Na veel positieve berichten over mijn vorige verslag heb ik veel motivatie om door te zetten met de verslagen voor onze mooie, gezellige korfbalclub. Op de dinsdag waren de bouwvakkers in mijn flat vergeten te vermelden dat de voordeur verbouwd zou worden en moest ik een nieuwe sleutel hebben om mijn eigen huis in te kunnen. Die sleutel zou ik moeten ophalen, maar de bouwvakkers waren al lang en breed naar huis toen ik om 16:30 thuis kwam. Dus moest ik bellen en bellen en bellen. Rond 18:30 kreeg ik iemand aan de telefoon die mij vertelde dat hij wel even er aan kwam om in de kluis te zoeken naar de sleutel. Ik vroeg hoe laat hij er ongeveer zou zijn en meneer vertelde dat hij met een uurtje er wel zou zijn uit Dronten. Goed excuus om in de auto te zitten koukleumen en te genieten van mijn korte aandachtspanne op TikTok. Het zit niet mee. Op donderdag kreeg ik te horen dat mijn teamgenoten het zonder mij moesten doen aan het begin van de wedstrijd, want ik zou de stoelen warm houden met mijn zitvlak. Ook zouden de wedstrijden naar voren verplaatst moeten worden, omdat we de zaal maar hadden tot 7 uur en daarna was die verhuurd aan anderen. Het zit niet mee.

Dat brengt mij bij de tweede zaalwedstrijd op 3 december. In de ochtend kunnen wij genieten van de take-over op de Instagram van Matthias, Rick en Lisa. Mooi om een inkijkje te krijgen in het leven van onze topspelers uit de selectie. Ik geniet van wat ze hebben gepost en ben trots dat ik met zulke fanatiekelingen samen mag spelen. Nadat het derde zeer overtuigend wint met 27-18 en ons laten zien hoe we korfbal moeten spelen en hoe je moet winnen, mag ik genieten van drie kwartier rust tussen de wedstrijd van 3 en 2. Het zit niet mee. Je merkt op zo’n moment dat iedereen zijn eigen manier van opwarmen heeft. Jesper en Matthias doen een spelletje, wat ik alleen maar kan omschrijven als de bal overgooien met je vuist, Twan begint al zekerheid te kweken door te gaan schieten van 6 meter, Marloes is lekker aan de klets met iedereen, Deanne hangt de wedstrijdshirtjes alvast op en ga zo maar door. Ik neem het moment voor mijzelf en zonder mij af om te mediteren en goed de wedstrijdfocus te krijgen. 15 minuten voordat de wedstrijd begint gaan alle neuzen dezelfde kant op en nemen we doorloopballen, schoten, vrije ballen en doen we 2 tegen 2. We zijn er klaar voor en na een goede, duidelijke, vertrouwen-gevende peptalk van Iris vlak voor de wedstrijd beginnen we. In de aanval staan Luca, Twan, Iris en Marscha en in de verdediging staan Jos, Matthias, Esther en Marloes. We beginnen gelijk al met zogenoemde ‘gallery play’, want het eerste doelpunt is van onze super spits Twan met een heerlijke fade-away achter de korf met nog 2 seconden op de schotklok. 1-0. SDO laat het niet hierbij en maakt snel de 1-1. Die gelijke score zien we de hele wedstrijd terug. Wanneer wij een doelpunt maken, hijgt SDO in onze nek en blijft zich terug vechten. Het vak van Luca is erg goed in de aanval en maakt doelpunt na doelpunt over alle schijven. Echter in de verdediging krijgen ze ook veel strafworpen en vrije ballen tegen wat het hijgen en terug vechten mogelijk maakt. Het vak van Esther is erg dominant in de verdediging en laat meerdere keren de schotklok af gaan, maar in de aanval is de passing slordig en onduidelijk en is het moeilijk het balletje door het mandje te gooien. En dat is toch in essentie wel wat er bij korfbal moet gebeuren. Zo blijven we over en weer gaan en gaan we de rust in met 12-12. Het zit niet mee. De tweede helft beginnen we zonder wisselingen. We blijven door gaan met de succesformule en hebben er vertrouwen in dat het goed gaat komen. Het vak van Esther laat weer meerdere keren de schotklok afgaan en we behouden telkens een marge van 2 doelpunten. SDO wisselt een heer erin die goed kan schieten en bewegen en Luca heeft hier moeite mee. Echter in de aanval blinkt Luca uit en maakt nog steeds zijn doelpunten die hij moet maken. Het potje ping pong van doelpunten maken blijft lang bij 2 verschil, maar op een gegeven moment vinden we de flow. Door middel van goede passing in beide vakken, breiden we de score uit naar 17-13, eindelijk een verschil van 4. Myrthe komt er in op de plek van Esther en de coaches geven daarmee aan dat ze die marge verder willen uitbreiden met de aanvallende kwaliteiten van Myrthe. We verdienen het om hier te winnen. De heer van Luca heeft ook sterk aanvallende kwaliteiten en krijgt stippen mee en vrije ballen, hierdoor komen we weer tot een stand van 18-16. Ik moet de verdedigende taak op mij gaan nemen en kom er in de verdediging in en moet de heer van Luca gaan verdedigen. Nu begint de heer van Twan raak te schieten en komen we op een stand van 19-17. Twan blijft zijn aanvallende kwaliteiten tonen en het wordt 20-18. Mijn heer schiet ook op 10 meter nog raak en met een score van de dames van SDO raken we op gelijke hoogte. We hebben nog 8 minuten te spelen. Dion komt er in op de plek van Jos om het statisch goed neer te zetten en Matthias knalt de 22-21 binnen. We hebben nog 5 minuten te spelen. We hebben het verdedigd goed in de gaten en aanvallend blijven we het neerzetten en lang spelen. Alles om tijd te rekken. Matthias krijgt een bal tegen omdat hij zegt dat zijn heer telkens op hem doorslaat en met nog 40 seconden op de klok maakt de heer van Luca weer een schot van 10 meter. Het fluitsignaal van de scheidsrechter is het volgende dat klinkt en het is 22-22. Het zit niet mee.

