bivakkeert. Het verhaal van Frane is er eentje van dualiteit. Gelukkig wegkomen bij ongelukken. De ene keer misère en de andere keer fortuin. Het tekent de fase waar NRC’22 zich in bevindt. Inmiddels is de cirkel rond en komt Sparta Zwolle bij ons op bezoek. En de Zwollenaren doen dat zelfs als koploper. Gedoodverfde kampioenskandidaat DINDOA vertoonde in de wedstrijd tegen NRC’22 al wat barsten. Blijkbaar heeft dat geleid tot een collectief falen, want de volgende twee wedstrijden gingen verloren. Dit geheel katapulteerde Sparta Zwolle naar de kopposititie, waar zij nu met één punt voorsprong op DINDOA genieten van het leven. Sparta Zwolle zal voorafgaand aan het seizoen geen rekening gehouden hebben met een kampioenschap, en het lijkt mij ook zo’n team waar het “K-woord” niet genoemd mag worden. Verschillende NRC’22-spelers kregen al de belofte op kratten bier vanuit het DINDOA-kamp als wij Sparta wat punten zouden afsnoepen. Het toont het gebrek aan vertrouwen bij DINDOA, maar toch wil ik de heren er aan herinneren, dat NRC’22 als enige in deze competitie heeft weten te winnen van Sparta Zwolle. We zien onze twee kratjes Grolsch dus graag tegemoet.
In het begin van de wedstrijd sloeg Sparta Zwolle het eerste gaatje. Via 1-3 en 5-7 wisten de koplopers de wedstrijd te controleren, maar de Enschedeërs kwamen in de flow. Door 5 opeenvolgende doelpunten, pakte NRC’22 een voorsprong en wist die zelfs uit te breiden. Na een ietwat knullige gele kaart van NRC’22 (benieuwd of Mick van Gulijk hier een mening over heeft) verkleinde Sparta voor rust de voorsprong van NRC’22 iets: 15-12.
De tweede helft begon een beetje alsof het een sequel was van een succesvolle serie die eigenlijk één seizoen had moeten kennen. U kent het wel, je hebt net gekeken naar een serie die je verwachtingen overtrof. Je zat te smullen van cinematische perfectie en alles wat op het beeldscherm kwam klopte. Vol verwachting klik je het tweede seizoen aan, om er achter te komen dat alles wat er gebeurt niet met de verwachtingen strookt. NRC’22 was een uitgemolken tweede seizoen van een eerder zo succesvolle serie. Denk Squid Game seizoen twee, Prison Break seizoen 3,4,5, Game of Thrones seizoen 8 of Lost seizoen 5. Regisseur Quenda Slotman had haar ploeg opgedragen te blijven doen wat ze al deden, maar haar acteurs konden het simpelweg niet opbrengen. Het succes van de eerste helft was naar hun hoofd gestegen en leidde tot een soort arrogante luiheid. Sparta Zwolle deed wat het in de eerste helft ook deed en bleef maar scoren. Dit was vooral te danken aan één heer. En dan komt de dualiteit van het verhaal van Frane Selak weer om de hoek kijken. Waar wij vorige week een speler hadden met 10 goals, waren we nu slachtoffer van dit fenomeen. Nils trok de weinige haren die zich nog op zijn hoofd bevonden, van de wanhoop uit zijn schedel. NRC’22 wist in de tweede helft slechts 8 keer de korf te vinden. Sparta Zwolle zette hier 13 doelpunten tegenover. Een 23-25 eindstand was de zure conclusie. Helaas voor NRC’22, maar toch kunnen we hier hoop uit putten. Het spel in de eerste helft was van voldoende niveau voor handhaving. Helaas voor ons duurt een wedstrijd 50 minuten en dus is er nog genoeg ruimte om stappen te maken. Sparta Zwolle bleek een maatje te groot voor ons en hoewel ik het me niet kan voorstellen dat ze kampioen zullen worden, mogen ze blij zijn met wat ze laten zien. NRC’22 kan dat nog niet. Een aantal leuke wedstrijden, maar slechts één punt boven de twee degradatieplekken. Volgende week komt SDO op bezoek, een ploeg waar eerder in het seizoen vrij kansloos van verloren is. Voor NRC’22 is het de eerste in een flinke reeks belangrijke wedstrijden, waarin de strijd om lijfsbehoud al op tijd beslist zou kunnen worden. We hopen ook volgende week op jullie support en zien jullie graag om 19.45 in de Pathmoshal.
PS. Jammer dat de oproepen die ik doe in mijn verslagen nog weinig activerend werken binnen de vereniging. Ik vroeg u vorige week om Bryan een appje te sturen met vuur-emoji’s om zijn vuur van de wedstrijd van Animo wakker te houden. Helaas heeft alleen Jasper dit gedaan, waarvoor uiteraard dank. Ik gun jullie een nieuwe kans. Stuur Tessa een appje met de ballerina-emoji, zodat ze misschien een keer wat doorloopballen gaat raken. Ik ga ervanuit dat wanneer genoeg mensen dit doen, Tessa volgende week tenminste één doorloopbal zal raken. Zo bouwen we samen aan iets moois. Zou die hashtag het niet goed doen op de socials? #Samenbouwenaanietsmoois? Klinkt wel lekker volgens mij…
Tijs

