Zo zit je voor de tweede week achter elkaar op zondag naar je scherm te staren en vraag je je af wat er over deze wedstrijd geschreven moet worden. We hebben de afgelopen week stevig met elkaar gepraat en scherp getraind, ook voor de wedstrijd leek iedereen scherp en vol energie om er een goede wedstrijd van te maken. Tijd om revanche op onszelf te nemen.

Waar ik vorige week vond dat we ons plan niet met overtuiging hadden uitgevoerd, vind ik dat we deze keer wel met die overtuiging begonnen. Alleen scoren bleek deze avond niet aan ons besteed. Zeker het vak van Kaj had grootse moeite met het vinden van de korf, het andere vak verdedigde uitstekend en hield ons aan het begin nog enigszins in de wedstrijd door zelf wel snel te scoren. Uiteindelijk was het met rust al 4-12, 4 doelpunten in één helft…

Verder wil ik niet veel over deze wedstrijd kwijt. De score liep alleen maar verder op met een uiterst pijnlijke en vernederende 11-28 eindstand. Rick heeft zich als enige nog een beetje staande gehouden gedurende de wedstrijd en Mid-Fryslan liet zien waarom zij met afstand kampioenskandidaat nummer 1 zijn. Wat nog pijnlijker is dan deze nederlaag, is het feit dat we Rowie langdurig kwijt zijn met een ernstige achillespeesblessure. Heel veel sterkte en voorspoedig herstel gewenst!

Zoals gezegd zijn we nu op de helft van de competitie en kunnen we even kort de balans opmaken. Uitstekende wedstrijden worden afgewisseld met hele matige wedstrijden. Al met al staan we nu op een “veilige” zesde plek met slechts één puntje voorsprong op nummer zeven KVS. All to play for in het tweede deel van deze competitie. Om volgende week gelijk maar te beginnen met een echte kraker. 18:30 begint de wedstrijd tegen die nummer 7 uit Scheveningen. Een ploeg in vorm met al hun punten gehaald in de laatste 3 wedstrijden. Wij zullen er dan weer moeten staan om te laten zien dat we in deze klasse thuishoren. Ik zie jullie graag! WijSpartaZwolle!

Jesper

Aan het begin van het zaalseizoen zijn we gestart met 22 mensen in de gehele selectie.

Bij de dames zijn dat: Barbara, Esther, Iris, Jildau, Lisa, Marit, Marloes, Marscha, Meike, Rowie en Myrthe en bij de heren zijn dat: Dion, Jeroen, Jesper, Jos, Kaj, Luca, Matthias, Rick, Timon, Twan en ikzelf. Je zou zeggen dat dit erg ruim is en we dit makkelijk kunnen doen in een seizoen. Alleen wie goed kan tellen heeft gezien dat we lang niet met zoveel meer zijn. Dankzij hardnekkige blessures en nieuwe blessures, zijn we op dit moment erg schaars. Ik wens iedereen van ons dan ook beterschap en spoedig herstel bij de hardnekkige blessures, dat we op onszelf moeten passen voor diegenen die nog fit zijn en rust moeten nemen als het teveel is en heel veel sterkte gewenst naar de nieuwe (lange) blessures.

Dan de wedstrijd van afgelopen zaterdag. Ik ga er weinig woorden aan vuil maken, want het ging gewoon om 1 iets dat MOEST gebeuren, maar NIET gebeurde en dat was door het korfje gooien. In 1 helft maar 4 doelpunten maken geeft mij een herinnering aan de F-, E- en D-teams die ik vroeger trainen heb gegeven. Daar waren we uiterst enthousiast als de bal door het korfje ging en 4 punten in een helft maken was een gemiddelde. Zulk enthousiasme was afgelopen zaterdag nergens te bekennen. Als ik de statistieken er op nakijk hebben we een percentage geschoten van 13%. Voor de vergelijking schieten we als tweede rond de 22% als we gemiddeld schieten…

Maar goed, we moeten door. We hebben nog veel wedstrijden te gaan en als we nu in een dal zitten, kan er alleen maar een piek komen. Positiviteit en energie kunnen ons redden! Om daarmee te beginnen komt er een oud sterspeelster terug in de selectie die er een aantal jaar geleden voor heeft gezorgd dat het eerste in de hoofdklasse is beland, namelijk Lisa Timmerman-Kouwenberg. Met de schaarste in de selectie is dit ook wel nodig!