Na de wedstrijd van 1, waar Jesper ons meer over verteld, merk ik dat het Victorium leeg is. De spelers en de supporters zijn naar huis en we moeten het alleen doen met de selectie. Ik ben dankbaar voor de mensen die komen kijken en ons support tonen, maar ik geniet stiekem ook wel van die derde helft en dat iedereen blijft plakken na de wedstrijd. Die hechtheid binnen de club miste ik een beetje afgelopen zaterdag na de wedstrijd, maar misschien ligt het er aan dat Nederland in Qatar laat zien dat we ver komen in het WK, want die speelden natuurlijk tijdens de wedstrijd van 1 en 2 of dat het Sinterklaas weekend was en dat de Goedheiligman zijn pakjes heeft afgeleverd bij iedereen. Het zit niet mee.

Toch hoop ik dat we volgende week weer dezelfde support hebben in het Victorium, dat jullie weer mogen genieten van ons spel en dat we voor de eerste keer in de zaal de volle 2 punten gaan pakken voor het tweede. En daarna natuurlijk ook de volle 2 punten voor het eerste. Ik hoop dat daarna iedereen ook even blijft hangen, dat we met elkaar een praatje maken, een drankje drinken en genieten van elkaars aanwezigheid. Laten we niet vergeten dat we dit bijna 2 volle jaren niet konden doen! Als selectie hebben we wel even met elkaar aan letterlijke teambuilding gedaan. Als je langer blijft na de wedstrijd kun je hier aan meedoen, misschien kunnen we dan wel een pyramide maken van 5 hoog (foto hieronder voor de context). Dus ik hoop jullie volgende week te zien, te spreken en dat het dan allemaal wel mee zit 