De laatste wedstrijd van het kalenderjaar is alweer gespeeld. En met wat voor een einde! De beslissing viel pas 1 seconde voor tijd, maar hoe het zover heeft kunnen komen blijft een raadsel…

Eerst even een korte samenvatting van de eerste zaalwedstrijden.

1. SDO-uit. Verdedigend goede wedstrijd resulterend in een magere 10-14 overwinning.
2. NRC-thuis. Goede start, maar na rust zijn we geen schim van onszelf, 13-15 verlies.
3. Amicitia-uit. Goede wedstrijd tot vlak voor tijd, overwinning bijna weggegeven, 18-19.
4. Animo-thuis. Teleurstellend gelijk, 16-16, te weinig gebruikgemaakt van hun zwaktes.
5. Synergo-uit. Beste eerste helft van het jaar, uiteindelijk duidelijke overwinning 20-15.

Dan de wedstrijd van afgelopen zaterdag. Een onbekende tegenstander, DOT uit Oss. Vooraf bespraken we dat we het jaar in eigen huis goed wilden afsluiten. Het thuispubliek is het afgelopen jaar namelijk weinig verwend. Gelukkig zat en stond het Victorium goed vol en leek iedereen klaar voor een mooie pot.

Niet voor het eerst begonnen we goed aan de wedstrijd met een 3-0 voorsprong als gevolg. Vanaf dat moment begint DOT ook met scoren en gaat het scoreverloop redelijk om-en-om. Helaas komen de doelpunten van DOT voornamelijk uit fouten van ons. Vandaar dat niemand tevreden is met de ruststand van 12-8 in Spartaans voordeel. We spreken af dat het in de tweede helft verdedigend allemaal een tandje scherper moet. Dit komt er alleen totaal niet uit, DOT maakt de eerste twee goals en het publiek lijkt zich te kunnen opmaken voor een spannende tweede helft. Dan gaan we ineens weer aan en is het verschil ook zo weer vier doelpunten en lijkt van een spannend einde geen sprake. Niks was minder waar, het werd ongekend spannend. Beginnend met de klassieke doelpuntloze fase van Sparta 1, deze keer 10 minuten durend. Uiteindelijk is het na zelfs een achterstand 17-17 met nog 5 minuten op de klok. Rick komt het veld in en scoort direct! Met nog anderhalve minuut te gaan scoort Rick ook zijn tweede en lijkt de wedstrijd binnen. Maar DOT houdt hoop, binnen 50 seconden is het verschil weer ongedaan gemaakt 19-19. Alle ogen zijn dan op Rick gericht, gaat hij ons naar de overwinning schieten? Poging 1 is net mis, de aanval wordt opnieuw opgebouwd en Rick legt aan voor poging 2. De bal vliegt mooi richting de korf, maar is net te kort… Maar daar is Barbara die met haar snelheid haar tegenstander verrast en de bal de korf in wurmt. 20-19! Het Victorium ontploft en de buit is binnen! Publiek bedankt voor de support en de sfeer tijdens deze wedstrijd, wat een feestje!

Conclusie van de eerste zes wedstrijden is dat we eigenlijk elke wedstrijd hadden kunnen, dan wel moeten winnen. Drie punten achter op koploper Dindoa, de eerste tegenstander van het nieuwe jaar. 11 januari 2025 gaan wij op bezoek in Ermelo, hopelijk kunnen we op veel steun rekenen. Als er dan gewonnen wordt, is de competitie weer helemaal opengebroken. Maar voor nu, fijne feestdagen en alvast een sportief en gelukkig nieuwjaar gewenst!

