De allerlaatste wedstrijd van het jaar 2022 werd gespeeld in en tegen Wageningen. Beide ploegen hadden 4 punten na 3 wedstrijden en dus stond deze wedstrijd vooral in het teken van het jaar goed afsluiten en een voorlopig geruststellende positie op de ranglijst innemen. Helaas kon Jildau wegens ziekte niet mee naar Wageningen en moest Lotte snel haar spullen pakken om ons van een reserve te voorzien voordat de winnaars van 2 vanuit Heerenveen aansloten.

Bijna een half uur later dan gepland werd er gefloten voor de start van de wedstrijd. Jeroen was zichzelf ondertussen al een paar keer tegengekomen, letterlijk. De zaal was namelijk versierd met een heleboel foto’s van Jeroen, een warm welkom dus. Wageningen begon een stuk scherper en al snel stond het 2-0. Onze aanvoerder Dion gaf vervolgens het goede voorbeeld door de 2-1 binnen te schieten. Vanaf dit moment pakten we de scherpte op en bij een vakwissel was Rowie alert, door ver voor haar dame uit te lopen kon ze met één pass de bal simpel binnen schieten. Na een goede fase voelde Wageningen zich genoodzaakt een time-out te nemen, onze flow werd hierdoor verstoord en van een 6-8 voorsprong stond het met rust ineens 15-9 in het voordeel van Wageningen.

Ondanks de ruime achterstand hadden we in de rust allemaal het gevoel dat er nog wat te halen viel. Dat straalde er niet direct vanaf want we kregen eerst 2 goals tegen waardoor het verschil 8 doelpunten werd, 17-9. Na bijna 5 minuten scoorden we eindelijk en werd de achtervolging ingezet. Intussen was Jan flink aan het wisselen geslagen door Kaj in het veld te zetten, Jeroen naar het andere vak te brengen en Marloes en Marit telkens af te wisselen. En met effect, doelpunt voor doelpunt kwamen we dichterbij, via Jeroen kwamen we met nog minder dan 10 minuten te gaan op gelijke hoogte 19-19. Helaas stokte de productie aan onze kant en had Wageningen de korf ineens weer gevonden, 21-19. Een goal van Marit betekende weer de aansluiting en we kregen uiteindelijk zelfs nog meerdere kansen op de gelijkmaker. Daarna scoort Wageningen een onmogelijke buzzerbeater met één hand vanaf een meter of 8 waardoor ons verzet gebroken was. Eindstand 23-20, een wedstrijd waarin we weer een enorme veerkracht en vechtlust hebben laten zien. Echt een wedstrijd die veel perspectief biedt voor het nieuwe jaar.

Ik wens jullie allemaal, namens de gehele selectie, fijne feestdagen en gelukkig nieuwjaar! We zien elkaar op 7 januari in het clubhuis tijdens het nieuwjaarsgala of bij Dindoa voor onze oefenwedstrijden (16:00) en 14 januari weer in het Victorium voor een wedstrijd tegen de Meervogels (17:40).

Jesper

Voordat er een wedstrijdverslag volgt, wil ik graag eerst iedereen die er de afgelopen week en zaterdag alles aan gedaan hebben om er een feestje van te maken ontzettend bedanken namens de hele selectie. Opzwepende muziek, het voorstellen van de spelers, een verdubbeling van het aantal toeschouwers en een verbaal aanwezige HKS geeft je echt wat extra in de wedstrijd.

De wedstrijd van 2 was een mooie opwarmer met veel doelpunten, wat helaas niet het gewenste resultaat opleverde. Na zo’n duel hoop je op een aantrekkelijke wedstrijd met veel doelpunten en aan het eind natuurlijk punten. De wedstrijd startte om 17:00 en al snel werd duidelijk dat de korven met deksel geleverd waren. AVO opende na 6 minuten de score en Rick reageerde direct door zijn zelf versierde stip te verzilveren. Maar om nou te zeggen dat wedstrijd daarmee los was gebroken… nee, met nog 10 minuten in de eerste helft was de stand pas 5-3. De wedstrijd kabbelde een beetje voort tot aan de rust waarvoor we nog wel het verschil naar drie hadden getild, een magere ruststand van 9-6.