Dus kom volgende week kijken naar het eerste en tweede die (hopelijk) weer thuis gaan schitteren en nu wel doelpunten gaan maken. Aan jullie support heeft het zeker niet gelegen. Wij zijn super blij en dankbaar dat jullie je vrije zaterdag opofferen om naar ons te komen kijken. En om dan zo’n wedstrijd neer te zetten, moeten we onszelf in de spiegel aan kijken en het onszelf beloven om het beter te doen. Tot zaterdag 4 februari in het Victorium om 15:45 uur tegen Unitas 3.

Één team, één taak!

Wij Sparta Zwolle!

Thomas

Hoe makkelijk de woorden vorige week op papier kwamen zo moeilijk vind ik het nu om te beginnen met schrijven. Want wat schrijf je na een wedstrijd waarin je met 15 goals verschil verliest…

Nic. had voorafgaand aan deze wedstrijd 1 punt minder dan Sparta 1, je zou dus een spannende wedstrijd verwachten waarbij de vorm van de dag bepalend zou kunnen zijn. Al snel werd duidelijk dat daarvan niet zoveel terecht zou komen. Wij begonnen slap en lieten ons volledig afbluffen. We hadden afgesproken te gaan achterverdedigen, maar de echte overtuiging miste daarbij. De spelers van Nic. maakten daar gretig gebruik van en schoten in de beginfase een hoog percentage, waardoor er bij ons nog meer vertwijfeling ontstond. Aanvallend hielpen we onszelf ook niet in de wedstrijd, de doorbraken van Kaj en Jeroen werden niet of nauwelijks afgeschoten door hun vakgenoten. Hierdoor liepen we al snel tegen een grote achterstand aan. We herstelden ons nog enigszins mede door de omzetting van achter- naar voorverdedigen, maar met rust stond er toch 17-11 op het bord.

Na rust werd er flink gewisseld in de hoop dat dit ons dat extra vuur zou geven. Helaas was dit niet het geval, de achterstand liep alleen maar op en Nic. was ons nog steeds op alle fronten de baas. Vanuit alle hoeken en standen werden er goals gemaakt en wij leken op een gegeven moment meer op toeschouwers dan tegenstanders. Eindstand 35-20. Dan zet ik nu graag een punt achter deze wedstrijd.

Vanaf nu kijken we weer vooruit. Allereerst naar de komende wedstrijd tegen koploper Mid-Fryslan. Na deze wedstrijd zijn we op de helft van de competitie en kunnen we de balans eens opmaken. Mid-Fryslan komt met zowel hun eerste als tweede team naar Zwolle. Om 16:30 begint 2 en om 18:30 is het tijd voor het vlaggenschip om te laten zien dat we de rug weer gerecht hebben. Laten we er weer net zo’n spektakel van maken als tegen de Meervogels. Wij zien jullie graag in het Victorium!

Jesper

Inmiddels 24 uur na de 24-20 overwinning zit ik nog steeds te genieten van wat voor ambiance we gisteren hebben neergezet. Het aanzicht van volle tribunes, het geluid van de Harde Kern Sparta en de strijd die op het veld geleverd werd zorgden voor een prachtige wedstrijd. Ik wil iedereen bedanken dat de eerste wedstrijd van 2023 zo goed en luidkeels bezocht werd, laten we er elke thuiswedstrijd zo’n feestje van maken!