Jesper

Afgelopen oktober, na zes wedstrijden Ereklasse, waren we blij dat we de zaal in gingen. Die Overgangsklasse zou ons een stuk makkelijker af moeten gaan. Niks was minder waar, op de allerlaatste speeldag werd lijfsbehoud pas veilig gesteld. En dan kijk je eens naar de indeling voor het voorjaar, Hoofdklasse. Een pittige poule met stevige Hoofdklasser DOS uit Westbroek, Dindoa waarvan we twee keer kansloos verloren en Heerenveen dat ten koste van ons degradeerde in de zaal, maar wel twee keer overtuigend van ons won. Dat enkeltje naar de Hoofdklasse kon zomaar eens geldig zijn tot in de Overgangsklasse.

Voorafgaand aan de eerste wedstrijd, inmiddels alweer 2 maanden geleden, spraken we over onze doelstelling. Die was duidelijk, handhaving. Hoe? Waarschijnlijk was twee keer van Heerenveen winnen genoeg, maar zoals gezegd was dat in de zaal een onmogelijke opdracht gebleken. Wedstrijd 1, thuis tegen DOS ging verloren. Een ingecalculeerd verlies, maar we lieten het veel te makkelijk gebeuren. Wedstrijd 2, uit tegen Dindoa werd mede dankzij revelatie Frank en bijbehorend uitverdedigen gewonnen, bonuspunten. Wedstrijd 3 en 4 tegen Heerenveen waren vrijwel identiek, vroeg op achterstand komen, vlak voor rust de stand bijna gelijk trekken en na rust erop en erover. Hiermee was de doelstelling behaald, we zijn veilig!

Maar ineens zaten we in een andere situatie, het kampioenschap is ineens mogelijk. Afgelopen donderdag was dan ook de gezamenlijke conclusie, let’s go for it! Want, dat enkeltje Hoofdklasse zou zomaar eens een retourticket naar de Ereklasse kunnen blijken. De wedstrijd van zaterdag was vergelijkbaar met de potjes tegen Heerenveen, vroege achterstand, langzaam inlopen en dan halverwege de tweede helft eroverheen, 12-15. De overwinning werd bij DOS gevierd met een BBQ en een liveshow van one-hit-wonder Danny Panadero oftewel onze eigen Rick, inclusief een uur durend voorprogramma van een door DOS geregelde zanger.

Wij willen jullie via deze weg van harte uitnodigen om ons zaterdag aan te moedigen. In een rechtstreeks duel maken wij samen met Dindoa uit wie zich kampioen mag noemen, bij winst of gelijkspel zijn wij kampioen en promoveert Sparta 1 weer terug naar de Ereklasse! Komt dat zien! #WIJSPARTAZWOLLE

Zaterdag 15:30 Sparta – Dindoa op Sportpark de Verbinding

Jesper

Het is gelukt! Sparta speelt volgend jaar weer in de Overgangsklasse! Het waren spannende weken en we hebben precies genoeg gedaan om volgend jaar op hetzelfde niveau te acteren. De schoonheidsprijs verdiende het niet, maar het is wel gelukt.

Bij de wedstrijd hoeven we niet lang stil te staan. Een dramatische eerste helft werd ongeveer halverwege onderbroken door een time-out. Normaal gesproken wordt er heel goed geluisterd naar Jan, in dit geval kreeg ik er weinig van mee. We speelden niet goed, het stond inmiddels 4-0, de spanning nam de overhand. Na de time-out ging het niet veel beter. Wel vonden we inmiddels de korf, maar verdedigend lieten we ook meer steken vallen en zo gingen we rusten met 11-5.