Één team, één taak. Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Ik zit al bij Sparta op de korfbal sinds dat ik naar de middelbare school ging. Velen weten niet dat wij eerst in Holtenbroek speelden en trainden, waar nu de hockey en de voetbal spelen. Sinds die tijd is er veel veranderd en zijn er vele hoogtepunten. Een paar hoogtepunten voor mijzelf: Voor het eerst in een eerste team spelen (A1) in 2013, voor het eerst kampioen worden met een team dat je trainen geeft in 2014 (Ik heb hiervan nog een foto die ik graag met jullie deel aan het einde), Promotie overgangsklasse zaal in 2015, Alle Sparta kampen waar ik leiding ben geweest, Alle feestjes die gehouden werden in de kantine, Reserve hoofdklasse spelen met Sparta 2 in 2016 en de hoofdklasse promotie met Sparta 1 in 2019.

Maar waar ik altijd vroeger naar uitkeek waren de verhalen over de wedstrijden de dag nadat we gespeeld hadden door Maarten Schelling. Dat stokje is tegenwoordig overgenomen door Jesper Walinga, waar ik evenveel van geniet en met veel vreugde altijd op wacht. Toch kan ik het niet helpen te voelen dat ons vlaggenschip daarin vooral naar voren komt, hoofdzakelijk bij de uitwedstrijden. Wij krijgen als Sparta 2 zeker aandacht en Jesper brengt ons altijd naar voren in zijn paragrafen, maar ik voel mijzelf geroepen om meer van ons te laten zien. Dat wij als selectie één team zijn die één taak hebben en elkaar ondersteunen, maar dat er twee kijkpunten zijn vanuit de selectie. Namelijk die van Sparta 1 en die van Sparta 2.

Dinsdag 22 november krijgen we te horen dat ons vrolijke super talent Jeroen Hukema uit Sparta 1 akelig ziek is. Daarbij is onze uiterst stabiele flapuit Iris de Jong op vakantie in Curaçao, gaat onze zeer recente papa Jos Ketelaar op vakantie naar Texel en gaat onze terug-van-weg-geweest, onbeweeglijke rebounder Luca Emmer verhuizen. Als kers op de taart moet onze super spits Matthias van Pijkeren zaterdag ook nog mee met Sparta 1, omdat Jeroen nog steeds moeite heeft met eten naar binnen krijgen. Gelukkig hebben we fanatieke sporters bij Sparta Zwolle en laten Jordi, Koen, Karin en Minke hun blauwe hart kloppen voor Sparta 2 en komt Myrthe 20 minuten voor de wedstrijd vanuit haar werk aan.