Na rust was het weer AVO dat de score opende, maar nu volgde er een echte reactie van ons vlaggenschip. Het verschil werd in no-time vier doelpunten en dit bleef de marge tot met nog iets meer dan 12 minuten te gaan via Marit en Dion de score opliep tot 15-9. Hierna kwamen we via twee strafworpen, met nog minder dan tien minuten te gaan, op 17-10. Voor de trouwe supporters die ook de veldwedstrijd tegen AVO hebben gezien, moet dit bekend voorkomen. Destijds speelden we een zelfde soort wedstrijd en was de “simpele” opdracht om de wedstrijd rustig uit te spelen een hele kluif. Ook nu hadden we een grote voorsprong met geringe speeltijd nog op de klok, maar ineens viel de productie stil en wist AVO de korf wel weer te vinden. Ons aanvalsspel werd voorspelbaar waardoor we veel ballen kwijt raakten of onder de druk van de schotklok noodschoten moesten nemen. De spanning kwam langzaamaan terug in de wedstrijd en met nog iets meer dan 2 minuten op de klok was het verschil ineens weer één. Gelukkig eindigde onze doelpunten droogte van 8 minuten hier en is er geen kans gekomen op de gelijkmaker. Eindstand 18-16. Net als de veldwedstrijd is het resultaat positief, maar is er genoeg om te bespreken en verbeteren.

Ik zeg op naar volgende week! Er staan uitwedstrijden op het programma voor onze selectie, 2 gaat op zoek naar de eerste overwinning in Heerenveen en 1 gaat om 20:30 uur op bezoek bij Wageningen. Het zullen de laatste wedstrijden van dit jaar zijn, laten we deze mooi met elkaar afsluiten! We zien jullie graag daar, WIJ SPARTA ZWOLLE!

Jesper

Ik ben erg blij met kritische blikken op mijn verslagen. Ik vind het heel leuk om te schrijven, maar weet ook dat ik fouten maak en ben vol vreugde als mensen naar mij toe komen om het te hebben over mijn schrijfstijl. Daar leer ik ontzettend van en ben ik hartstikke dankbaar voor, dus schroom niet om mij aan te spreken met opbouwende, kritische feedback!
Dinsdag en donderdag was er een beetje chaos bij de selectie. Waar we het anders goed voor elkaar hebben, hadden we nu wat problemen met de wissels voor zaterdag, voornamelijk bij het eerste. Er moest namelijk iemand vanuit het tweede bij de dames anderhalf uur naar Wageningen toe rijden na de eigen wedstrijd om daar reserve te zitten. Alleen hebben wij erg leuke, gezellige, sociale dames in het tweede, dus hadden zij allemaal al plannen staan. Marloes heeft zich uiteindelijk opgeofferd en kreeg hiervoor alle lof en waardering van de andere dames en de trainers. Zaterdag kregen we ook nog te horen dat Jildau ziek was, dus is Lotte van de A1 ook nog naar Wageningen afgereisd. Het vermelden waard, dacht ik zo, maar Jesper zal zich verder over de wedstrijd van 1 ontfermen.

