Het is gelukt! Sparta speelt volgend jaar weer in de Overgangsklasse! Het waren spannende weken en we hebben precies genoeg gedaan om volgend jaar op hetzelfde niveau te acteren. De schoonheidsprijs verdiende het niet, maar het is wel gelukt.

Bij de wedstrijd hoeven we niet lang stil te staan. Een dramatische eerste helft werd ongeveer halverwege onderbroken door een time-out. Normaal gesproken wordt er heel goed geluisterd naar Jan, in dit geval kreeg ik er weinig van mee. We speelden niet goed, het stond inmiddels 4-0, de spanning nam de overhand. Na de time-out ging het niet veel beter. Wel vonden we inmiddels de korf, maar verdedigend lieten we ook meer steken vallen en zo gingen we rusten met 11-5.

In de rust werd nogmaals stevig verteld dat we ons niveau niet haalden en dat we ons in groten getale aanwezige publiek (waarvoor dank!) wel wat moeten teruggeven. Jeroen vond het tegen het einde van de bespreking wel genoeg geweest en zei: “Jongens, we hebben ons doel al gehaald. We gaan nog een helft volle bak vrij korfballen want een afslachting daar heeft niemand zin in.” Ik zat met enige verbazing te luisteren en vroeg fluisterend aan Kaj of Heerenveen dus verloren had. Ze zeggen dat domme vragen niet bestaan, maar door Kaj z’n blik kreeg ik een gevoel van wel. Wat blijkt, je moet ALTIJD naar je trainer luisteren. Zeker als hij vertelt dat ODIK de belofte is nagekomen en gewonnen heeft. Van een mogelijke degradatie was daarmee geen sprake meer. Die boodschap had ik dus even gemist… In de tweede helft werd de rug gerecht en aan de hand van Matthias en Rick werd het vlak voor tijd gelijk, 19-19.

Deze wedstrijd betekende ook het einde van Jildau als vaste waarde in 1. Zij gaat weer lekker aansluiten bij het 3e. Daarnaast gaat ook Jeroen zijn rol invullen zoals hij dat een aantal weken geleden voor ogen had: lekker 1x trainen, veel hardlopen en op zaterdag aansluiten waar nodig.

Dan rest mij nog een laatste woord. BEDANKT!

Iedereen die het afgelopen zaalseizoen betrokken is geweest rondom wedstrijden van de selectie, bedankt! De laatste weken bekroop mij weer het echte Sparta-gevoel. Korfballen in een sfeervolle hal met volle tribunes, spandoeken, trommels en de HKS. Laten we dit volgend jaar vanaf de eerste speelronde doen!

Ik zie jullie graag allemaal 6 april weer op ons eigen veld. Tot dan!

Jesper

Het zijn de weken van de waarheid voor Sparta 1. Drie weken om precies te zijn. Inmiddels zijn er twee voorbij. Vorige week een zwaarbevochten punt tegen de kampioen AVO en dan afgelopen zaterdag tegen hekkensluiter ODIK een overwinning!

Een korte terugblik op de afgelopen week. Dinsdag werd er goed getraind en benadrukte Jan dat we de ingezette lijn door moesten zetten. Dus geduldiger aanvallen en af en toe de keuze durven maken om de snelheid uit het spel te halen. Donderdag keken we kort vooruit naar ODIK en bleven we wat langer stilstaan bij de wedstrijd tegen AVO. Daarmee werd duidelijk dat we naar onszelf moeten kijken, wij moeten het doen. Twee punten binnenslepen en dan zien we wel hoe we ervoor staan.

Zaterdag was weer zo’n gekke dag waarbij het 2e voor het 3e speelde. Na een heel tam potje kwam er in de laatste minuten toch ineens het geloof in de ploeg en werd, in de korte tijd die er nog was, de achterstand weggepoetst 14-14. Daarna behaalde het 3e een zakelijke overwinning en was het tijd voor het vlaggenschip. De zaal was al vroeg versierd en tegen de tijd dat het startsignaal werd gegeven was het Victorium ook goed gevuld. We startten goed, verdedigend dwongen we ODIK tot moeilijke kansen en we pakten veel rebounds. Aanvallend was het stroef, maar we vonden uiteindelijk wel de korf. Na een kwartier spelen is de stand dan ook 8-3. ODIK schakelde vanaf dat moment naar achterverdedigen en begon wat beter te gaan afronden. Wij hadden daar zoveel moeite mee dat het met rust 9-7 stond. Het wordt vlak na rust zelfs gelijk en de spanning zit er dan vol op. Gelukkig houden we het hoofd koel en pakken we halverwege de 2e helft weer een wat ruimere voorsprong. Uiteindelijk blijft die voorsprong intact en eindigt deze zeer matige wedstrijd in 19-15. Waardoor we nu een puntje boven de streep staan!