Dat brengt mij dus bij de wedstrijd van afgelopen zaterdag voor Sparta 2 tegen Unitas 3. We beginnen met goede moed en vol positiviteit, maar Unitas is erg scherp en scoort al na 10 seconden. We laten ons niet van de wijs brengen en verdedigen erg goed. We krijgen stippen mee en vrije ballen, maar de scores laten op zich wachten. Vooral uit mijn eigen vak hebben wij moeite met scoren. Twan en Timon zijn hierin echter wel scherp en we worden vanuit een 7-4 achterstand de eerste helft gered door hun scores. We gaan met 10-9 de rust in. In de rust vertellen we tegen elkaar dat we goed bezig zijn, dicht er op verdedigen met zijn allen, maar dat ons vak het af laat weten in de aanval. Te weinig doelpunten, te veel airballen en te veel chaos. Dat moet beter in de tweede helft. Meike wordt gewisseld voor Karin in de rust en de tweede helft begint. En wat voor een helft. Met dezelfde energie in het verdedigen en hernieuwde energie in het aanvallen vindt zelfs de scheidsrechter het soms moeilijk bij te houden. Mensen mogen over de uitlijn stappen en doorgaan met aanvallen, Jordi mag onder de korf vrij worstelen in plaats van korfballen, de scheidsrechter maakt ergens een botsing en heeft telkens bloed aan zijn hoofd, Unitas moet jeugdspelers van de A1 laten aanrukken om ons bij te houden en de captain van Unitas blijft maar zeuren en bekoopt dat met een gele kaart. In het andere vak blijven Timon en Twan overeind staan (zij maken uiteindelijk samen 12 van de 20 doelpunten) en met nog 8 minuten te spelen staan we 16-18. Unitas blijft echter scherp schieten en herhalen en het staat 17-18. Myrthe komt in ons vak en we besluiten over de dames te gaan spelen. Met een handig balletje van Myrthe verzorgt ze een strafworp voor Jordi waarvan we allemaal weten dat hij die maakt en het wordt 17-19 met nog 6 minuten. Soms gaat tijd heel snel, maar deze 6 minuten waren voor ons veel te lang. Ik voel me strijdlustig, gedreven en vol energie en moet tegenover een snelle heer van de A1 staan. Met mijn atletische vermogen gaat dit 3 minuten lang goed en daarna krijg ik een kort kansje en een strafworp om mijn oren. 19-19. We blijven ons houden aan de afspraak. Myrthe en Karin uitspelen en vertrouwen er in hebben. Schot hier, doorloopbal daar, achterkant korf, voorkant korf, misschien zelfs wel deksel op de korf. Het lukt niet. Aan de andere kant staat een dame uit de A1 en die maakt onfortuinlijk een doorloopbal. 20-19. Nog steeds een kans. Helaas blijken de A1 mensen van Unitas de troefkaart en maakt een heertje van de A1 een doorloopbal. 21-19. Met nog 40 seconden op de klok maakt Twan de 21-20 (zijn 7^de treffer van de wedstrijd), forceer ik daarna nog een vrije bal om de rebound te pakken, maar helaas zit gelijkspel er niet meer in. Eindstand 21-20 in het voordeel van Unitas.

Als je zo nipt verliest zou je normaal gesproken heel erg balen, misschien wel verdrietig zijn of boos, maar we waren allemaal heel erg positief. We gingen er met zijn allen voor zowel verdedigend als aanvallend, hebben strijd geleverd, energie er in gestoken en ervoor gezorgd dat Unitas alles moest geven om te winnen. En dat met 4 spelers minder dan de standaard. Hartelijk dank voor het meegaan waardoor jullie helaas je eigen wedstrijd moesten missen Jordi, Koen, Minke en Karin. Ook een dankwoord aan het publiek dat mee was. We hopen dat jullie genoten hebben van de vermakelijke, zinderende wedstrijd.

Komende twee weken spelen we op het thuisnest genaamd Victorium en kunnen we gaan genieten van alle thuis wedstrijden die gespeeld gaan worden. Zaterdag 3 december om 15:40 Sparta 2 tegen SDO/Fiable 2 en Sparta 1 tegen SDO/Fiable 1 om 17:35. We verwachten iedereen die dit leest om te komen en ons als gehele selectie aan te moedigen om ons naar de overwinning te helpen. Vind je aanmoedigen en kijken naar je idolen in de selectie nou het leukste wat er is? Dan is er speciaal de Harde Kern Sparta, de HKS, waar ze heel enthousiast zingen, brullen, schreeuwen, steunen en juichen. Ik kijk uit naar de verschillende kijkpunten van de selectie wedstrijden en hoop dat jullie net zo kunnen genieten daarvan als ik. Één team, één taak. Wij Sparta Zwolle!

Thomas

P.S. Die foto kan ik jullie niet onthouden. Wie herkent Meike, Matthias en Twan?