Bij het tweede in Heerenveen kregen we niet zo’n warm onthaal. Niet van de harde kern van Heerenveen of iets dergelijks, maar ik zal er niet ver van af zitten als ik zeg dat het 5 graden was binnen in de zaal van Heerenveen. Misschien denkt u nu dat ik overdrijf, maar Heerenveen is zich er van bewust dat de energieprijzen torenhoog zijn en lost dit op met een paar dekentjes neerleggen aan de kant. Dat samen met het feit dat de wedstrijden voor die van ons uitliepen zorgde ervoor dat we met klappertanden gingen warmlopen. Na het warmlopen kregen we de vermelding dat we 5 minuten konden schieten, doorloopballen en korte kansjes konden nemen en toen moest Iris al samen met de trainers het handje geven om elkaar een goede wedstrijd te wensen.
In het verdedigingsvak stonden Iris, Marloes, Timon en Matthias en in het aanvalsvak stonden Meike, Marscha, Jos en ik. We begonnen ontzettend scherp en flitsend. We verdedigden er bovenop, konden reboundend veel pakken en aanvallend scoorden we over alle schijven. Na 10 minuten stonden we 5-0 voor en voelden we ons de overheersende ploeg. We gingen hier punten pakken, tenminste, dat was hoe ik mij op dat moment voelde. Alsof ik het lot getart had, stokten wij daarna volledig in de aanval. Waar we eerst elkaar goed zochten, wachten met passen op de goede kans en met veel overtuiging schoten, was er nu opeens van alles mis. Passen werden over de zijlijn gegooid, schoten misten de korf volledig en nu ga ik ook heel eerlijk zijn, de scheidsrechter had er niet veel kaas van gegeten. Alles wat er tegen hem gezegd werd, floot hij af en dat van beide kanten. Een handje tegen de schouder onder de korf als er een schot werd gelost, was al voldoende voor een strafworp. Ik kan hier nu weer overdrijven, maar mijn tegenstander zei uit zichzelf tegen mij en ik citeer: ‘Ik heb nog nooit zo’n slechte scheids gezien en ik korfbal nu toch al aardig wat jaren.’ Desalniettemin moet je het dan zelf als team oppakken en de scheidsrechter laten zijn voor wat het is. Heerenveen was ondertussen langszij gekropen en dus stond het 7-7 met rust. Dit is een heel vertekend beeld, want als de statistieken er bij worden gepakt konden we in de eerste helft zien dat Heerenveen 64 keer had geschoten en wij 31 keer. Het had er dus ook heel anders uit kunnen zien. In de kleedkamer in de rust stelden we met zijn allen dat we zo moesten blijven vechten. Mijn gevoel werd bevestigd door de rest van het team dat we hier echt punten konden pakken. We konden de scheids met ons mee gebruiken en vaker naar binnen gaan om die strafworpen af te dwingen. Zo gezegd, zo gedaan en weer begonnen we flitsend en scherp. We kropen steeds verder weg en Heerenveen leek moe te worden van ons constante lopen en spel vanuit de ruimte. Meike maakte veel doelpunten in ons vak met een overtuigend percentage van 50% raak en toen mijn heer moe begon te worden en mij maar liet aanleggen van 5 meter, had Heerenveen er genoeg van en bracht verandering in de vakken. Er werd een heer in gebracht die bij ons naam had als een schutter waar je echt bij moet zijn. Zijn eerste actie was naar de zijlijn lopen met nog een halve meter afstand van de lijn, daar de bal ontvangen en gelijk de eerste er in schieten van 11 of 12 meter. Die moeten we dus uitschakelen. De dames bij ons in het vak gaan vol voorverdedigen, Jos staat onder om goed waar te nemen wat de schutter gaat doen, reboundend alles op alles te zetten om niet vaker hem te laten schieten en ik plak alleen maar aan hem vast. We staan ondertussen 4 punten voor en we willen dit niet meer loslaten. Timon heeft echter al de hele wedstrijd een heer die gemaakt is van beton en je voor geen meter uit de weg kan krijgen onder de korf. Heerenveen kan dus veel aanleggen en Marloes, Myrthe (die er in is gekomen voor Iris) en Matthias doen alles om dat te verstoren of mee te vangen waar het kan. Gelukkig heeft Heerenveen een aanzienlijk laag schotpercentage, misschien door de kou in de zaal, en zo blijven wij die 4 punten verschil behouden. Dit komt door telkens rust te pakken wanneer we hebben geschoten in beide vakken, het opnieuw op te zetten na elk schot en doelpunten te blijven maken. Aan het einde is het 13-17 en hebben we de eerste 2 punten te pakken. Iedereen is blij en we voelen allemaal dat dit verdiend is. Na het net gemist te hebben bij Unitas en onverdiend gelijk te spelen tegen SDO, voelt het wel heel lekker om zo de kerstvakantie in te gaan. We spelen pas weer 14 januari en we gaan een tijd in die draait om familie, vrienden, blijheid, warmte, eten en cadeautjes. Wij benutten die kersttijd ook goed en in plaats van te trainen dinsdag 20 december hebben we afgesproken om de verbinding binnen de selectie weer op een hoog pitje te zetten en met elkaar sinterkerst en nieuw te vieren. Als jullie dan dus het Victorium binnen lopen en ons zien genieten en we zijn vervuld met vreugde, in plaats van dat jullie ons zien zwoegen. Weet dan dat ontspanning, verbinding en kameraadschap ook bij ons een hoog goed is en we dat ook graag uitdragen naar de rest van de vereniging. Fijne kerstvakantie, een gezond en sportief 2023 gewenst en ik zie jullie allemaal graag weer terug in het nieuwe jaar! Één team, één taak! Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Laat ik beginnen met voorop stellen dat ik volgens mij nog nooit zoveel doelpunten tegen heb gehad in mijn korfbal carrière. Leren kan ik er zeker van, maar zo’n percentage van AVO van 1 bepaalde heer is bizar.