Het aanwezige publiek, onze dank is groot! Door jullie steun zijn wij de afgelopen twee wedstrijden broodnodige punten gaan pakken. Graag zien wij jullie aankomende zaterdag ook in Drachten. Daar staat alles op het spel, bij een overwinning spelen we volgend jaar nog een jaar in de Overgangsklasse. Bij een gelijkspel of verlies moet Heerenveen uit bij ODIK verliezen, ook dan speelt Sparta volgend jaar in de Overgangsklasse. We hebben het in eigen hand en moeten laten zien dat we hier thuishoren.

Wij gaan dus nog een week knallen om zaterdag die laatste horde vol aan te vallen! En hoe kan je dat beter doen dan onder luid gejuich van je eigen supporters. Be there! Bijzijn is meemaken! WIJSPARTAZWOLLE!

Jesper

Afgelopen zaterdag begonnen de do-or-die weken voor Sparta 1. 3 wedstrijden die minimaal vier en het liefst zes punten moeten opleveren, maar zelfs dat kan bij hele ongunstige uitslagen in andere wedstrijden nog niet genoeg zijn. Een hoop druk en spanning dus op de wedstrijd tegen AVO, de koploper. AVO kan zelfs kampioen worden in onze hal en dat willen we niet laten gebeuren. Hoe mooi is het dan om te zien dat de hele hal vol zit met supporters van beide verenigingen. Precies de sfeer die past bij een wedstrijd waar het om de knikkers gaat.

Het begin was duidelijk voor AVO. Niet dat zij zoveel beter waren, maar wij hielpen ze met 3 stippen en een doorloopbal aan een gemakkelijke 0-4 voorsprong. Gelegenheidscoach Henk Jan was genoodzaakt een time-out te nemen, achteraf was dit voor ons pas het startsignaal. Eerst geleidelijk aan, 1-5, 2-6 en 3-7, maar later via 2x Rick naar 5-7. Door een stip van Jildau werd het zelfs 6-7, maar AVO counterde direct, 6-9. Het laatste woord een seconde voor rust was van Kaj, 8-10.

Fouten er uit houden nu en zelf stoïcijns door blijven gaan. Dat was het devies van Henk Jan tijdens de rustbespreking. Rick scoorde in de eerste aanval na rust en zo was het gat ineens nog maar één. Daarna ging de score weer redelijk om-en-om totdat Rick voor de 12-12 aantekende. Matthias werd intussen in het andere vak gebracht voor aanvallende impulsen. Na een paar moeizame eerste aanvallen, kwam ook dit vak los. Of eigenlijk beter gezegd, Kaj kwam los. Persoonlijk trok hij het gat van 13-15 weer naar 15-15. Jeroen maakte 16-16, waarna Kaj weer aan de beurt was, 17-17. Er is op dat moment nog iets meer dan 5 minuten te spelen en de druk zit er vol op bij beide teams. Aan beide kanten sluipen er wat foutjes in en weer komen we een doelpunt achter, 17-18. Barbara vond het gelukkig inmiddels tijd om haar doorloopbal door de korf te gooien en met nog 3 minuten te gaan is de stand 18-18.

Deze 3 minuten waren eindeloos, niet alleen door de spanning maar ook omdat Rick een knock-out probeerde uit te delen aan Deanne. In de ring had deze zeker geteld, maar gelukkig voor ons kon Deanne na verzorging van Jeanette de laatste minuten volmaken, weliswaar met bult. Na deze onderbreking was het toch weer even zoeken, onze aanval werd onschadelijk gemaakt en AVO wist te scoren, 18-19. Nog 44 seconden op de klok en de opdracht is duidelijk: Kaj moet de schoten nemen. Eerste schot raakt geen korf, de tijd tikt weg. De schotklok staat inmiddels op vijf seconden en gelukkig komt de bal nog een keer bij Kaj en weet hij te scoren! 19-19! AVO krijgt nog twee schoten op de overwinning maar deze vallen gelukkig niet, een verdiend gelijkspel.

En dan de vraag, wat heb je aan dit punt? Ten eerste, het is een punt! Ten tweede, een heerlijk gevoel! Belangrijk voor de komende twee wedstrijden. Ten derde, een publiek dat weer achter je staat! Maar op de ranglijst maakt het op dit moment geen verschil, wij gaan ervan uit dat we nog twee keer moeten winnen. Eerst maar eens volgende week, en dan eens zien hoe de wereld er dan uitziet. Wij zien jullie heel graag in het Victorium! Hopelijk weer net zo’n mooie ambiance als zaterdag.

Sparta-ODIK 17:30.  #WIJSPARTAZWOLLE

Jesper