In de rust werd nogmaals stevig verteld dat we ons niveau niet haalden en dat we ons in groten getale aanwezige publiek (waarvoor dank!) wel wat moeten teruggeven. Jeroen vond het tegen het einde van de bespreking wel genoeg geweest en zei: “Jongens, we hebben ons doel al gehaald. We gaan nog een helft volle bak vrij korfballen want een afslachting daar heeft niemand zin in.” Ik zat met enige verbazing te luisteren en vroeg fluisterend aan Kaj of Heerenveen dus verloren had. Ze zeggen dat domme vragen niet bestaan, maar door Kaj z’n blik kreeg ik een gevoel van wel. Wat blijkt, je moet ALTIJD naar je trainer luisteren. Zeker als hij vertelt dat ODIK de belofte is nagekomen en gewonnen heeft. Van een mogelijke degradatie was daarmee geen sprake meer. Die boodschap had ik dus even gemist… In de tweede helft werd de rug gerecht en aan de hand van Matthias en Rick werd het vlak voor tijd gelijk, 19-19.

Deze wedstrijd betekende ook het einde van Jildau als vaste waarde in 1. Zij gaat weer lekker aansluiten bij het 3e. Daarnaast gaat ook Jeroen zijn rol invullen zoals hij dat een aantal weken geleden voor ogen had: lekker 1x trainen, veel hardlopen en op zaterdag aansluiten waar nodig.

Dan rest mij nog een laatste woord. BEDANKT!

Iedereen die het afgelopen zaalseizoen betrokken is geweest rondom wedstrijden van de selectie, bedankt! De laatste weken bekroop mij weer het echte Sparta-gevoel. Korfballen in een sfeervolle hal met volle tribunes, spandoeken, trommels en de HKS. Laten we dit volgend jaar vanaf de eerste speelronde doen!

Ik zie jullie graag allemaal 6 april weer op ons eigen veld. Tot dan!

Jesper

Het zijn de weken van de waarheid voor Sparta 1. Drie weken om precies te zijn. Inmiddels zijn er twee voorbij. Vorige week een zwaarbevochten punt tegen de kampioen AVO en dan afgelopen zaterdag tegen hekkensluiter ODIK een overwinning!

Een korte terugblik op de afgelopen week. Dinsdag werd er goed getraind en benadrukte Jan dat we de ingezette lijn door moesten zetten. Dus geduldiger aanvallen en af en toe de keuze durven maken om de snelheid uit het spel te halen. Donderdag keken we kort vooruit naar ODIK en bleven we wat langer stilstaan bij de wedstrijd tegen AVO. Daarmee werd duidelijk dat we naar onszelf moeten kijken, wij moeten het doen. Twee punten binnenslepen en dan zien we wel hoe we ervoor staan.

Zaterdag was weer zo’n gekke dag waarbij het 2e voor het 3e speelde. Na een heel tam potje kwam er in de laatste minuten toch ineens het geloof in de ploeg en werd, in de korte tijd die er nog was, de achterstand weggepoetst 14-14. Daarna behaalde het 3e een zakelijke overwinning en was het tijd voor het vlaggenschip. De zaal was al vroeg versierd en tegen de tijd dat het startsignaal werd gegeven was het Victorium ook goed gevuld. We startten goed, verdedigend dwongen we ODIK tot moeilijke kansen en we pakten veel rebounds. Aanvallend was het stroef, maar we vonden uiteindelijk wel de korf. Na een kwartier spelen is de stand dan ook 8-3. ODIK schakelde vanaf dat moment naar achterverdedigen en begon wat beter te gaan afronden. Wij hadden daar zoveel moeite mee dat het met rust 9-7 stond. Het wordt vlak na rust zelfs gelijk en de spanning zit er dan vol op. Gelukkig houden we het hoofd koel en pakken we halverwege de 2e helft weer een wat ruimere voorsprong. Uiteindelijk blijft die voorsprong intact en eindigt deze zeer matige wedstrijd in 19-15. Waardoor we nu een puntje boven de streep staan!

Het aanwezige publiek, onze dank is groot! Door jullie steun zijn wij de afgelopen twee wedstrijden broodnodige punten gaan pakken. Graag zien wij jullie aankomende zaterdag ook in Drachten. Daar staat alles op het spel, bij een overwinning spelen we volgend jaar nog een jaar in de Overgangsklasse. Bij een gelijkspel of verlies moet Heerenveen uit bij ODIK verliezen, ook dan speelt Sparta volgend jaar in de Overgangsklasse. We hebben het in eigen hand en moeten laten zien dat we hier thuishoren.

Wij gaan dus nog een week knallen om zaterdag die laatste horde vol aan te vallen! En hoe kan je dat beter doen dan onder luid gejuich van je eigen supporters. Be there! Bijzijn is meemaken! WIJSPARTAZWOLLE!

Jesper