Afgelopen zaterdag was het dan zover, de eerste wedstrijd in de vernieuwde Hoofdklasse. Na een lange rit, inclusief tussenstop voor een niet zo lekkere smoothie, kwamen we aan in Scheveningen bij onze tegenstander KVS. Een ploeg die fier bovenaan staat in de overgangsklasse op het veld. Ondertussen was het 2e bezig aan een ongelooflijk spannende pot in Harderwijk. Deze werd jammerlijk verloren, maar het is een mooie opmaat voor de komende twee thuiswedstrijden. Tegen de tijd dat de wedstrijd van 2 was afgelopen, werd ons duidelijk dat sporthal de Blinkerd vooral een zwembad is en dat het thuispubliek daar collectief te laat komt.

De beginfase was erg gelijkopgaand waarin wij wel elke keer het verschil naar 2 tilden. Na 10 minuten schoot Marit ons naar een verschil van 3, waarna we langzaamaan de voorsprong steeds een beetje verder konden uitbouwen. Uiteindelijk gingen we rusten met een stand 7-12 in Spartaans voordeel. In de rust heerste er een ontspannen sfeer waar we afspraken zo verder te gaan en Jan ons er nog meer eens op attendeerde dat pas na de volgende 25 minuten zuivere speeltijd de punten verdeeld werden.

Het was een stroef begin van de tweede helft waar we uiteindelijk via een doorloopbal van Lisa het verschil naar 6 doelpunten tilden. Dit was echter geen voorbode voor een kalme 2e helft, vanaf dat moment krijgen we te makkelijk goals tegen en geven we het momentum helemaal weg. Binnen 10 minuten na zes verschil stonden we er twee achter. Dit was trouwens ook het moment dat het voor het eerst duidelijk werd dat er KVS-publiek in de zaal aanwezig was. We komen er zelfs nog 3 achter, schieten aanvallend de verkeerde ballen en pakken helemaal geen rebounds meer. In ons vak spraken we af om nu echt in organisatie te spelen en via een goed uitgelokte stip kwamen we weer een beetje terug in de wedstrijd. Ook in het andere vak werd het strijdplan duidelijk, Lisa en Marit drijven hun dames tot wanhoop waarna Rick de bal niet meegeeft voor vrije doorloopbal maar uit passt voor een ver afstandsschot, met succes uiteraard. Met een uitstekend gebalanceerd en ingedraaid jumpshot maakt Rick zelf de gelijkmaker (zie KVS livestream op Youtube, vanaf 1:39:30).

Inmiddels werd Jeroen aanvallend telkens ingewisseld en kwam Rowie in het veld voor Jildau. Dit was voor Kaj het signaal om er nog een schepje bovenop te doen en met 2 goals van hem stonden we ineens weer 2 doelpunten voor, 18-20. Helaas konden we het niet dichthouden en stond het ook alweer vrij snel gelijk, 20-20. Zoals jullie weten hebben wij het afgelopen veldseizoen veel wedstrijden heel nipt gewonnen. Deze ervaring met het uitspelen van een wedstrijd in de slotfase namen we deze wedstrijd echt mee. We bleven in de slotfase aanvallend rustig en zochten naar de juiste kansen en verdedigend haalden we de fouten er uit. Via een stip van Jeroen en 2 mooie afstandschoten van Marit en Rick werd de wedstrijd uiteindelijk binnengesleept. Waarna het slotakkoord voor onze topspeler (aldus de vriendelijke beheerders van de sporthal) was met een buzzerbeater vanaf de zijlijn.

Eindstand 22-24.

Nu 2 thuiswedstrijden in het Victorium! Onder aanvoering van het fanatieke HardeKernSparta zal het aan sfeer zeker niet ontbreken! Zowel ons vlaggenschip als het 2e kan jullie support goed gebruiken. Doelpunten vieren is namelijk een stuk leuker samen! We zien jullie graag vanaf 15:40 en 17:35 tegen de selectie van SDO uit Kamerik. Wij Sparta Zwolle!

Jesper

PS Sparta Zwolle 1 is een heel hecht team