De selectie van De Meervogels ging al vroeg op pad vanuit Zoetermeer, want zowel het eerste als tweede team speelden tegen elkaar. Ons tweede was niet helemaal fit en compleet en moest zich helaas gewonnen geven. Grote smet op deze wedstrijd was de onfortuinlijke knieblessure van Luca, sterkte en een voorspoedig herstel gewenst Luca!

Om 17:20 floten de heren scheidsrechters in en binnen 30 seconden hadden beide teams al het eerste doelpunt gemaakt. De wedstrijd ging vanaf het begin tot 10 minuten voor tijd gelijk op met een maximaal verschil van 2 doelpunten. Daartussen gebeurde er natuurlijk genoeg, zo kreeg Jeroen te maken met een Meervogel die de afstand tot zijn prooi helemaal verkeerd had ingeschat. Jeroen moest even van deze klap bekomen, Dion benutte zijn strafworp en Rick nam Jeroen zijn verdedigende taken waar. Doordat de wedstrijd hierdoor even stil lag waren we toch wat van slag en keken we tot vlak voor rust tegen een achterstand aan. Deze werd via een wederom goed schietende Kaj en een weer in het veld gekomen Jeroen omgezet in een voorsprong, 11-10 met rust.

In voorgaande wedstrijden wilden we nog wel eens vergeten scherp uit de kleedkamer te komen. Ik wil niet zeggen dat we uit de startblokken schoten, maar we behielden in ieder geval het initiatief en hielden het gaatje telkens op twee doelpunten. Zoals gezegd werd het gaatje ongeveer 10 minuten voor tijd voor het eerst drie doelpunten, waarna het niet veel later 19-15 stond. Daarna leken we nog even in ons oude patroon te vallen en het weer spannend te maken. Gelukkig wisten we de aanval van de Meervogels op 22-20 weer te pareren. Via onze koelbloedige aanvoerder Dion en ontketende Jeroen werd de eindstand 24-20 op het bord gezet. Een collectieve prestatie waarin we nogmaals lieten zien dat Sparta 1 een echte vechtmachine is.

Volgende week in Groningen gaan we om 20:00 uur tegen Nic. weer volop de strijd aan voor de volgende punten in deze Hoofdklasse. Wij zien en horen jullie graag daar!

De eerstvolgende thuiswedstrijd is 28 januari, we hopen weer op zo’n vol Victorium en dan gaan we er nog zo’n korfbalfeest van maken!

Jesper

Ps. HKS bedankt voor de inspiratie voor de titel van dit verslag

Het is het nieuwe jaar, Sparta heeft het nieuwjaarsgala vorige week gehad en we willen weer met frisse moed beginnen. Voor de kerstvakantie hebben we voor het eerst 2 punten gepakt en die lijn willen we graag doorzetten.

We beginnen alleen deze week niet zo lekker. We hebben tijdens de trainingen op dinsdag en donderdag meerdere zieken en we zijn dus niet met een volledig team aanwezig op de zaterdag. Marscha heeft last van haar rug en kan niet spelen, Marloes is ziek op donderdag en Myrthe is zaterdag op vakantie. Het zit ons allemaal niet mee. Gelukkig zijn er goedhartige spartanen in het 3^de die op de bank willen blijven zitten na hun ruime overwinning en wilt Karin van 3 zelfs wel starten in de basis bij de wedstrijd. Op dat soort momenten ben ik altijd blij dat we bij Sparta zoveel voor elkaar over hebben, sportief zijn en met elkaar meeleven. We zitten dan wel in verschillende teams, maar staan wel voor elkaar op en ik koester en waardeer dat van iedere individu die dit doet. De vakken die beginnen zijn dus: Timon, Jos, Karin en Marloes in de aanval en Luca, Twan, Iris en Meike in de verdediging.