Donderdag had ik een afspraak staan met Jarah in Enschede die al wekenlang vast stond. Mooi om het studentenleven nog steeds te kunnen zien en te zien wat goede vrienden zoal mee maken. Mijn telefoon werd afgepakt, ik werd met water bekogeld en moest bepaalde alcoholische versnaperingen snel tot mij nemen. Ik was blij toen we gingen slapen die avond. Ik was hierdoor niet bij de training op donderdag en ik ging er eigenlijk wel vanuit dat ik er naast zou staan. Een keertje niet mee trainen moet in mijn ogen kunnen, maar dan draag je ook de consequenties die daar aan vast zitten. Tot mijn geluk kreeg ik te horen dat ik gewoon mocht beginnen op de zaterdag. Ik zou starten met Marloes, Meike en Matthias. Aan de andere kant begonnen Twan, Jos, Iris en Marscha. Het geluk bleek van korte duur. De mooie, luide supporters die we hebben, konden zien dat we veel vechtlust hadden en dat we er bovenop probeerden te verdedigen. Ik zeg hier probeerden en dan doel ik vooral op mijzelf. Ik weet van mijzelf dat ik niet ergens goed in uitblink. Ik ben niet de beste aanvaller, verdediger of rebounder. Ik kan van alles wel een beetje wat en als het moet kan ik ook 100% in iets geven. Na 2 minuten gespeeld te hebben had ik al door dat ik 100% moest geven in het verdedigen. Plakken en vooral niet loslaten, met de vingers in de neus. Ik heb ook meerdere keren op armlengte afstand van mijn heer gestaan, met de vingertoppen kon ik zijn schouders echt aanraken, maar mijn heer van AVO heeft denk ik wonderbonen gegeten, want in de eerste helft schoot hij van de 8 kansen maar liefst 6 raak. Hiervan was 1 vrije bal, ook nog eens mijn schuld, maar 5 uit 7 is ook erg knap en dat allemaal op afstand buiten de 5 meter. Ik zei tegen hem dat het een krankzinnig percentage is wat hij schoot en hij zei tegen mij dat dit ook de eerste keer is in weken. Goed om te horen, lekker strelend voor mijn ego als korfbal atleet. Ik vroeg nog aan Karin wat we er nu aan moesten doen om hem uit te schakelen, maar na de wedstrijd kreeg ik te horen dat er ook niet veel aan te doen was. Hij schoot gewoon heel erg goed. Toch voelt het persoonlijk dan niet heel erg lekker en had ik wel verwacht dat als iemand 9 tegen krijgt in een wedstrijd dat hij dan gewisseld wordt. Afijn, gelukkig heb ik hele goede teamgenoten die positief blijven, blijven vechten en scores blijven maken. Jesper komt er nog in voor Matthias, Myrthe voor Marloes en Lisa voor Meike. We gaan op de dames spelen en dat werpt vruchten af. Stonden we 10 minuten voor tijd nog 17-27, brachten wij en het andere vak samen dat mooi terug naar 23-27 aan het einde. Ik heb echt diepe respect voor mijn teamgenoten en dat zij door bleven vechten en door bleven aanvallen en iedereen bleven oppeppen. Dat getuigt echt van kracht en samenwerking om er wat van te maken. Ik kijk vooral daar naar op, van de positieve overtuiging die we hebben als team. Ik ben er van overtuigd dat dit ons niet nog een keer gebeurd en geloof in iedereen uit Sparta 2 stuk voor stuk. We halen nog niet de resultaten die we willen behalen, maar dat komt zeker wel. Jullie zijn toppers en ik ben dankbaar dat jullie zo’n ondersteunende, fijne, sportieve groep zijn. Ik beloof dat ik dit zaalseizoen niet weer 9 tegen krijg goed?

Ik was blij om te zien dat na de wedstrijd van het eerste er weer wat meer mensen bleven hangen. Ik heb weer bekende gezichten van het 4^de, het 5^de en het 6^de gezien, die ik vorige week wel gemist heb. Bedankt dat jullie nog even blijven hangen in onze derde helft.

Volgende week spelen we uit tegen Heerenveen en ik heb van de zusjes De Jong gehoord dat we dan moeten winnen. Iets met een persoonlijke vendetta, omdat ze daar vroeger gespeeld hebben. Het beloofd dan vast een interessante wedstrijd te worden. Ik hoop dus op wat supporters die mee reizen. Al speelt Sparta 1 volgende week tegen Wageningen 1 en daar heeft Jeroen nog een appeltje mee te schillen. Ook iets met dat hij daar eerder heeft gespeeld en een persoonlijke vendetta, want hij zat daar vaker op de bank dan bij ons. Tot volgende week! Één team, één taak! Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Afgelopen zaterdag was het tijd voor de eerste speelronde in eigen huis. Na een mooie start met als beloning twee punten tegen KVS kwam de selectie van SDO uit Kamerik op bezoek in Zwolle. De wedstrijden startten onverhoopt eerder om op tijd plaats te kunnen maken voor de basketbal. In de kantine van het Victorium bleek dat het een ware tweestrijd was voor onze supporters. Of het Nederlands elftal supporten of de selectie aanmoedigen. Gelukkig werd er met 2-0 in Nederlands voordeel gerust en werd de kantine geleegd en de zaal gevuld.

Ondertussen had Sparta 2 gelijk gespeeld en zal het gevoel bekruipen dat er misschien wel meer in had gezeten, maar daarover zal Thomas zich verder uiten. De eerste thuiswedstrijd betekende ook de eerste teams van de week, E1&E2, en de eerste wedstrijdsponsor, Silk Zwolle. In dit stuk nog een keer extra benoemd omdat dit helaas om technische redenen niet mogelijk was voor de wedstrijd. Om 17:00 startte de wedstrijd en was het gelijk duidelijk dat SDO naar Zwolle was gekomen om te winnen, na 3 aanvallen hadden zij 3x gescoord. Wij begonnen daarentegen slap en moesten direct in de achtervolging. Deze achtervolging werd langzaam maar zeker in gezet, wat resulteerde in 11-12 ruststand in het voordeel van SDO.

Aan het begin van de tweede helft kregen we weer snel goals tegen, waarna we dit keer wel reageerden met twee goals waardoor het weer één verschil werd. Daarna volgde een fase waarin het verschil telkens één, twee of drie doelpunten was. Op een gegeven stokte de productie aan onze kant en ging SDO rustig aan verder met doelpunten maken, waardoor het verschil zes doelpunten werd. Hierna kwamen we nog eens terug tot vier doelpunten, maar in die fase werden ook aanvallen met vijf of zes kansen niet afgerond en toen SDO uiteindelijk weer scoorde was het verzet gebroken en stond er uiteindelijk 20-26 op het scorebord.

Volgende week komt de selectie van AVO uit Assen op bezoek, tegenstanders waar zowel 1 als 2 op het veld geen gemakkelijke wedstrijden tegen gespeeld heeft. Het zal dan ook aan alle kanten beter moeten. Wij zullen volgende week revanche nemen voor dit weekend, jullie ook? Komt dat zien, tot zaterdag allemaal!

15:00 Sparta 2 – AVO 2

17:00 Sparta 1 – AVO 1

Jesper