We beginnen scherp en stellen een duidelijk doel. Als we winnen staan we bovenaan met een gedeelde eerste plek en als we verliezen staan we onderaan te bungelen. Dit vertelt ook iets over onze poule en hoezeer we aan elkaar gewaagd zijn. Jos schiet zijn eerste paar ballen raak en het lijkt erop dat we weer verder gaan waar we gebleven waren voor de vakantie. Alleen zijn de Meervogels ook erg gretig en is onze passing heel erg slordig gedurende de hele wedstrijd. Wel 5 keer bij het uitbrengen van de verdediging naar de aanval kunnen de Meervogels de bal onderscheppen voordat de rust er is en dat gaat niet in de koude kleren zitten. Het lijkt na die 5 keer alsof we er al geen zin meer in hebben. De koppies hangen omlaag en in de zaal is er weinig tot geen beleving bij de spelers. De energie ontbreekt en misschien komt dat door ziekte, de grijze buitenlucht of de koude januari maand, maar het moet echt beter. We blijven desondanks aardig bij en laten het gat niet groter worden dan 2 doelpunten. Mede door doelpunten van Iris, die 100% heeft geschoten deze wedstrijd, en de goede rebound kunsten van Marloes waardoor we kunnen blijven herhalen. Dan slaat het noodlot toe. Na een rebound duel onder de korf tussen Luca en zijn heer, komt Luca verkeerd neer en moet er uit. Het lukt hem niet om er op te staan, zijn knie te buigen of te strekken en heeft krukken nodig om zichzelf mobiel te maken. Ik hoop dat het meevalt Luca en dat we je snel weer zien. Voor wie het niet weet moet Jos ook een operatie ondergaan aan zijn oor waardoor dit voorlopig zijn laatste wedstrijd is geweest en we dus voorlopig met 4 heren nu verder moeten in het tweede. Een tipje van de ijsberg waarom ik voor deze titel heb gekozen, maar we zijn er nog niet. Ik moet op de plek van Luca spelen en de wedstrijd gaat door. We staan 8-11 met rust en we bespreken in de rust dat alles nog mogelijk is. We moeten er meer voor vechten en de passing moet beter. Woorden die moeten leiden tot daden, maar dat is helaas niet het geval. We gaan namelijk verder met de weinige energie en slordige passing. Dit doet het aanvalsspel niet ten goede en hoewel we veel herhalen in de tweede helft lijkt het alsof er een deksel op de korf zit en de bal er niet doorheen wilt. We proberen het door Matthias op de plek van Twan neer te zetten, maar dat heeft niet het gewenste effect, dus proberen we het daarna nog een keer door Matthias op de plek van Timon neer te zetten, maar ook dit lukt niet genoeg om in de buurt te komen van een voorsprong. Het staat ondertussen 11-15 met nog zo’n 12 minuten speeltijd en Minke komt er in op de plek van Meike. We kunnen dit echt nog wel winnen en dat proberen we ook echt goed in de aanval door te herhalen, de goede mensen onder te zetten en er bij te blijven in de verdediging. Maar zoals de wijze Cruijf ooit heeft gezegd: ‘zonder doelpunten kun je niet winnen’ en wij blijven tot 4 minuten voor het einde van de speeltijd nog op 12 doelpunten staan, terwijl de Meervogels echt moeite hebben met aanvallen, maar het wel afmaken. Er wordt dan aan het einde nog door beide vakken een paar keer gescoord, maar het mag niet meer baten en de uiteindelijke stand is dan ook verlies voor Sparta 2 met 15-21.

Maar we moeten weer vooruit kijken en met opgeheven hoofd verder gaan. Het zaalseizoen is nog erg lang en de poule waar we in spelen staat zo dicht op elkaar dat alles nog mogelijk is. Onze volgende wedstrijd is op 28 januari tegen Mid-Fryslan 2 om 16:30 thuis. Wie goed kan rekenen merkt dat dat pas over 2 weken is en dat betekent dat we aanstaande zaterdag met zijn allen kunnen genieten van de wedstrijd van 1, die wel spelen! Ik hoop jullie dan allemaal weer te zien!

Ik hoop ook dat Luca en Jos snel weer er bij zijn en dat we weer 2 punten gaan pakken.

Één team, één taak! Wij Sparta Zwolle!

Thomas